7. 2. 1.
කසීසුත්තං.
197. එවං මෙ සුතං: එකං සමයං භගවා මගධෙසු විහරති දක්ඛිණාගිරිස්මිං එකනාළායං බ්රාහ්මණගාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන කසිභාරද්වාජස්ස බ්රාහ්මණස්ස පඤ්චමත්තානි නඞ්ගලසතානි පයුත්තානි හොන්ති වප්පකාලෙ.
අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය යෙන කසිභාරද්වාජස්ස බ්රාහ්මණස්ස කම්මන්තො තෙනුපසඞ්කමි. තෙන ඛො පන සමයෙන කසිභාරද්වාජස්ස බ්රාහ්මණස්ස පරිවෙසනා වත්තති. අථ ඛො භගවා යෙන පරිවෙසනා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි.
අද්දසා ඛො කසීභාරද්වාජො බ්රාහ්මණො භගවන්තං පිණ්ඩාය ඨිතං. දිස්වාන භගවන්තං එතදවොච: අහං ඛො සමණ කසාමි ච වපාමි ච. කසිත්වා ච වපිත්වා ච භුඤ්ජාමි. ත්වම්පි සමණ කසස්සු ච, වපස්සු ච, කසිත්වා ච වපිත්වා ච භුඤ්ජස්සූති.
[භගවා:]
අහම්පි ඛො බ්රාහ්මණ කසාමි ච වපාමි ච කසිත්වා ච වපිත්වා ච භුඤ්ජාමීති.
[බ්රාහ්මණො:]
න ඛො පන මයං පස්සාම භොතො ගොතමස්ස යුගං වා නඞ්ගලං වා ඵාලං වා පාචනං වා බලිවද්දෙ වා. අථ ච පන භවං ගොතමො එවමාහ. අහම්පි ඛො බ්රාහ්මණ කසාමි ච වපාමි ච කසිත්වා ච වපිත්වා ච භුඤ්ජාමීති.
අථ ඛො කසීභාරද්වාජො බ්රාහ්මණො භගවන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසි:
කස්සකො පටිජානාසි න ච පස්සාමි තෙ කසිං,
කස්සකො පුච්ඡිතො බ්රූහි කථං ජානෙමු තං කසින්ති?
[භගවා:]
සද්ධා බීජං තපො වුට්ඨී පඤ්ඤා මෙ යුගනඞ්ගලං,
හිරි ඊසා මනො යොත්තං සති මෙ ඵාලපාචනං.
කායගුත්තො වචීගුත්තො ආහාරෙ උදරෙ යතො,
සච්චං කරොමි නිද්දානං සොරච්චං මෙ පමොචනං.
විරියං මෙ ධුරධොරය්හං යොගක්ඛෙමාධිවාහනං,
ගච්ඡති අනිවත්තන්තං යත්ථ ගන්ත්වා න සොචති.
එවමෙසා කසී කට්ඨා සා හොති අමතප්ඵලා,
එතං කසිං කසිත්වාන සබ්බදුක්ඛා පමුච්චතීති.
[බ්රාහ්මණො:]
භුඤ්ජතු භවං ගොතමො. කස්සකො භවං, යඤ්හි භවං ගොතමො අමතඵලං කසිං කසතීති.
[භගවා:]
ගාථාභිගීතම්මෙ අභොජනෙය්යං සම්පස්සතං බ්රාහ්මණ නෙසධම්මො,
ගාථාභිගීතං පනුදන්ති බුද්ධා ධම්මෙ සති බ්රාහ්මණ වුත්තිරෙසා.
අඤ්ඤෙන ච කෙවලිනං මහෙසිං ඛීණාසවං කුක්කුච්ච වූපසන්තං,
අන්නෙන පානෙන උපට්ඨහස්සු ඛෙත්තඤ්හි තං පුඤ්ඤපෙක්ඛස්ස හොතීති.