11. 2. 7.
වන්දනාසුත්තං.
263. සාවත්ථියං–
තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා දිවාවිහාරගතො හොති, පටිසල්ලීනො. අථ ඛො සක්කො ච දෙවානමින්දො බ්රහ්මා ච සහම්පතී යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු, උපසඞ්කමිත්වා පච්චෙකං ද්වාරබාහං නිස්සාය අට්ඨංසු. අථ ඛො සක්කො දෙවානමින්දො භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
උට්ඨෙහි වීර විජිතසඞ්ගාම පන්නභාර අනණ විචර ලොකෙ,
චිත්තඤ්ච තෙ සුවිමුත්තං චන්දො යථා පණ්ණරසාය රත්තින්ති.
[භගවා:]
න ඛො දෙවානමින්ද තථාගතා එවං වන්දිතබ්බා. එවඤ්ච ඛො දෙවානමින්ද තථාගතා වන්දිතබ්බා:
උට්ඨෙහි වීර විජිතසඞ්ගාම සත්ථවාහ අනණ විචර ලොකෙ,
දෙසස්සු භගවා ධම්මං අඤ්ඤාතාරො භවිස්සන්තීති.
11. 2. 8.
සක්ක නමස්සන සුත්තං
264. සාවත්ථියං–
භූතපුබ්බං භික්ඛවෙ සක්කො දෙවානමින්දො මාතලිං සඞ්ගාහකං ආමන්තෙසි: යොජෙහි සම්ම මාතලි, සහස්සයුත්තං ආජඤ්ඤරථං. උය්යානභූමිං ගච්ඡාම සුභූමිං දස්සනායාති.
එවං භද්දන්තවාති ඛො භික්ඛවෙ මාතලි සඞ්ගාහකො සක්කස්ස දෙවානමින්දස්ස පටිස්සුත්වා සහස්සයුත්තං ආජඤ්ඤරථං යොජෙත්වා සක්කස්ස දෙවානමින්දස්ස පටිවෙදෙසි: යුත්තො ඛො තෙ මාරිස, සහස්සයුත්තො ආජඤ්ඤරථො. යස්ස දානි කාලං මඤ්ඤසීති.
අථ ඛො භික්ඛවෙ සක්කො දෙවානමින්දො වෙජයන්තපාසාදා ඔරොහන්තො පඤ්ජලිකො සුදං පුථුද්දිසා නමස්සති. අථ ඛො භික්ඛවෙ මාතලිසඞ්ගාහකො සක්කං දෙවානමින්දං ගාථාය අජ්ඣභාසි:
තං නමස්සන්ති තෙවිජ්ජා සබ්බෙ භුම්මා ච ඛත්තියා,
චත්තාරො ච මහාරාජා තිදසා ච යසස්සිනො,
අථ කො නාම සො යක්ඛො යං ත්වං සක්ක නමස්සසීති.
[සක්කො:]
මං නමස්සන්ති තෙවිජ්ජා සබ්බෙ භුම්මා ච ඛත්තියා,
චත්තාරො ච මහාරාජා තිදසා ච යසස්සිනො.
අහඤ්ච සීලසම්පන්නෙ චිරරත්තසමාහිතෙ,
සම්මාපබ්බජිතෙ වන්දෙ බ්රහ්මචරියපරායනෙ.
යෙ ගහට්ඨා පුඤ්ඤකරා සීලවන්තො උපාසකා,
ධම්මෙන දාරං පොසෙන්ති තෙ නමස්සාමි මාතලීති.
[මාතලි:]
සෙට්ඨා හි කිර ලොකස්මිං යෙ ත්වං සක්ක නමස්සසි,
අහම්පි තෙ නමස්සාමි යෙ නමස්සසි වාසවාති.
[ථෙරා:]
ඉදං වත්වාන මඝවා දෙවරාජා සුජම්පති,
පුථුද්දිසා නමස්සිත්වා පමුඛො රථමාරුහීති.