132. එකං සමයං ආයස්මා මහාකච්චානො අවන්තීසු විහරති මක්කරකටෙ අරඤ්ඤකුටිකායං. අථ ඛො ලොහිච්චස්ස බ්රාහ්මණස්ස සම්බහුලා අන්තෙවාසිකා කට්ඨහාරකා මාණවකා යෙනායස්මතො මහාකච්චානස්ස අරඤ්ඤකුටිකා තෙනුපසඞ්කමිංසු, උපසඞ්කමිත්වා පරිතො පරිතො කුටිකාය අනුචඞ්කමන්ති අනුවිචරන්ති උච්චාසද්දා මහාසද්දා කානිචි කානිචි සෙලිස්සකානි කරොන්තා ඉමෙ පන මුණ්ඩකා සමණකා ඉබ්භාකිණ්හා බන්ධුපාදාපච්චා, ඉමෙසං භරතකානං සක්කතා ගරුකතා මානිතා පූජිතා අපචිනාති.

අථ ඛො ආයස්මා මහාකච්චානො විහාරා නික්ඛමිත්වා තෙ මාණවකෙ එතදවොච: මා වො මාණවකා සද්දමකත්ථ, ධම්මං වො භාසිස්සාමීති. එවං වුත්තෙ තෙ මාණවකා තුණ්හී අහෙසුං. අථ ඛො ආයස්මා මහාකච්චානො තෙ මාණවකෙ ගාථාහි අජ්ඣභාසි.

අථ ඛො තෙ මාණවකා කුපිතා අනත්තමනා යෙන ලොහිච්චො බ්රාහ්මණො තෙනුපසඞ්කමිංසු. උපසඞ්කමිත්වා ලොහිච්චං බ්රාහ්මණං එතදවොචුං: යග්ඝෙ භවං ජානෙය්ය සමණො මහාකච්චානො බ්රාහ්මණානං මන්තෙ එකංසෙන අපවදති පටික්කොසතීති.

එවං වුත්තෙ ලොහිච්චො බ්රාහ්මණො කුපිතො අහොසි අනත්තමනො. අථ ඛො ලොහිච්චස්ස බ්රාහ්මණස්ස එතදහොසි: න ඛො පන මෙතං පතිරූපං යොහං අඤ්ඤදත්ථු මාණවකානං යෙවසුත්වා සමණං මහාකච්චානං අක්කොසෙය්යං පරිභාසෙය්යං. යන්නූනාහං උපසඞ්කමිත්වා පුච්ඡෙය්යන්ති.

අථ ඛො ලොහිච්චො බ්රාහ්මණො තෙහි මාණවකෙහි සද්ධිං යෙනායස්මා මහාකච්චානො තෙනුපසඞ්කමි උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මතා මහාකච්චානෙන සද්ධිං සම්මොදි. සම්මොදනීයං කථං සාරාණීයං වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො ලොහිච්චො බ්රාහ්මණො ආයස්මන්තං මහාකච්චානං එතදවොච.

ආගමංසු නු ඛ්විධ භො කච්චාන, අම්හාකං සම්බහුලා අන්තෙවාසිකා කට්ඨහාරකා මාණවකාති? ආගමංසු ඛ්විධ තෙ බ්රාහ්මණ සම්බහුලා අන්තෙවාසිකා කට්ඨහාරකා මාණවකාති. අහු පන භොතො කච්චානස්ස තෙහි මාණවකෙහි සද්ධිං කොචි දෙව කථාසල්ලාපොති. අහු ඛො මෙ බ්රාහ්මණ තෙහි මාණවකෙහි සද්ධිං කොචිදෙව කථාසල්ලාපොති. යථා කථම්පන භොතො කච්චානස්ස තෙහි මාණවකෙහි සද්ධිං අහොසි කථාසල්ලාපොති? එවං ඛො මෙ බ්රාහ්මණ තෙහි මාණවකෙහි සද්ධිං අහොසි කථා සල්ලාපො.