කාරක පුප්ඵ මඤ්ජරී - භණ්ඩාර රාජගුරු 1899.pdf
- කතෘ :
- අත්තරගම බණ්ඩාර රාජගුරු
- ප්‍රකාශිත වර්ෂය :
- 1899
- මුද්‍රිත වර්ෂය :
- 1899
- පිටු ගණන :
- 267
- බාගත කිරීම් ගණන :
- 862
- වෙබ් අඩවියට එක් කළ දිනය :
- 2021-01-02
- ගොනුවේ ප්‍රමාණය :
- 53 MB
පොතේ පිටු කිහිපයක ඡායාරූප පහතින් බලන්න.
කාරක පුප්ඵ මඤ්ජරී යනු මහනුවර යුගයේ කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජුගේ රාජගුරු ධුරය දැරූ අත්තරගම බණ්ඩාර රාජගුරු පණ්ඩිතයන් විසින් රචිත පාලි ව්‍යාකරණ ග්‍රන්ථයකි. කාත්‍යායන හා මොග්ගල්ලායන සම්ප්‍රදායන් ඇසුරු කරමින් විභක්ති භේදය හා කාරක ලක්ෂණ විස්තරාත්මකව විවරණය කරමින් සම්පාදිත මෙම කෘතිය, පැරණි පිරිවෙන් අධ්‍යාපනයේ පාලි ව්‍යාකරණ හැදෑරීම සඳහා බහුලව භාවිත වූ ප්‍රකට ග්‍රන්ථයකි.
මෙම මුද්‍රණය දෙවුන්දර ශ්‍රී ධර්මරක්ෂිත වංශාභරණ ස්ථවිරයන් වහන්සේගේ ශිෂ්‍ය දෙවුන්දර ධම්මානන්ද හිමියන් විසින් සංස්කරණය කරන ලදුව, විද්‍යෝදය පරිවේණාධිපති හික්කඩුවේ ශ්‍රී සුමංගල නාහිමියන්ගේ ශිෂ්‍ය මහෝපාධ්‍යාය මහගොඩ ඤාණිස්සර ස්ථවිරයන් වහන්සේගේ පිරික්සුම හා ආශිර්වාදය සහිතව එළිදක්වා ඇත. ව්‍යාකරණ ශ්ලෝක සමග සවිස්තරාත්මක සිංහල සන්නය/විවරණය මෙහි අන්තර්ගත වේ.
මෙම කෘතිය බු.ව. 2442 (ක්‍රි.ව. 1899) දී ඇම්. ඩී. ජානිස් ද සිල්වා මහතාගේ ප්‍රකාශනයෙන් කොළඹ හුණුපිටියේ ජිනාලංකාර මුද්‍රණාලයේ මුද්‍රණය කරවා පළකර ඇත.
සංඥාපනය.
කාරක පුෂ්පමඤ්ජරිය.
මෙනම් ග්‍රන්ථය කවරනම් කලෙක කවරෙකු විසින් රචනාකරණ ලද්දේද යත් - මෙයට අවුරුදු - 150 - කට පමණ පෙර ලංකාරාජ්‍ය ප්‍රාප්ත කීර්තිශ්‍රී රජතුමානන්ගේ කාලයෙහි සෙංකඩගල නුවරට ආසන්න අත්තරගම යන ගමෙහි වාසයකලාවූ “අත්තරගම බණ්ඩාර රාජගුරු” පණ්ඩිතතුමා විසින් කරණ ලද්දේය.
මෙතුමා ධර්ම විනය දෙක්හි හා ව්‍යාකරණ සහිත පාලි සංස්කෘතාදි නානාවිධ භාෂාවන්හිද නයනය බහුවිධ ශාස්ත්‍රයන්හිද අතිශය ප්‍රවීණයෙක් ඇතිව සිටිබැවින්— - කීර්තිශ්‍රී රජතුමානන්ගේ පුරෝහිත (රාජගුරු) තනතුරට පත්විය එබැවින් මෙතුමා අත්තරගම රාජගුරුබණ්ඩාරයයි පතළේය.
කාරක පුෂ්ප මඤ්ජරීනම්වූ මෙම ග්‍රන්ථය පමණක් නොව සුධීරමුඛමණ්ඩනය (හෙවත්) සමාස චක්‍රය ආදී නමින් මාහැඟි ග්‍රන්ථද මෙතුමා විසින් විරචිතව තිබේ—බෙහෙවින්ම කාත්‍යායන ව්‍යාකරණයම ගරුකොට ගෙණ ග්‍රන්ථ රචනාකළේ වී නමුදු මොග්ගල්ලායන ව්‍යාකරණානුගතව ශබ්දාශ්‍රයානුකූලව විනිශ්චයාදිය කරතිබීමෙන් එහිද අතිශය ප්‍රවීණයෙක් ඇතිකෙනෙක් බවත් ඒ සියල්ලක්ගැනම සංක්‍ෂිප්ත ශබ්දානුශාසනා සබන්ධ විවිධොපදේශ ගෙණහැර දැක්වීමෙන් එහි අතිශයින් උත්තම ප්‍රවීණයෙක් තුබුනුබවත් මෙම ග්‍රන්ථය අවලෝකනය කරන්නාවූ ශාස්ත්‍රඥයන්ට වැටහෙනවා ඇති.
මෙම ග්‍රන්ථයෙහි පළමුකොට විභක්තිභෙදයහා . සමාස උක්තානුක්ත කාරක ලක්‍ෂණාදිය මනාකොට විස්තරසේ ප්‍රකාශ කිරීම පිණිස කාත්‍යායන = රූපසිද්ධි = මුඛමත්තදීපනී = මොද්ගල්ලායනවෘත්ති = පදසාධන=ශබ්දනීති=පදිකාප්‍රදීප = බාලාවතාර = ශබ්දත්‍ථචින්තා = මඤ්ජූසා=පාණිනීය=සාරස්වත = අමරකොෂ, අභිධානප්පදීපිකා, යනාදී ග්‍රන්ථයන්ගෙන් නොයෙක් කරුණු උපුටා ඒ ඒ තන්හි යොදා තිබේ.
මාගධව්‍යාකරණ ග්‍රන්ථයක තවත් නොමැතිසේ විභක්ති භෙදාදිය විස්තරකොට තිබේ, විශේෂ වශයෙන්ම මෙම ග්‍රන්ථයට ඇතුලත් කර තිබෙන්නේ නම් “කාරක විභාගයයි” එය බාලාවතාර සෙහිවූ කාරක කාණ්ඩයට විස්තර වර්ණනාවක්සේ ගලපා තිබෙන බව පෙනේ—එම කාරක විභාගය නොයෙක් හේතු උදාහරණ ගළපා ආධුනිකයන්ගේ සුඛාවබොධාය පහසුව පිණිස ප්‍රශස්තාන්තර වශයෙන් දක්වා මනොහර සොභාවකට පමුණුවා තිබේ.
නිරුක්ති ශාස්ත්‍රාභිලාෂී සියල්ලටම විභක්තිභෙදාදි කාරක ලක්‍ෂණයන්ගේ දීඝතරාවබොධයට මේ ග්‍රන්ථය අතිශයෝපකාරීවෙයි, ඉන් නිසාම ලංකාවේ ආචාර්‍ය්‍ය පරම්පරාවල ශිෂ්‍යයන්ට ව්‍යාකරණ ගැඹුරුවීමෙන් පසු ව්‍යාකරණඥානයෙහි පටුතරභාවය ඇතිවීම පිණිස මෙම “කාරක පුෂ්පමඤ්ජරිය” බලනු මනායයි මෙහෙයන සිරිතක් පැවැත්තේය.
ව්‍යාකරණෝද්ග්‍රහණයෙහි නියුක්තවූවන් විසින් මෙම ග්‍රන්ථය පුරුදු කරණ ලද්දේනම් වහාම විභක්ති භේද කාරක ලක්‍ෂණාදීන් දැනිමෙහි පටුත්‍වයක් ඉපිලීමට පොහොසත්වනබැවි කියහැකියි,මෙම ග්‍රන්ථය ප්‍රයෝජන ගත නොහැකි තරමට කාලාන්තර යාත දොෂ දූෂිතව මහත් ආකුල භාවයකට පැමිණ තිබුනේය.
එසේ සමහර තන්හි ශ්ලොකපාදයන්ගේ හා ගාථා පාදයන්ගේ ද, වචනයන්ගේ හා අක්‍ෂරයන් ගේද, ඇති ඌනාති රික්ත භාවය හේතු කොට ගෙණ ආධුනික ජනයාට මෙම ග්‍රන්ථයෙන් ප්‍රයෝජනය ගැණීම උගහටව තුබුනු බැවින්:
දෙවුන්දර වනවාසල විහාරස්ථාන යෙහි වැඩවිසූ ශ්‍රී ධර්මරක්ෂිත වංශාභරණාභිධාන ස්ථවිර ස්වාමිපාදයන් වහන්සේගේ අතවැසිවූ දෙවුන්දර ධම්මානන්දානැමැති මාවිසින් මෙම ග්‍රන්ථය ලොකයාට ප්‍රයෝජන ගත හැකිසේ සකස් කරණු ලැබූයේනම් එය ලොකවාසීන්ට උපකාරයයි සලකා කොළඹ හුණුපිටියේ ගබඩාරාමාධිපති ජිනරතන ස්ථවිරස්වාමි පාදයන් වහන්සේගෙන්ද ලබනලද උපකාරද ඇතිව පොත් කීපයක් එකතුකොට ඊට සමකර බලා මහත් පරිශ්‍රමයකින් ශක්තිවූ පමණින් මෙය සංශොධනය කෙළෙමි.
මෙහි සකස් කොට ගත නොහැකිව ඌනාතිරික්ත දොෂවලින් ගහණව තුබූ ග්‍රන්ථිස්ථාන රාසියක් විද්‍යොදය පරිවෙණ වාසී ආචාර්‍ය්‍ය ඥානෙස්සර ස්ථවිරයන් වහන්සේ ලවා සකස් කරවා ගත්වගද තුති පෙරදැරිව සඳහන් කරමි.
තවද—64—පිටුවේ මෙම ** ලකුණෙන් යුත් ස්ථානයෙහි ආකුලබවක් පෙණෙන නුමුත් සියලුම පොත්වල එසේ තිබෙනා බැවින් වෙනස් නොකෙළෙමි—මෙහි කිසියම් ප්‍රමාදයකින්වූ දොෂයක් තිබේනම් එය සුධීන් විසින් සමාධි භජනයෙන් ශුද්ධ කරගත යුතුයි.—
D. DHAMMANANDA .