විනීතවත්ථු
උද්දානගාථා:
කථං වඤ්ඣා ලභෙ පුත්තං පියා ච සුභගා සියං,
කිං දජ්ජං කෙනුපට්ඨෙය්යං, කථං ගච්ඡෙය්යං සුග්ගතින්ති.
කිං දජ්ජං කෙනුපට්ඨෙය්යං, කථං ගච්ඡෙය්යං සුග්ගතින්ති.
1. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරා වඤ්ඣා ඉත්ථි කුලූපගං භික්ඛුං එතදවොච: “කථාහං භන්තෙ විජායෙය්ය”න්ති. “තෙන හි භගිනි අග්ගදානං දෙහී”ති. “කිං භන්තෙ අග්ගදාන”න්ති? “මෙථුනං ධම්ම”න්ති. තස්ස කුක්කුච්චං අහොසි -පෙ- “ආපත්තිං ත්වං භික්ඛු ආපන්නො සඞ්ඝාදිසෙස”න්ති. (1)
2. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරා විජායිනී ඉත්ථි කුලූපගං භික්ඛුං එතදවොච: “කථාහං භන්තෙ පුත්තං ලභෙය්ය”න්ති. “තෙන හි භගිනි අග්ගදානං දෙහී”ති. “කිං භන්තෙ අග්ගදාන?”න්ති. “මෙථුනං ධම්ම”න්ති. තස්ස කුක්කුච්චං අහොසි -පෙ- “ආපත්තිං ත්වං භික්ඛු ආපන්නො සඞ්ඝාදිසෙස”න්ති. (2)
3. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරා ඉත්ථි කුලූපගං භික්ඛුං එතදවොච: “කථාහං භන්තෙ සාමිකස්ස පියා අස්ස”න්ති. “තෙන හි භගිනි අග්ගදානං දෙහී”ති. “කිං භන්තෙ අග්ගදාන”න්ති. “මෙථුනං ධම්ම”න්ති. තස්ස කුක්කුච්චං අහොසි -පෙ- “ආපත්තිං ත්වං භික්ඛු ආපන්නො සඞ්ඝාදිසෙස”න්ති. (3)
4. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරා ඉත්ථි කුලූපගං භික්ඛුං එතදවොච: “කථාහං, භන්තෙ සුභගා අස්ස?න්ති. “තෙන හි භගිනි අග්ගදානං දෙහී”ති. “කිං භන්තෙ අග්ගදාන?”න්ති. “මෙථුනං ධම්ම”න්ති. තස්ස කුක්කුච්චං අහොසි -පෙ- “ආපත්තිං ත්වං භික්ඛු ආපන්නො සඞ්ඝාදිසෙස”න්ති. (4)
5. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරා ඉත්ථි කුලූපගං භික්ඛුං එතදවොච: “ක්යාහං භන්තෙ අය්යස්ස දජ්ජාමී?”ති. “අග්ගදානං භගිනී”ති. “කිං භන්තෙ අග්ගදාන?”න්ති. “මෙථුනං ධම්ම”න්ති. තස්ස කුක්කුච්චං අහොසි -පෙ- “ආපත්තිං ත්වං භික්ඛු ආපන්නො සඞ්ඝාදිසෙස”න්ති. (5)
6. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරා ඉත්ථි කුලූපගං භික්ඛුං එතදවොච: “කෙනාහං, භන්තෙ අය්යං උපට්ඨෙමී?”ති. “අග්ගදානෙන භගිනී”ති. කිං භන්තෙ අග්ගදාන?”න්ති. “මෙථුනං ධම්ම”න්ති. තස්ස කුක්කුච්චං අහොසි -පෙ- “ආපත්තිං ත්වං භික්ඛු ආපන්නො සඞ්ඝාදිසෙස”න්ති. (6)
7. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරා ඉත්ථි කුලූපගං භික්ඛුං එතදවොච: “කථාහං භන්තෙ, සුගතිං ගච්ඡෙය්ය?”න්ති. “තෙන හි භගිනි අග්ගදානං දෙහී”ති. “කිං භන්තෙ අග්ගදාන?”න්ති. “මෙථුනං ධම්ම”න්ති. තස්ස කුක්කුච්චං අහොසි -පෙ- “ආපත්තිං ත්වං භික්ඛු ආපන්නො සඞ්ඝාදිසෙස”න්ති. (7)
අත්තකාමපාරිචරියසික්ඛාපදං නිට්ඨිතං.
3. 5.
සඤ්චරිත්තසික්ඛාපදං
1. තෙන සමයෙන බුද්ධො භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා උදායී සාවත්ථියං කුලූපගො හොති, බහුකානි කුලානි උපසඞ්කමති. යත්ථ පස්සති කුමාරකං වා අපජාපතිකං, කුමාරිකං වා අපතිකං, කුමාරකස්ස මාතාපිතූනං සන්තිකෙ කුමාරිකාය වණ්ණං භණති: “අමුකස්ස කුලස්ස කුමාරිකා අභිරූපා දස්සනීයා පාසාදිකා පණ්ඩිතා බ්යත්තා මෙධාවිනී දක්ඛා අනලසා. ඡන්නා සා කුමාරිකා ඉමස්ස කුමාරකස්සා”ති. තෙ එවං වදෙන්ති: “එතෙ ඛො භන්තෙ අම්හෙ න ජානන්ති “කෙ වා ඉමෙ කස්ස වා”ති. සචෙ භන්තෙ අය්යො දාපෙය්ය ආනෙය්යාම මයං තං කුමාරිකං ඉමස්ස කුමාරකස්සා”ති. කුමාරිකාය මාතාපිතූනං සන්තිකෙ කුමාරකස්ස වණ්ණං භණති: “අමුකස්ස කුලස්ස කුමාරකො අභිරූපො දස්සනීයො පාසාදිකො පණ්ඩිතො බ්යත්තො මෙධාවී දක්ඛො අනලසො. ඡන්නායං කුමාරිකා තස්ස කුමාරකස්සා”ති. තෙ එවං වදෙන්ති: “එතෙ ඛො භන්තෙ අම්හෙ න ජානන්ති: ‘කෙ වා ඉමෙ කස්සවා’ති, කිස්මිං විය කුමාරිකාය වත්තුං. සචෙ භන්තෙ අය්යො යාචාපෙය්ය දජ්ජෙය්යාම මයං ඉමං කුමාරිකං තස්ස කුමාරකස්සා”ති. එතෙනෙව උපායෙන ආවාහානි’පි කාරාපෙති. විවාහානි’පි කාරාපෙති. වාරෙය්යානි’පි කාරාපෙති.
2. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරිස්සා පුරාණගණකියා ධීතා අභිරූපා හොති දස්සනීයා පාසාදිකා. තිරොගාමකා ආජීවකසාවකා ආගන්ත්වා තං ගණකිං එතදවොචුං: “දෙහාය්යෙ ඉමං කුමාරිකං අම්හාකං කුමාරකස්සා”ති. සා එවමාහ: “අහං ඛ්වය්යා තුම්හෙ න ජානාමි “කෙ වා ඉමෙ කස්ස වා”ති. අයඤ්ච මෙ එකධීතිකා. තිරොගාමො ච ගන්තබ්බො, “නාහං දස්සාමී”ති. මනුස්සා තෙ ආජීවකසාවකෙ එතදවොචුං: “කිස්ස තුම්හෙ අය්යා ආගතත්ථා”ති. “ඉධ මයං අය්යා අමුකං නාම ගණකිං ධීතරං යාචිම්හ අම්හාකං කුමාරකස්ස, සා එවමාහ: “අහං ඛ්වය්යා තුම්හෙ න ජානාමි “කෙ වා ඉමෙ කස්ස වා”ති. අයඤ්ච මෙ එකධීතිකා, තිරොගාමො ච ගන්තබ්බො, නාහං දස්සාමී”ති. “කිස්ස තුම්හෙ අය්යො, තං ගණකිං ධීතරං යාචිත්ථ? නනු අය්යො උදායී වත්තබ්බො? අය්යො උදායී දාපෙස්සතී”ති. අථ ඛො තෙ ආජීවකසාවකා යෙනායස්මා උදායී, තෙනුපසඞ්කමිංසු. උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං උදායිං එතදවොචුං: “ඉධ මයං භන්තෙ අමුකං නාම ගණකිං ධීතරං යාචිම්හ අම්හාකං කුමාරකස්ස. සා එවමාහ: අහං ඛ්වය්යා තුම්හෙ න ජානාමි කෙ වා ඉමෙ කස්ස වා’ති. අයඤ්ච මෙ එකධීතිකා, තිරොගාමො ච ගන්තබ්බො, නාහං දස්සාමී’ති. සාධු භන්තෙ අය්යො තං ගණකිං ධීතරං දාපෙතු අම්හාකං කුමාරකස්සා”ති.