1. 4. 5.
උජ්ඣානසඤ්ඤිසුත්තං.
35. එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. අථ ඛො සම්බහුලා උජ්ඣානසඤ්ඤිකා දෙවතායො අභික්කන්තාය රත්තියා අභික්කන්තවණ්ණා කෙවලකප්පං ජෙතවනං ඔභාසෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු. උපසඞ්කමිත්වා වෙහාසං අට්ඨංසු. වෙහාසං ඨිතා ඛො එකා දෙවතා භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
අඤ්ඤථා සන්තමත්තානං අඤ්ඤථා යො පවෙදයෙ,
නිකච්ච කිතවස්සෙ’ව භුත්තං ථෙය්යෙන තස්ස තං
නිකච්ච කිතවස්සෙ’ව භුත්තං ථෙය්යෙන තස්ස තං
[භගවා:]
යං හි කයිරා තං හි වදෙ යං න කයිරා න තං වදෙ,
අකරොන්තං භාසමානානං පටිජානන්ති පණ්ඩිතාති.
අකරොන්තං භාසමානානං පටිජානන්ති පණ්ඩිතාති.
නයිදං භාසිතමත්තෙන එකන්තසවණෙන වා,
අනුක්කමිතවෙ සක්කා යායං පටිපදා දළ්හා,
යාය ධීරා පමුච්චන්ති ඣායිනො මාරබන්ධනා.
අනුක්කමිතවෙ සක්කා යායං පටිපදා දළ්හා,
යාය ධීරා පමුච්චන්ති ඣායිනො මාරබන්ධනා.
න වෙ ධීරා පකුබ්බන්ති විදිත්වා ලොකපරියායං,
අඤ්ඤාය නිබ්බුතා ධීරා තිණ්ණා ලොකෙ විසත්තිකන්ති.
අඤ්ඤාය නිබ්බුතා ධීරා තිණ්ණා ලොකෙ විසත්තිකන්ති.
අථ ඛො තා දෙවතායො පඨවියං පතිට්ඨහිත්වා භගවතො පාදෙසු සිරසා නිපතිත්වා භගවන්තං එතදවොචුං. අච්චයො නො භන්තෙ, අච්චගමා යථාබාලං යථාමූළ්හං යථාඅකුසලං, යා මයං භගවන්තං ආසාදෙතබ්බං අමඤ්ඤිම්හා. තාසං නො භන්තෙ භගවා අච්චයං අච්චයතො පතිගණ්හාතු ආයතිං සංවරායා’ති.
අථ ඛො භගවා සිතං පාත්වාකාසි.
අථ ඛො තා දෙවතායො භීයොසොමත්තාය උජ්ඣායන්තියො වෙහාසං අබ්භුග්ගඤ්ඡුං.
එකා දෙවතා භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
අච්චයං දෙසයන්තීනං යො චෙ න පටිගණ්හති,
කොපන්තරො දොසගරු ස වෙරං පටිමුච්චති.
කොපන්තරො දොසගරු ස වෙරං පටිමුච්චති.
[භගවා:]
අච්චයො චෙ න විජ්ජෙථ නො චිධාපගතං සියා,
වෙරානි ච සම්මෙය්යුං තෙනීධ කුසලො සියා.
වෙරානි ච සම්මෙය්යුං තෙනීධ කුසලො සියා.
[දෙවතා:]
කස්සච්චයා න විජ්ජන්ති කස්ස නත්ථි අපාගතං
කො සම්මොහමාපාදි කො වා ධීරො සදා සතොති.
කො සම්මොහමාපාදි කො වා ධීරො සදා සතොති.