සංවාස දීපනිය - විසුද්ධාරාමික හිමි, සිරිධම්ම හිමි.pdf

කතෘ :
විසුද්ධාරාමික හිමි
ප්‍රකාශිත වර්ෂය :
1915
මුද්‍රිත වර්ෂය :
1915
පිටු ගණන :
55
බාගත කිරීම් ගණන :
840
වෙබ් අඩවියට එක් කළ දිනය :
2020-12-04
ගොනුවේ ප්‍රමාණය :
8.0 MB
PDF ගොනුව බලන්නPDF ගොනුව බාගත කරගන්න

පොතේ පිටු කිහිපයක ඡායාරූප පහතින් බලන්න.

පිටුව 1
පිටුව 28

සංවාස දීපනිය යනු භික්‍ෂු විනයෙහි දැක්වෙන සංවාස, අලජ්ජී පුද්ගලයන් හා සංවාස පැවැත්වීම පිළිබඳ විනය විනිශ්චයන් විස්තර කෙරෙන අගනා විනය ග්‍රන්ථයකි. බුරුම රට වැඩවිසූ විසුද්ධාරාමික මහා නායක ස්ථවිරයන් වහන්සේ විසින් බුරුම භාෂාවෙන් සම්පාදනය කරන ලද මෙම කෘතිය, කොළඹ මාලිගාවත්තේ විසුද්ධාරාමවාසී සිරිධම්ම හිමියන් විසින් සිංහල භාෂාවට පරිවර්තනය කර සකස් කොට ඇත.

පෙළ සහ අටුවා පාඨ මැනවින් සසඳමින් සංවාස විභාගය, කම්ම සංවාසය, ආපත්ති සහ ප්‍රතිකාර, විනය කර්ම ආදී භික්ෂූන් වහන්සේලා විසින් දැනගත යුතු විනය විනිශ්චය කරුණු රාශියක් මෙහි විස්තර කර තිබේ. ඇම්. ධර්මරත්න සහ පැලෑණේ සිරි වජිරඤාණ හිමියන්ගේ සම්භාවනාවට ලක්ව ඇති මෙම කෘතිය බු.ව. 2458 (ක්‍රි.ව. 1915) දී මුද්‍රණය කරවා ඇත.

විඥාපනය.

“සංවාස දීපනිය” නම්වූ මේ ග්‍රන්ථය වනාහි ධර්‍මාභි දේශනා ප්‍රතිවේධ සංඛ්‍යාත චතුර්විධ ශාසනභාරයෙන් මහා සාගරයසේ ගැඹුරුවූ සද්ධර්‍ම ශාසනයෙහි සැදැහැයෙන් පැවිදිවූ කුලදරුවන් විසින් අවශ්‍යයෙන් දැනමනා විනය විනිශ්චයකි, ඒ මේ විනයවිනිශ්චය කවර රටෙක කවරනම් උතුමෙකු විසින් රචනාකරණලද්දේදයත්? ලක්දිව සහ සියම් බුරුම ආදි රටවලත් ලබ්ධි සුපෙසල ශික්‍ෂාකාමී භාවයෙන් ඉරසඳසේ ප්‍රසිද්ධවූ පර්‍ය්‍යාප්ති ශාසන ශ්‍රී භාරධාරී “ජාගරාභි කවිධජ සද්ධම්මවංස සිරිපවරධම්ම සේනාපති මහාධම්ම රාජාධිරාජගුරු” යන රාජදත්ත නාමොපලක්‍ෂිත ජාගර මහා ස්ථවිර ස්වාමීන්ද්‍රයන් වහන්සේගේ දකුණත වැනි සද්ධිවිහාරික ශිෂ්‍යරත්නයක්වූද, තදොවාද්‍යශ්‍රාව වාදයෙහි මොනවට හික්මීම ඇති හෙයින් සොවචස්සානුගුණයෙන් යුක්තවූද, ස්වකීය ජීවිතයසේ මොනවට රක්‍ෂාකරණලද සතරසංවර සීල් ඇති හෙයින් සීලවන්ත ගුණයෙන් යුක්තවූද, ථීනමිද්ධ සමුච්ඡේද වශයෙන් දෝෂය ප්‍රහීණ නොකළේ වීනමුදු කලකින්වත් දෝෂයෙන් දූෂිත භාවයක් දක්නට නැතිහෙයින් ඛන්තී සොරච්චානුගුණයෙන් මොනවට යුක්තවූද, කුලගෙධ ඤාතිගෙධ පච්චය ගෙධයන්ගෙන් දුරින්ම දුරුවූද, ලද ලද දෑහැමිපසයන් සුදුසු පරිද්දෙන් ලොකුකුඩා ශිෂ්‍ය සමූහයාහට බෙදාදෙන සුළුවූ හෙයින් සංවිභාගගුණයෙන් යුක්තවූද, මෙත් වැඩුණු පෙරදැරිව දහස්ගණන් ශිෂ්‍ය සමූහයාට කරණලද අවවාදානුශාසනා ඇතිහෙයින් අන්තෙවාසිකානුගුණයෙන් යුක්තවූද, කාමාදීනවයෙන් අතිශය දුර්භාග්‍යප්‍රාප්ත භවසම්පත්තිය මහත් භයක් වශයෙන් දක්නාහෙයින් සාංසාරිකභය භීරුකවූද, විනයාභිධර්‍ම සූත්‍ර සංඛ්‍යාත පිටකත්‍රය පිළිබඳව නානා විශාල ග්‍රන්ථ රාශියක් කරවනලද හෙයින් මහාග්‍රන්ථකාරකත්වයට පැමිණි වදාලාවූද, මෙකී නොකී ගුණ ගණාංගයන්ගෙන් සපන්‍නවූ හෙයින්ම රාජරාජාමාත්‍යාදීන් විසින් පූජනීය භාවයට පැමිණි ශිලාලෙඛනාරොපණ සංඛ්‍යාත පස්වැනි මහාසංගායනාව කරවූ “මොංඩුං” මහ රජතුමන්ගෙන් “විසුද්ධාචාර කවිධජ මහාධම්ම රාජගුරු”යයිද, රතනාමණී චෙත්‍යකාරවූ “තිබෝ” මහරජතුමන්ගෙන් “විසුද්ධාචාර කවිධජාධිපති සිරිපවර මහාධම්ම රාජාධිරාජගුරු”. යයිද ලබනලද උපාධිනාමොපලක්‍ෂිත වූද,

“ඛීරොදගරුහාචිත්තො--විනයාවචවත්තමො, ගම්භීරඤාණ කප්පො--සොණ්ඩොනෙතියසාධකො” යි

වදාළ පරිද්දෙන් අවවාදානුශාසනා කතිකාවත් පැණවීම් ආදියෙන් “ශෙධෂීන්” වංශීය සංඝයා වහන්සේ යථාස්ථානයෙහි යොදවන්නාවූද, මොංඩුං මහරජතුමන්ගේ අග්‍රමහෙසිකාවූ “සෙභිශයායිනී” නම් රාජදෙවිය විසින් ලක්‍ෂගණන් ධනවියදම්කරවා පුදනලද බුරුමරට රතනාපුණ්ණරාජධානියෙහි පෙරදිගින් පිහිටි “මහා විසුද්ධාරාමයෙහි” සහ අපරදිගින් පිහිටි “මහා විසුද්ධාරාම”යෙහිත් කලින්කල වැඩවෙසෙමින් මොනවට සසුන් වැඩකර වදාරන්නාවූ විසුද්ධාරාමික මහා නායක ස්ථවිර ස්වාමිපාදොත්තමයාණන්වහන්සේ විසින් අලජ්ජීගවේසනා සංඛ්‍යාත සංවාසයන් පිළිබඳව මෙකල සසුන්පත් සැදැහැවතුන් තුළ ඇතිවී තිබෙන සැක දුරලීම පිණිස පෙළ අටුවා දෙක හා සසඳා බුරුම භාෂාවෙන් කරණලද්දෙකි, එය කොළඹ මාලිගාවත්තේ විසුද්ධාරාමවාසී “ආචාර්‍ය්‍ය සිරිධම්ම ස්වාමිපාදයන්වහන්සේ” විසින් ස්වකීය ධර්‍මාන්‍යෙවාචාර්‍ය්‍ය “දෙවානන්ද ස්වාමින්වහන්සේ”ගේ ආරාධනාවෙන් ලංකාද්වීපවාසී සැදැහැවතුන්ගේ ප්‍රයෝජනය පිණිස සිංහල භාෂාවට පෙරළා සකස්කරනලදී. බුද්ධශාසන මහාධුරසෙනාපති ඇම්. ධර්‍මරත්නාභිධාන ලක්මිණිපහන් කතුතුමාණන් විසින්ද, බම්බලපිටියේ ධර්‍මශාලාධිවාසී ගෞරවනීය පැලෑණේ වජිරඤාණ ස්ථවිරපාදයන්වහන්සේ විසින්ද, මැනවැයි පිළිගන්නාලදී. එහෙයින් සියළු භවතුන් විසින්ම වැදගත් සිතින් මෙය කෙළවරදක්වා කියවා බැලීමෙන් ප්‍රයෝජන ගතයුතු බව දනුම්දෙමි.

මෙවගට--ශාසනස්ථිතිකාමීවූ, ඇස්. ඩබ්ලිව්. නදෝරිස් වර්‍මන.

ශ්‍රී බුද්ධ වර්‍ෂ 2458 ප්‍රෞෂ්ඨපද මස පොහෝදින හිඹුටානේ සිහිදින දීය.