3822. එකං සමයං භගවා සක්කෙසු විහරති කපිලවත්ථුස්මිං නිග්රොධාරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා භික්ඛූ භගවතො චීවරකම්මං කරොන්ති: “නිට්ඨිතචීවරො භගවා තෙමාසච්චයෙන චාරිකං පක්කමිස්සතී”ති. අස්සොසි ඛො මහානාමො සක්කො සම්බහුලා කිර භික්ඛූ භගවතො චීවරකම්මං කරොන්ති: නිට්ඨිතචීවරො භගවා තෙමාසච්චයෙන චාරිකං පක්කමිස්සතී”ති. අථ ඛො මහානාමො සක්කො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො මහානාමො සක්කො භගවන්තං එතදවොච: සුතං මෙතං භන්තෙ, සම්බහුලා කිර භික්ඛූ භගවතො චීවරකම්මං කරොන්ති “නිට්ඨිතචීවරො භගවා, තෙමාසච්චයෙන චාරිකං පක්කමිස්සතී”ති. න ඛො නෙතං භන්තෙ, භගවතො සම්මුඛා සුතං, සම්මුඛා පටිග්ගහිතං “සප්පඤ්ඤෙන උපාසකෙන සප්පඤ්ඤො උපාසකො ආබාධිකො දුක්ඛිතො බාළ්හගිලානො ඔවදිතබ්බො”ති.

සප්පඤ්ඤෙන මහානාම, උපාසකෙන සප්පඤ්ඤො උපාසකො ආබාධිකො දුක්ඛිතො බාළ්හගිලානො චතූහි අස්සාසනීයෙහි ධම්මෙහි අස්සාසෙතබ්බො. අස්සසතායස්මා, අත්ථායස්මතො බුද්ධෙ අවෙච්චප්පසාදො “ඉතිපි සො භගවා -පෙ- සත්ථා දෙවමනුස්සානං බුද්ධො භගවා”ති. අස්සසතායස්මා, අත්ථායස්මතො ධම්මෙ අවෙච්චප්පසාදො “ස්වාක්ඛාතො භගවතා ධම්මො -පෙ- පච්චත්තං වෙදිතබ්බො විඤ්ඤූහී”ති. අස්සසතායස්මා අත්ථායස්මතො සඞ්ඝෙ අවෙච්චප්පසාදො “සුපටිපන්නො භගවතො සාවකසඞ්ඝො -පෙ- අනුත්තරං පුඤ්ඤක්ඛෙත්තං ලොකස්සා”ති. අස්සසතායස්මා අත්ථායස්මතො අරියකන්තානි සීලානි අඛණ්ඩානි -පෙ- සමාධිසංවත්තනිකානීති.

සප්පඤ්ඤෙන මහානාම, උපාසකෙන සප්පඤ්ඤො උපාසකො ආබාධිකො දුක්ඛිතො බාළ්හගිලානො. ඉමෙහි චතූහි අස්සාසනීයෙහි ධම්මෙහි අස්සාසෙත්වා එවමස්ස වචනීයො. “අත්ථායස්මතො මාතාපිතූසු අපෙඛා”ති. සො චෙ එවං වදෙය්ය: “අත්ථි මෙ මාතාපිතූසු අපෙඛාති. සො එවමස්ස වචනීයො. ආයස්මා ඛො මාරිසො මරණධම්මො. සචෙපායස්මා මාතාපිතූසු අපෙඛං කරිස්සති මරිස්සතෙව. නො චෙපායස්මා මාතාපිතූසු අපෙඛං කරිස්සති මරිස්සතෙව. සවායස්මතො මාතාපිතුසු අපෙඛා තං පජහා”ති. සො චෙ එවං වදෙය්ය: “යා මෙ මාතාපිතූසු අපෙඛා සා පහීනා”ති, සො එවමස්ස වචනීයො: “අත්ථි පනායස්මතො පුත්තදාරෙසු අපෙඛා”ති? සො චෙ එවං වදෙය්ය: “අත්ථි මෙ පුත්තදාරෙසු අපෙඛා”ති. සො එවමස්ස වචනීයො: “ආයස්මා ඛො මාරිසො මරණධම්මො. සචෙ පායස්මා පුත්තදාරෙසු අපෙඛං කරිස්සති මරිස්සතෙව, නො චෙපායස්මා පුත්තදාරෙසු අපෙඛං කරිස්සති මරිස්සතෙව. සචායස්මතො පුත්තදාරෙසු අපෙඛා තං පජහා”ති.

සො චෙ එවං වදෙය්ය: “යා මෙ පුත්තදාරෙසු අපෙඛා සා පහීනා”ති, සො එවමස්ස වචනීයො: “අත්ථි පනායස්මතො මානුසකෙසු පඤ්චසු කාමගුණෙසු අපෙඛා”ති? සො චෙ එවං වදෙය්ය: “අත්ථි මෙ මානුසකෙසු පඤ්චසු කාමගුණෙසු අපෙඛා”ති, සො එවමස්ස වචනීයො: “මානුසකෙහි ඛො ආවුසො, කාමෙහි දිබ්බා කාමා අභික්කන්තතරා ච පණීතතරා ච. සාධායස්මා මානුසකෙහි කාමෙහි චිත්තං වුට්ඨාපෙත්වා චාතුම්මහාරාජිකෙසු දෙවෙසු චිත්තං අධිමොචෙහී”ති.