ජිනවචන කෝෂය - මාවිත්තර රේවත හිමි 1956.pdf
- කතෘ :
- මාවිත්තර රේවත හිමි
- ප්‍රකාශිත වර්ෂය :
- 1956
- මුද්‍රිත වර්ෂය :
- 1956
- පිටු ගණන :
- 810
- බාගත කිරීම් ගණන :
- 1,589
- වෙබ් අඩවියට එක් කළ දිනය :
- 2021-01-03
- ගොනුවේ ප්‍රමාණය :
- 127 MB
පොතේ පිටු කිහිපයක ඡායාරූප පහතින් බලන්න.
ජිනවචන කොෂය (ප්‍රථම භාගය) යනු සම්බුද්ධ පරිනිර්වාණයෙන් 2500 වසරක් පිරීම නිමිත්තෙන් සහ ශ්‍රීමත් අනගාරික ධර්මපාලතුමන්ගේ නාමානුස්මරණය පිණිස සම්පාදනය කරන ලද පාලි-සිංහල ශබ්දකෝෂයකි. කොල්ලුපිටියේ වාලුකාරාමාධිපති මාවිත්තර ශ්‍රී රෙවතාභිධාන නායක ස්ථවිරයන් වහන්සේ විසින් සම්පාදිත මෙම කෘතිය, ත්‍රිපිටක පාළි, අට්ඨකථා සහ ටීකා ඇසුරින් සකස් කර ඇත.
මෙහි ශෝධ්‍යපත්‍රාවලෝකනය පූජ්‍ය වේබඩුවේ අනොමදස්සි හිමි සහ වැලිවිටියේ ශ්‍රී සොරත නායක හිමිපාණන් විසින් සිදු කර ඇති අතර, ධනවත් ඩබ්ලිව්. ඩී. හේවාවිතාරණ මැතිතුමන්ගේ අනුග්‍රහයෙන් ශ්‍රී ධර්මපාල පුස්තක කොමිටිය මගින් 1956 දී ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී.
අකාරාදි පිළිවෙළින් සකස් කර ඇති මෙම ග්‍රන්ථයේ පළමු කාණ්ඩය පිටු 800 කට අධික වන අතර, පාලි වචන සඳහා සිංහල අර්ථ විවරණ විස්තරාත්මකව ඉදිරිපත් කර ඇත.
නිවේදනයයි.
සම්බුද්ධ පරිනිර්වාණයෙන් අවුරුදු දෙදහස් පන්සියය (2500) පිරීම නිමිතිකොට රචනා කරණලද ජිනවචනකොෂයනම් මෙම ධර්‍මප්‍රකාශනය ශ්‍රීජයවර්ධනපුර (කෝට්ටේ) ‘ශ්‍රී කල්‍යාණී සාමග්‍රීධර්‍ම මහා සංඝ සභාවේ මහානායක ධුරන්ධර, මොල්ලිගොඩ ප්‍රවචනොදය පරිවෙණාධිපති ශ්‍රීමහාවිහාරවංශාලංකාර විමලකීර්ති ශ්‍රී ඉන්දජොති අරියවංසාභිධාන ස්වාමීන්ද්‍රයන් වහන්සේ විසින් එම කල්‍යාණී කාරක සංඝසභාව වෙනුවෙන් සමාදරයෙන් පිළිගෙන වදාරණ ලද්දේ ය.
විමලකීර්ති ශ්‍රී ඉන්දජොති අරියවංසාභිධාන ස්වාමීන්ද්‍රයන් වහන්සේ
වියුපති
බුද්ධකාලය වනාහි දඹදිව දෘෂ්ටිකයන්ගෙන් ගහන කාලයක් විය. එකල විසූ සියලුම දෘෂ්ටිකයෝ ආත්මවාදය පදනම් කොට ගෙණ සිය මත පළ කළහ. ආත්මවාදයට ප්‍රතිවිරුද්ධ වූ ධර්‍මයක් දෙශනා කළ එක ම උතුමා බුදුරජානන් වහන්සේ ය. අනාත්ම වාදය පදනම් කොට ගණිමින් දුකින් මිදීමේ මග හෙළි පෙහෙළි කොට කළ මේ දෙශනාව බුද්ධිමතුන්ගේ ප්‍රසාදයට හේතු විය. බුද්ධිමත්හු සියදහස්ගණනින් උන්වහන්සේ කරා එළඹ ධර්මය පිළිගෙණ තත්ත්‍වාවබොධය ලබා ගත්හ.
මෙසේ බුද්ධිමතුන් බුදුරදුන් කරා පැමිණෙත් පැමිණෙත් ම ලාභසත්කාර හා කීර්තිප්‍රශංසා ගලා එත් එත්ම ඊර්ෂ්‍යාපරවශ තීර්ථකයෝ නො ඉවසිලිමත් වූහ. බුදුහු මායාකාරයෙකැයි ද, උන් වහන්සේගේ ධර්මය මායාවකැයි ද පළ කෙරෙමින් මහජනයා බුදු රදුන් වෙත යනු වළක්වනු වස් යත්න දැරූහ. එහෙත් ඔවුන්ගේ ඒ ප්‍රයත්නය දූලින් සුළං බැඳුමක් මෙන් විය. බුද්ධිමත්හු බුදු දහම්හි සාරය සමග අන්‍යතීර්ථදහම්හි අසාරයත් දුටහ.
විවිධමතධාරී ආත්මවාදීහු නොයෙක් වර බුදුරදුන් වෙත එළඹ පුනරුත්පත්තිය ගැනත්, සත්‍වයාගේ අග මුල ගැනත් ප්‍රශ්න ඇසූහ. “සත්‍වයා මරණින් මතු වන්නේ ද? නො වන්නේ ද? ලොකය කොණක් ඇත්තක් ද? නැත්තක් ද?” යනාදිඅයුරින් විමසූ නොයෙක් ප්‍රශ්න බුදුහු නො විසඳූහ. ‘එය එසේය’ කියා හෝ ‘නැත’ කියා හෝ ඒකාන්ත කොට නො වදාළහ. ආත්ම වාදයෙහි පිහිටා පිළිවිසි ඔවුන්ගේ ප්‍රශ්නයන්ට දෙනු ලබන පිළිතුරෙන් දෘෂ්ටිබන්ධනය නො ව දෘෂ්ටිවිකාශය ව ශාශ්වතයට හෝ උච්ඡේදයට ඔවුන් වැටෙන බව දත් බුදුරජානන් වහන්සේ මේ පැනය පසෙකින් තබා “සත්‍වයා මරණින් මතු වුනත් නූනත් එයින් ඇති ඵලය කිම? දුක පෙණේ නම්, දුකින් මිදෙනු රිසි නම් ඒ සඳහා නියම මග මේ ය” යි දුක්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදාව වූ ත්‍රිවිධශික්‍ෂාව පෙන්වා වදාළහ. මෙසේ බුද්ධධර්මයේ පරමාර්ථ නම්, දුකින් මිදීමේ මාර්‍ගය පෙන්වා ලීමයි. ඒ බව ප්‍රථම ධර්ම දෙශනාවෙහි දී “මහණෙනි, අනාර්‍ය්‍ය වූ අනර්‍ත්‍ථයට හේතු වන කාමසුඛල්ලිකානුයොග - අත්තකිලමථානුයොග යන අන්තයන්ට නො වැටී තත්ත්‍වාවබොධය පිණිස පවත්නා මධ්‍යම ප්‍රතිපත්තිය තථාගතයන් විසින් තේරුම් ගන්නා ලද ය” යනුවෙන් බුදුහු වදාළහ.
ක්ලෙශ - කර්‍ම - විපාක යන ත්‍රිවෘත්තයේ පැවැත්ම ඇති තෙක් දුකින් නිදහස් විය නො හැකි ය. කාලයේ අගක් මුලක් නො මැත්තා සේ, චක්‍රයේ අගක් මුලක් නොමැත්තා සේ, ත්‍රිවෘත්තයේ ද අගක් හෝ මුලක් නො මැත්තේ ය. කෙලෙස් ඇති විට කර්‍මත්, කර්‍ම ඇතිවිට විපාකත්, විපාක ඇතිවිට යළි කෙලෙසුනුත් ඇති වීම අනිවාර්‍ය්‍ය ය. සම්‍යක්ප්‍රතිපත්තියෙන් කෙලෙස් සිඳ දමා ආයති ප්‍රතිසන්ධිජනක කර්‍මයන්ගේ ශක්තිය වඳබවට පත් කරලීම බුද්ධ ධර්‍මයේ පරමාර්ථයයි. ත්‍රිවෘත්තයේ පැවැත්ම සිඳ බිඳ දැමීමෙන් ලබාගත යුතු වූ පරමශාන්තිය සඳහා සම්‍යක්ප්‍රතිපත්තිය අවශ්‍ය ය. සම්‍යක්ප්‍රතිපත්තිය සඳහා ධර්‍මඥානය බෙහෙවින් ඉවහල් වේ.
බුද්ධධර්මය වූකලී පරමගම්භීර වූ දර්ශනවාදයෙකි. එය මන්ද බුද්ධිකයන් විසින් වටහා ගැණීම අතිශය දුෂ්කර ය. “පණ්ඩිත වෙදනීයො ධම්මො නායං ධම්මො දුප්පඤ්ඤස්ස” - ‘මේ ධර්මය බුද්ධිමතුන් හට ය. මන්දබුද්ධිකයන්හට නොවේ” යනුවෙන් බුදුහුම වදාළහ. එසේ හෙයින් පශ්චිම ජනතාව කෙරෙහි සානුකම්පික වූ පැරණි මහ තෙරවරු ධර්‍මනයෙහි පිහිටා බුද්ධධර්‍මාගත දුරවබොධස්ථාන අර්ථකථාටීකාමාර්ගයෙන් විශදබවට පත් කළහ.
මෙසේ පරමගම්භීර වූ ද, සුවිශාල වූ ද, බුද්ධධර්‍මයෙහි ඒ ඒ තැන විසිර පවත්නා ධර්‍මාර්ථප්‍රකාශක වචන එක් රැස් කොට ග්‍රන්ථයක් වශයෙන් සකස් කරණු ලැබෙතොත් එය ධර්‍මභිලාෂීන්ගේ පරමාහ්ලාදයට හේතු ය. මේ දුෂ්කරකාර්‍ය්‍යයෙහි ලා අප හිතවත් කොල්ලුපිටියේ වාලුකාරාමාධිපති මාවිත්තර රෙවත නායක ස්ථවිරයන් ගත් උත්සාහය පැසසිය යුත්තකි. අකාරාදි පිළිවෙළින් සකස් වූ මෙහි ප්‍රථම කාණ්ඩය මේ ය. මෙය සම්පූර්‍ණයයි අපි නො කියමු. මෙහි දක්නට ලැබෙන නොයෙක් ඌණාතිරිකතා සකස් වීමෙන් ඉතිරි කාණ්ඩ පළ වනු නිසැක ය. නානාර්‍ත්‍ථබහුලතා මධ්‍යයෙහි නමුදු මෙහි ඇතැම් කොටස් මට ද කියවන්නට ලැබින. ගිහි පැවිදි කාගේත් ධර්‍මඥානය දියුණු කර ගැණීමෙහි ලා මෙය ප්‍රයෝජන වේ ය යනු මගේ විශ්වාසය යි. ඉතිරි කාණ්ඩ ද වැඩිකල් නො ගොස් අප ඇස් හමුවට පත් වේවා!
වැලිවිටියේ සොරත නායක ස්ථවිර, ශ්‍රී බුද්ධවර්ෂ 2499 මැදින් මස පුරපසළොස්වක් ලත් 1956 මාර්තු මස 25 වන දින විද්‍යොදය පිරිවෙණේ දී ය.
සංඥාපනය
ශ්‍රීධර්‍මපාල පුස්තකපද්ධතියේ අංක එක දරණ ග්‍රන්ථය මේ ජිනවචන කොෂය යි. සම්බුද්ධ පරිනිර්වාණයෙන් අවුරුදු දෙදහස් පන්සියයක් පිරීම නිමිති කොට පැවැත්වෙන බුද්ධජයන්ති යෙහිදී ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් සම්බුද්ධ ශාසනයට අමරණීය සේවාවක් සිදු කළ ශ්‍රීමත් අනගාරික ධර්මපාල (සිරිදෙවමිත්ත ධම්මපාල හිමි) තුමන්ගේ නාමානුස්මරණයෙහි අත්‍යවශ්‍යකත්‍වය සලකා ආරම්භ කරණලද මේ ධර්මපුස්තකය පෙළ-අටුවා-ටීකාදියෙන් ජින වචන 2500 ක් රැස් කොට එහි සංක්ෂිප්ත විස්තරයක් සහිතව පිටු 2500 කින් යුත් කාණ්ඩත්‍රයකින් පළ කිරීමට අදහස් කෙළෙමු. එහි මේ පිටු 800 කින් අධික ප්‍රථම කාණ්ඩය වේ.
සම්බුද්ධ පරිනිර්වාණයෙන් දෙසිය අටළොස් වැනි අවුරුද්දෙහි දඹදිව රජ පැමිණි ආඥාචක්‍රවර්තී ධර්මාශොක මහිපාලයන්ගේ රක්‍ෂාවරණය ලැබී මොග්ගලීපුත්තතිස්ස මහරහතන් වහන්සේ ප්‍රමුඛ දහසක් රහතන් වහන්සේලා විසින් තෘතීය ධර්මසංගායනාව කරණු ලැබීමෙන් පසු ප්‍රත්‍යන්ත ජනපදයන්හි සම්බුද්ධශාසනය චිරස්ථායී වන බව සැලකූ යථොක්ත මොග්ගලීපුත්තතිස්ස මහරහතන් වහන්සේ ඒ ඒ දේශයට ධර්මදූතයන් යවන සේක් මේ ශ්‍රී ලංකාද්වීපයෙහි ශාසන ප්‍රතිෂ්ඨාපනය සඳහා තමන් වහන්සේගේම සද්ධිවිහාරික වූ ධර්මාශොක නරනාථයන්ගේ පුත්‍ර වූ මහින්ද මහ රහතන් වහන්සේ ප්‍රමුඛ රහත් පස්නමක් එවා වදාළහ. එකල රජ පැමිණි දෙවානම්පියතිස්ස අවනීපාලයන්ගේ සහායත්වයෙන් මහාමහින්ද මහ රහතන් වහන්සේ විසින් මේ රටෙහි සම්බුද්ධ ශාසනය පිහිටුවා වදාළහ.
මෙසේ මහමිහිඳු මහරහතන් වහන්සේගෙන් ඇරඹුණ ලංකා බුද්ධ ශාසනය තත් තත් කාලික ශාසනභාරධාරී මහ තෙරවරුන්ගේත් ශාසන මාමක නරවිරයන්ගේත් රක්‍ෂාවරණගොපනයෙන් අවුරුදු දෙදහසකට අධික කාලයක් මුළුල්ලෙහි අසම්භින්නව පැවත ගෙණ එතුදු බුදුසමයෙහි ජන්මභූමිය වූ ජම්බුද්වීපයෙහි නිමීලව පැවැතියේ ශතවර්ෂ පසකටත් අඩුතරම් කාලයෙකි. ද්විතීය ධර්මසංගායනාවෙන් භෙදභින්නභාවයට පත් විවිධ මතධාරී භික්‍ෂූහු විවිධ මත පළ කොට විවිධ නිකායයන් ඇති කරලීම නිසා බුද්ධශාසන නැමැති මහා වෘක්‍ෂයෙහි පිළිල හට ගැනීමෙන් වර්ෂ දහසකටත් අඩුතරම් කාලයකදී බුදුසසුන මුළුමනින්ම දඹදිවින් තුරන් විය. බෞද්ධබලය නැසිණියේ ය. බෞද්ධයෝ නො
වූහ. ශ්‍රීමහාබොධිය, බරණැසමුලගන්ධකුටිය, කුසිනාරාමය, සාඤ්චිවිහාරය, ජෙතවනාරාමය ආදි ශ්‍රෙෂ්ඨතම බෞද්ධසිද්ධස්ථාන පවා හිස් දූස්සතු විය. දිගු කලක් මුළුල්ලෙහි බෞද්ධ සිද්ධස්ථානයන්හි ඔවුන්ගේ බලය නහවුරුව පැවතීම නිසා අතරින් පතර හෝ වන්දනාව සඳහා විදේශයන්ගෙන් පැමිණෙන බෞද්ධයකට මුහුණ පාන්ට වූයේ බලවත් බාධක පීඩාවලටය.
මෙසේ බෞද්ධ සිද්ධස්ථානයන්හි වැදගෙණ තිබුණු මිත්‍යාන්ධකාරය දුරැලීමෙහි ප්‍රබල සම්පන්න දිවාකරයාණෝ එකූත් විසිවන ශතවර්‍ෂයේ අවසානභාගයෙහි ලක්බිම පහළ වූහ. ඔහු තුමූ අන් කෙනෙක් නො වූහ. දොන් කරෝලිස් හේවාවිතාරණ විජයගුණරත්න මුදලි මැතිතුමාගේ හා ශ්‍රීමතී මල්ලිකා හේවාවිතාරණ ළමාතැනීගේත් දෙටු පුතණුවන් වූ දොන් ඩේවිඩ් හේවාවිතාරණ වීරයාණෝ ය. තුරුණු වියට පත් එතුමෝ ගිහිසැපන්හි නිරාලයවැ අනගාරික බවට පත්වැ අනගාරික ධර්මපාල යන නමින් පලවැ රටත්, ඇගමත්, ජාතියත් නඟාලීමෙහි උරදී ක්‍රියා කළහ. භාරතයට පැමිණි අප වීරයාණෝ මහත් සංවේගයට පැමිණියහ. හවුරුදු දහසක් මුලුල්ලෙහි නෂ්ටවැ පැවැති බෞද්ධබලය යළි පිහිටුවාලීමෙහි බද්ධාධිෂ්ඨාන ඇතිව බුද්ධගයාව බේරා ගන්ව යන වචනය සලස්නා බෞද්ධ ලොකයාහට ම ඇසෙන සේ හඬ නගා කීහ.
ශිවභක්තික හේමනාරායනගිරි මහන්තාගෙන් බුද්ධගයා ශුද්ධ භූමිය බේරා නොගෙණ නොනැවතින්නෙමැයි දුෂ්කර අධිෂ්ඨානයෙන් යුක්තව 1891 මාර්තු 12 වෙනිදා දඹදිව සිට ලංකාවට පැමිණි ධර්මපාල ශ්‍රීමතාණන්ගේ මෙහෙයීම පරිදි මාලිගාකන්දේ විද්‍යොදය පරිවෙණාධිපතිව වැඩ වුසූ ත්‍රිපිටකවාගීශ්වරාචාර්‍ය්‍ය උපාධ්‍යායපදප්‍රාප්ත හික්කඩුවේ ශ්‍රීසුමංගලාභිධාන නායක මාහිමියානන් වහන්සේගේ සභාපතිත්වයෙන් කර්නල් එච්. ඇස්. ඕල්කෝට්තුමාගේ අධ්‍යක්‍ෂත්වයෙන්ද, ශ්‍රීමත් අනගාරික ධර්මපාල තුමන්ගේ සම්පාදකත්වයෙන්ද, 1891 මැයි මස 31 වෙනි රිවිදින විද්‍යොදයපරිවෙණස්ථානයේදී මහාබොධි නම් ප්‍රබල සමාගම ආරම්භ කරණ ලදී. ඒ ආරම්භ කරණලද මහාබොධිසමාගමය මගින් බුද්ධගයා සටනට බැස්සේ ය. එතුමාණන්ගේ උත්සාහය සාර්ථක විය. අද එහි පාලනය බෞද්ධයන් සතුය. ධර්මපාල ශ්‍රීමතුන්ගේ භාරතීය ධර්මප්රචාරක කටයුතු අතිශයින් සඵල විය. බරණැස ඉසිපතනයේ මූලගන්ධකුටි විහාරය, හා වෙදිසගිරි (සාංචිවිහාරය) කල්කටා ධර්මරාජික විහාරය කරවීමාදියෙන් හා නවදිල්ලිය, ගයාව, ලක්නව්, මදුරාසිය ආදී ප්‍රසිද්ධ නගරවල
මහාබොධි විහාර ප්‍රමුඛ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන ඇතිකරවාලීමෙන් පමණක් නොව ඒ ඒ ස්ථානවල භික්‍ෂූන් නේවාසිකත්වයට පත්කරවා ධර්මප්රචාරක කටයුතු කරලීමෙන්ද, වර්තමාන භාරත දේශීය බුද්ධශාසනයට අනගාරික ධර්‍මපාලතුමාගෙන් ලක් සේවාව අමරණීය යැ. මිහිඳු මාහිමිපානන් භාරතයෙන් ලක්දිවට ගෙණ ආ බුද්ධශාසනය යළි දඹදිවට ගෙණ ගියෝ ශ්‍රීමත් ධර්මපාල වීරයාණෝ ය. එපමණකුදු නොව තුමුද, බුදුරදුන් පළමුව දම් දෙසු ශුද්ධ ඉසිපතන භූමියෙහිදී සිරිදෙවමිත්ත ධම්මපාල නමින් මහණ වූහ. ශ්‍රී ලංකා බුද්ධ ශාසනයේ මූලස්ථානය වූ මහනුවර උපොසථ පුෂ්පාරාම මහා විහාරීය කාරක මහා සංඝ සභායතන සුපෙසල ශික්‍ෂාකාමී ගරුතර මහා සංඝයා වහන්සේලා ලවා සම්මත කරවන ලද පරිශුද්ධ සීමා මාලකයෙහිදී උපසපන් වූහ. එතුමාගේ ඇවෑමෙන් මහා බ්‍රිතාන්‍යයෙහිද, දඹදිව, ලංකාව ආදී රටවල බුද්ධධර්ම ප්‍රචාරයට ලැබී තිබෙන ධනය ද, එතුමාට මුදලිපිය දායාද වශයෙන් ලැබී තිබුන වස්තුව හා පෞද්ගලික දේපල ද, ස්වකීය කණිටු සොහොවුරු වෛද්‍යාචාර්‍ය්‍ය සී. ඒ. හේවාවිතාරණ මැතිතුමාගේ බලවත් පරිශ්‍රමයෙන් පිහිටුවනලද එංගලන්තයේ තෙමහල් ගොඩනැගිල්ල ඇතුළු ඇමරිකාවෙන් දඹදිව හා ලංකාවෙන් මිලයට ගෙණ තිබෙන සියලුම වස්තු සම්භාරය ද ශාස්ත්‍රීය කටයුතු නොපිරිහෙළා කරණ සේ නීත්‍යානුකූල භාරකාර මණ්ඩලයකින් යුක්තව මහාබෝධි සමාගමට පවරා 1933 අප්‍රියෙල් මස 29 වෙනි සෙනසුරාදා පස්වරු කාලයේදී “මේ මාගේ අවසාන මොහොතයි. මතුත් බරණැස බමුණු කුලයෙහි ඉපිද දඹදිව බුද්ධ ශාසනය දියුණු කරන්නෙමි. සම්මා සම්බුදුරජානන් වහන්සේගේ ධර්මය ලෝකයෙහි පතළ කිරීම සඳහා තවත් පස්විසිවරක් උපදින්නෙමි” යන උක්ත කර්මවත් ප්‍රාර්ථනයෙන් යුක්තව ශුද්ධ ඉසිපතනයෙහි මූලගන්ධකුටි විහාරය දෙස බල බලා පිරිත් ධර්ම ශ්‍රවණයෙහි යෙදී අවසාන හුස්ම හෙළුහ. ඒ මේ ධර්මපාල ශ්‍රීමතාණන් නිසා අපරදිග ද සද්ධර්මාලෝකය පැතිර ගියේය. චේතිහාසීය විකාගෝ දෘෂ්ටි සම්මේලනයට සහභාගිවීම අමෙරිකානුන් බුද්ධධර්මය කෙරෙහි සැලකිලිමත් කරවීමෙහි ලා සමත් විය. එංගලන්තය, ජර්මනිය, ප්‍රන්සය ආදී රටවල ද ධර්ම ප්‍රචාරක කටයුතු වල යෙදුණේ ය. එංගලන්තයට ධර්මදූත භික්‍ෂූහු ද යවන ලදහ. ධර්මපාල ශ්‍රීමතාණන්ගේ ජාත්‍යාගමික සත්ක්‍රියාවනට ඇඩ්මන් හේවාවිතාරණ - සයිමන් හේවාවිතාරණ - දොස්තර චාර්ල්ස් අල්විස් හේවාවිතාරණ යන කීර්තිමත් සහෝදරවරු හා ජේ. මූනසිංහ මැතිණිය යන සහෝදරියත් උපෂ්ටම්භකව ක්‍රියා කළෝය. සයිමන් හේවා විතාරණ මැතිතුමා ලක්‍ෂයක ධන