1. ආයුවග්ගො
4. 1. 1.
තපොකම්මසුත්තං.
137. එවං මෙ සුතං: එකං සමයං භගවා උරුවෙලායං විහරති නජ්ජා නෙරඤ්ජරාය තීරෙ අජපාලනිග්රොධමූලෙ පඨමාභිසම්බුද්ධො. අථ ඛො භගවතො රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි: මුත්තො වතම්හි තාය දුක්කරකාරිකාය. සාධු මුත්තො වතම්හි තාය අනත්ථසංහිතාය දුක්කරකාරිකාය. සාධු ඨිතො සතො බොධිං සමජ්ඣගන්ති
අථ ඛො මාරො පාපිමා භගවතො චෙතසා චෙතොපරිවිතක්කමඤ්ඤාය යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසි:
තපොකම්මා අපක්කම්ම යෙන න සුජ්ඣන්ති මානවා,
අසුද්ධො මඤ්ඤසි සුද්ධො සුද්ධිමග්ගපරද්ධොති.
අසුද්ධො මඤ්ඤසි සුද්ධො සුද්ධිමග්ගපරද්ධොති.
අථ ඛො භගවා මාරො අයං පාපිමා ඉති විදිත්වා මාරං පාපිමන්තං ගාථාහි පච්චභාසි:
අනත්ථසංහිතං ඤත්වා යං කිඤ්චි අමරං තපං,
සබ්බං නත්ථාවහං හොති පියාරිත්තං ව ධම්මනි.
සබ්බං නත්ථාවහං හොති පියාරිත්තං ව ධම්මනි.
සීලං සමාධිං පඤ්ඤඤ්ච මග්ගං බොධාය භාවයං,
පත්තොස්මි පරමං සුද්ධිං නිහතො ත්වමසි අන්තකාති.
පත්තොස්මි පරමං සුද්ධිං නිහතො ත්වමසි අන්තකාති.
අථ ඛො මාරො පාපිමා ජානාති මං භගවා, ජානාති මං සුගතොති දුක්ඛී දුම්මනො තත්ථෙවන්තරධායීති.
4. 1. 2.
නාගසුත්තං.
138. එවං මෙ සුතං: එකං සමයං භගවා උරුවෙලායං විහරති නජ්ජා නෙරඤ්ජරාය තීරෙ අජපාලනිග්රොධමූලෙ පඨමාභිසම්බුද්ධො . තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා රත්තන්ධකාරතිමිසායං අජ්ඣොකාසෙ නිසින්නො හොති. දෙවො ච එකමෙකං ඵුසායති.
අථ ඛො මාරො පාපිමා භගවතො භයං ඡම්භිතත්තං ලොමහංසං උප්පාදෙතුකාමො මහන්තං හත්ථිරාජවණ්ණං අභිනිම්මිනිත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. සෙය්යථාපි නාම මහාඅරිට්ඨකො මණි, එවමස්ස සීසං හොති. සෙය්යථාපි නාම සුද්ධං රූපියං, එවමස්ස දන්තා හොන්ති. සෙය්යථාපි නාම නඞ්ගලීසා, එවමස්ස සොණ්ඩො හොති.
අථ ඛො භගවා මාරො අයං පාපිමා ඉති විදිත්වා මාරං පාපිමන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසි:
සංසරං දීඝමද්ධානං වණ්ණං කත්වා සුභාසුභං,
අලං තෙ තෙන පාපිම නිහතො ත්වමසි අන්තකාති.
අලං තෙ තෙන පාපිම නිහතො ත්වමසි අන්තකාති.
අථ ඛො මාරො පාපිමා ජානාති මං භගවා ජානාති මං සුගතොති දුක්ඛී දුම්මනො තත්ථෙවන්තරධායීති.
4. 1. 3.
සුභසුත්තං.
139. එවං මෙ සුතං: එකං සමයං භගවා උරුවෙලායං විහරති -පෙ- පඨමාභිසම්බුද්ධො. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා රත්තන්ධකාරතිමිසායං අජ්ඣොකාසෙ නිසින්නො හොති. දෙවො ච එකමෙකං ඵුසායති.
අථ ඛො මාරො පාපිමා භගවතො භයං ඡම්භිතත්තං ලොමහංසං උප්පාදෙතුකාමො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා භගවතො අවිදූරෙ උච්චාවචා වණ්ණනිභා උපදංසෙති සුභා චෙව අසුභා ච.
අථ ඛො භගවා මාරො අයං පාපිමා ඉති විදිත්වා මාරං පාපිමන්තං ගාථාහි අජ්ඣභාසි:
සංසරං දීඝමද්ධානං වණ්ණං කත්වා සුභාසුභං,
අලං තෙ තෙන පාපිම නිහතො ත්වමසි අන්තක.
අලං තෙ තෙන පාපිම නිහතො ත්වමසි අන්තක.
යෙ ච කායෙන වාචාය මනසා ච සුසංවුතා,
න තෙ මාරවසානුගා න තෙ මාරස්ස බද්ධගූති.
න තෙ මාරවසානුගා න තෙ මාරස්ස බද්ධගූති.
අථ ඛො මාරො පාපිමා ජානාති මං භගවා ජානාති මං සුගතොති දුක්ඛී දුම්මනො තත්ථෙවන්තරධායීති.