1. 1. 10.
අරඤ්ඤසුත්තං
10. සාවත්ථියං–
එකමන්තං ඨිතා ඛො සා දෙවතා භගවන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසි:
අරඤ්ඤෙ විහරන්තානං සන්තානං බ්රහ්මචාරිනං,
එකභත්තං භුඤ්ජමානානං කෙන වණ්ණො පසීදතීති.
[භගවා:]
අතීතං නානුසොචන්ති නප්පජප්පන්ති’නාගතං
පච්චුප්පන්නෙන යාපෙන්ති තෙන වණ්ණො පසීදති,
අනාගතප්පජප්පාය අතීතස්සානුසොචනා,
එතෙන බාලා සුස්සන්ති නළොව හරිතො ලුතොති,
නළවග්ගො පඨමො.
තත්රුද්දානං:
ඔඝං නිමොක්ඛං උපනීයති අච්චෙන්ති කතිඡින්දි ච,
ජාගරං අප්පටිවිදිතා සුසම්මුට්ඨාමානකාමො
අරඤ්ඤෙ දසමො වුත්තො වග්ගො තෙන පවුච්චති.
2. නන්දනවග්ගො
1. 2. 1.
නන්දනසුත්තං
11. එවම්මෙ සුතං එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තත්ර ඛො භගවා භික්ඛූ ආමන්තෙසි භික්ඛවොති. භදන්තෙති තෙ භික්ඛූ භගවතො පච්චස්සොසුං. භගවා එතදවොච:
භූතපුබ්බං භික්ඛවෙ අඤ්ඤතරා තාවතිංසකායිකා දෙවතා නන්දනවනෙ අච්ඡරාසඞ්ඝපරිවුතා දිබ්බෙහි පඤ්චහි කාමගුණෙහි සමප්පිතා සමඞ්ගීභූතා පරිචාරයමානා තායං වෙලායං ඉමං ගාථං අභාසි:
න තෙ සුඛං පජානන්ති යෙ න පස්සන්ති නන්දනං,
ආවාසං නරදෙවානං තිදසානං යසස්සිනන්ති.
එවං වුත්තෙ භික්ඛවෙ අඤ්ඤතරා දෙවතා තං දෙවතං ගාථාය පච්චභාසි:
න ත්වං බාලෙ විජානාසි යථා අරහතං වචො,
අනිච්චා සබ්බෙ සඞ්ඛාරා උප්පාදවයධම්මිනො,
උප්පජ්ජිත්වා නිරුජ්ඣන්ති තෙසං වූපසමො සුඛොති.
1. 2. 2.
නන්දතිසුත්තං
12. සාවත්ථියං–
එකමන්තං ඨිතා ඛො සා දෙවතා භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
නන්දති පුත්තෙහි පුත්තිමා ගොමිකො ගොහි තථෙව නන්දති,
උපධී හි නරස්ස නන්දනා න හි සො නන්දති යො නිරූපධීති
[භගවා:]
සොචති පුත්තෙහි පුත්තිමා ගොමිකො ගොහි තථෙව සොචති,
උපධී හි නරස්ස සොචනා න හි සො සොචති යො නිරූපධීති.
1. 2. 3.
නත්ථිපුත්තසුත්තං
13. සාවත්ථියං–
එකමන්තං ඨිතා ඛො සා දෙවතා භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
නත්ථි පුත්තසමං පෙමං නත්ථි ගොසමිතං ධනං,
නත්ථි සුරියසමා ආභා සමුද්දපරමා සරාති.
[භගවා:]
නත්ථි අත්තසමං පෙමං නත්ථි ධඤ්ඤසමං ධනං,
නත්ථි පඤ්ඤාසමා ආභා වුට්ඨි වෙ පරමා සරාති.
1. 2. 4.
ඛත්තියසුත්තං
14. සාවත්ථියං–
එකමන්තං ඨිතා ඛො සා දෙවතා භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
ඛත්තියො දිපදං සෙට්ඨො බලිවද්දො චතුප්පදං,
කොමාරී සෙට්ඨා භරියානං යො ච පුත්තාන පුබ්බජොති.
[භගවා:]
සම්බුද්ධො ද්විපදං සෙට්ඨො ආජානීයො චතුප්පදං,
සුස්සූසා සෙට්ඨා භරියානං යො ච පුත්තානමස්සවොති.