3. 5. 5.
චූළරාහුලොවාද සුත්තං
එවං මෙ සුතං: එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. අථ ඛො භගවතො රහොගතස්ස පතිසල්ලීනස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි. පරිපක්කා ඛො රාහුලස්ස විමුත්තිපරිපාචනීයා ධම්මා. යන්නූනාහං රාහුලං උත්තරිං ආසවානං ඛයෙ විනෙය්යන්ති.
අථ ඛො භගවා පුබ්බන්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරං ආදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසි. සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තො ආයස්මන්තං රාහුලං ආමන්තෙසි: ‘ගණ්හාහි රාහුල නිසීදනං, යෙන අන්ධවනං තෙනුපසඞ්කමිස්සාම දිවාවිහාරායා’ති.
එවං භන්තෙති ඛො ආයස්මා රාහුලො භගවතො පටිස්සුත්වා නිසීදනං ආදාය භගවන්තං පිට්ඨිතො පිට්ඨිතො අනුබන්ධි.
තෙන ඛො පන සමයෙන අනෙකානි දෙවතාසහස්සානි භගවන්තං අනුබන්ධානි හොන්ති. ‘අජ්ජ භගවා ආයස්මන්තං රාහුලං උත්තරිං ආසවානං ඛයෙ විනෙස්සතී’ති.
අථ ඛො භගවා අන්ධවනං අජ්ඣොගහෙත්වා අඤ්ඤතරස්මිං රුක්ඛමූලෙ පඤ්ඤත්තෙ ආසනෙ නිසීදි. ආයස්මාපි ඛො රාහුලො භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නං ඛො ආයස්මන්තං රාහුලං භගවා එතදවොච:
‘තං කිං මඤ්ඤසි රාහුල, චක්ඛු නිච්චං වා අනිච්චං වාති.
අනිච්චං භන්තෙ.
යං පනානිච්චං, දුක්ඛං වා තං සුඛං වාති.
දුක්ඛං භන්තෙ.
යං පනානිච්චං දුක්ඛං විපරිණාමධම්මං, කල්ලං නු තං සමනුපස්සිතුං: ‘එතං මම, එසොහමස්මි, එසො මෙ අත්තා’ති.
නො හෙතං භන්තෙ.
තං කිං මඤ්ඤසි රාහුල, රූපා නිච්චා වා අනිච්චා වාති.
අනිච්චා භන්තෙ.
යං පනානිච්චං, දුක්ඛං වා තං සුඛං වාති.
දුක්ඛං භන්තෙ.
යං පනානිච්චං දුක්ඛං විපරිණාමධම්මං, කල්ලං නු තං සමනුපස්සිතුං: ‘එතං මම, එසොහමස්මි, එසො මෙ අත්තා’ති.
නො හෙතං භන්තෙ.
තං කිං මඤ්ඤසි රාහුල, චක්ඛුවිඤ්ඤාණං නිච්චං වා අනිච්චං වාති.
අනිච්චං භන්තෙ.
යං පනානිච්චං, දුක්ඛං වා තං සුඛං වාති.
දුක්ඛං භන්තෙ.
යං පනානිච්චං දුක්ඛං විපරිණාමධම්මං, කල්ලං නු තං සමනුපස්සිතුං: ‘එතං මම, එසො හමස්මි, එසො මෙ අත්තා’ති.
නො හෙතං භන්තෙ.
තං කිං මඤ්ඤසි රාහුල, චක්ඛුසම්ඵස්සො නිච්චො වා අනිච්චො වාති.
අනිච්චො භන්තෙ.
‘යං පනානිච්චං, දුක්ඛං වා තං සුඛං වා’ති.
දුක්ඛං භන්තෙ.
යං පනානිච්චං දුක්ඛං, විපරිණාමධම්මං, කල්ලං නු තං සමනුපස්සිතුං: ‘එතං මම, එසො හමස්මි, එසො මෙ අත්තා’ති.
නො හෙතං භන්තෙ.
තං කිං මඤ්ඤසි රාහුල, යම්පිදං චක්ඛුසම්ඵස්සපච්චයා උප්පජ්ජති වෙදනාගතං සඤ්ඤාගතං සඞ්ඛාරගතං විඤ්ඤාණගතං, තම්පි නිච්චං වා අනිච්චං වා’ති.
අනිච්චං භන්තෙ.
යං පනානිච්චං, දුක්ඛං වා තං සුඛං වාති.
දුක්ඛං භන්තෙ.
යං පනානිච්චං දුක්ඛං විපරිණාමධම්මං, කල්ලං නු තං සමනුපස්සිතුං: ‘එතං මම, එසො හමස්මි, එසො මෙ අත්තා’ති.
නො හෙතං භන්තෙ.
තං කිං මඤ්ඤසි රාහුල, සොතං නිච්චං වා අනිච්චං වාති.
අනිච්චං භන්තෙ -පෙ-
ඝානං නිච්චං වා අනිච්චං වාති.
අනිච්චං භන්තෙ -පෙ-
ජිව්හා නිච්චා වා අනිච්චා වාති.
අනිච්චා භන්තෙ -පෙ-
කායො නිච්චො වා අනිච්චො වාති.
අනිච්චො භන්තෙ -පෙ-
මනො නිච්චො වා අනිච්චො වාති.
අනිච්චො භන්තෙ.
යං පනානිච්චං, දුක්ඛං වා තං සුඛං වාති.
දුක්ඛං භන්තෙ.