කර්ම වර්ණනාව - මලලගම විජයනාග හිමි.pdf

කතෘ :
මලලගම විජයනාග හිමි
ප්‍රකාශිත වර්ෂය :
1920
මුද්‍රිත වර්ෂය :
1920
පිටු ගණන :
71
බාගත කිරීම් ගණන :
1,368
වෙබ් අඩවියට එක් කළ දිනය :
2020-12-01
ගොනුවේ ප්‍රමාණය :
24 MB
PDF ගොනුව බලන්නPDF ගොනුව බාගත කරගන්න

පොතේ පිටු කිහිපයක ඡායාරූප පහතින් බලන්න.

පිටුව 1
පිටුව 36

කර්ම වර්ණනාව යනු මලලගම ශ්‍රී විජයනාග ස්ථවිරයන් වහන්සේ විසින් සම්පාදිත අභිධර්මානුකූල බෞද්ධ කර්ම විවරණ ග්‍රන්ථයකි. ත්‍රිපිටක පාළියෙහි එන ධම්මසංගණී, විභංග, පුග්ගලපඤ්ඤත්ති, පට්ඨාන ආදී ප්‍රකරණ මෙන්ම අට්ඨසාලිනී, සම්මෝහවිනෝදනී, අභිධර්මාර්ථ සංග්‍රහය ආදී අටුවා ටීකා ග්‍රන්ථයන්හි එන කරුණු ලිහිල් සිංහල බසින් විස්තර කරමින් මෙම කෘතිය රචනා කර ඇත.

කර්ම නිදාන, කර්ම ප්‍රත්‍ය, චිත්තවීථි, දෘෂ්ටධර්මවේදනීයාදී කර්ම භේද, ෂෝඩශ කර්ම, කර්ම නානත්වය සහ චතුස්සමුට්ඨානික රූප ආදී ගැඹුරු අභිධර්ම සංකල්ප රැසක් මෙහි සවිස්තරව සාකච්ඡා කර තිබේ. කොළඹ මාලිගාවත්තේ විසුද්ධාරාමයේ වැඩවිසූ සිරිධම්ම මහාස්ථවිරයන් වහන්සේ සහ තංගල්ලේ සුනන්දාසභ හිමියන් යටතේ අභිධර්මය හදාරන සමයෙහි (1918-1920) මෙම කෘතිය සම්පාදනය කර ඇත.

මෙම කෘතිය 1920 වර්ෂයේදී කොළඹ විද්‍යොදය යන්ත්‍රාලයේ මුද්‍රණය කරවා කේ. ඩී. පෙරේරා සහ පුත්‍රයෝ විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද්දකි.

PREFACE.

The Karma Warnanawa is an aim at a lucid exposition of the Law of Karma taught by Lord Buddha. It shows the causes leading to the differences existing in the conditions of beings and the variations in the forms of birth; and it indicates the ways and means that should be observed in order to overcome suffering.

The writer has gleaned materials largely from most of the works on Buddhism, chiefly, Dhammasangani, Wibhanga Puggalappakarana, Patthanaya, Arthasaline, Sammohavinodani, Wibhavini, Abhidharmarthasangaraha, Manorathapurani, Dhammapadaya, Mahawansa, Sarasangraha,

Malalagama Sri Wijayanaga Thero.
Vissuddharama Temple,, Maligawatte, Colombo
1st September 1920.

විඥාපනය.

සකල සංසාර දුඃඛාන්ධකාර නිරාකරණයට සුප්‍රසිද්ධිව්‍යාජපාත මාතෲ භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් කුශලාකුශල කර්ම කර්ම විපාකයන් ගැන ඒ ඒ තැන්හිදී වදාළ ධර්මවර්ණනාවත් වූ මේ කර්මවර්ණනා නම් ප්‍රකරණය නොයෙක් දෙශනාදී කථාවාදියෙන් කරුණු ගෙනැ පහත නම් පෙනෙන මවිසින් ලියනලද්දේ වේ. මෙකී කරුණු පහසුවෙන් ඉගෙනීමට මෙබඳු සවිස්තර ධර්ම ප්‍රකරණයක් වර්තමාන ව්‍යවහාර සිංහල භාෂාවෙන් කර තැබීම විශිෂ්ඨ ලෝකශාසනාවාසී අයගෙ කර්තව්‍යයක් බව වැටහුනියේය. කුමක්නිසාදයත් කර්ම කර්ම විපාකාවබෝධය සංසාර ස්වභාවාවබෝධයට ප්‍රධාන අත්තිවාරම බැවිනි. මීට කරුණු උපුටාගත් පොත්නම්:- ධම්මසංගණිය විභංගය, පුද්ගල ප්‍රකරණය, පට්ඨානය, අංගුත්තර නිකායය, ධම්මපදය යනාදී පෙළපොත් සහ අට්ඨසාලිනිය, සම්මෝහවිනෝදනිය, පඤ්චප්පකරණට්ඨකථාව, මනෝරථ පූරණීය, අභිධර්මාර්ථ සංග්‍රහය, අභිධර්මාර්ථ සංග්‍රහ ව්‍යාඛ්‍යානය, විභාවිනීටීකාව, විසුද්ධිමාර්ගය, සමන්තපාසාදිකාව, ධම්මපදට්ඨකථාව, සුවිත්තාලංකාරය, සත්ත්‍ව සංක්ෂේපය, මහාවංශය, සාරසංග්‍රහය යනාදීහු වෙති. ධර්මය හොඳින් ඉගෙනගනු කැමැත්තවුන්ට වැඩ පිණිස ඒ ඒ තැන්හිදී බොහෝසෙයින් පොත්වලනම් සඳහන් කර ඇත්තාහුය. මෙය පිළිවන්තරම් ලිහිල් බසින් ලියන ලදමුත් ඇතැම් තැන්වල තේරුම් ගැන්මේ අපහසුකම ගම්භීර ධර්ම භාවිතාව නොකිරීමේ වරද මිස අපගේ වරදෙක් නොවේ. එබඳු තැන් උගත්නෙන් විචාරීමෙන් ඉගෙනිය හැකිවේ. ගැඹුරු ධර්ම අභ්‍යාසලා පුරුදු අයට මෙය අමෘතභෝජනයක් සමානවෙනවාට සැකනැත. පහසුවෙන් ඉගෙනගත හැකිවූ මේ ධර්ම ප්‍රකරණයෙන් කර්ම කර්මවිපාකයන් ඉගෙන ගත්විට හෙතෙම බුද්ධවර්ණිත නියම පණ්ඩිත මනුෂ්‍යයෙක්ව පරිසුද්ධ ඥානාලෝකයෙන් බබලන්නේ වෙයි. බුද්ධානුමෙල්‍ය මෙතැන මැරෙන්නේ වෙනකෙණෙක එතන උපදින්නේ අනිකෙක යනාදී මිත්‍යාමත චතුප්‍රතිපක්ති වර්ණනා කාණ්ඩය ඉගෙනීමේදී දුරුවෙනවා ඇත. නානාප්‍රකාර කර්ම හේතුවෙන් නානාප්‍රකාර වෙස්වලින් පෙනී හිටින සත්වයන්ගේ නානත්වය කර්මනානත්ව වර්ණනාව බැලීමේදී අවබෝධ වෙනවා ඇත. මේ ආදි ධර්ම අවශ්‍යයෙන්ම උගතමනායි. ඓශ්චර්යධනවන්ත ලක්ෂණින් ධනය සපයා දිව්‍ය මාළිගාවෙන් ගෙවල් සාදවා ලෞකික කාමසම්පත්තියෙහි යෙදී වසනමුත් මෙබඳු ධර්ම ඉගෙනීමට උත්සාහ නොකෙරෙයි. මෙබඳු යහපත් දේවල් නිවැරදි නැත. පුදුමයෙක් නම් - විවේක වේලාවල බලන්නේත් පත්‍ර කවි සින්දු ආදියයි. සංසාර සසර දුක් සංසිඳුවීමට අසංඛ්‍ය කල්පලක්ෂයක් මුළුල්ලෙහි අප්‍රමාණ දුක්විඳ බුදුව වදාළ ධර්මය දෙසාව නොබලයි මෙබඳු උත්තම ධර්ම භාවිතාවන්හි නැති පුද්ගලයා ඇත්තෙන්ම කෙතරම් ධනවන්තෙක් නමුත් උසස් වශයෙන් රජෙක් වුවත් අභ්‍යන්තරයහිස් පුහුලෙක් බව පොතේ මුලදී දක්වා තිබෙන ධර්ම නිදර්ශන වලින් හොඳින්ම තේරුම් ගතහැකිවේ. එහෙයින් මෙබඳු ධර්ම ලොවපතල කර හැරීමටද උත්සාහ නොමවෙති.

තවද පූජ්‍ය පණ්ඩිත මහා ස්ථවිරයන් වහන්සේලා කීප නමකගෙන් ශාස්ත්‍රාගම දැන ඉගෙනීම කළාවූ මට බාලකලසිටම පරමාර්ථ ධර්මයෙහි ලොල්කම ඇතිවුයේය. පසුපසු කාලවල අභිධර්ම පොත්පත් බැලීමෙන් ඒ කැමැත්ත අධික විය එබැවින් ඒ ධර්මය හොඳින් ඉගෙනීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් වසනාතර ගරුකටයුතු ශික්ෂාකාමී ධර්ම විනයෙහි හසල බුද්ධිමත් ආචාර්ය සිරිධම්ම ස්ථවිරයන් වහන්සේ අභිධර්මයත් විනයත් දෙකින් ශාසන සංග්‍රහකරන කාලය විය. මේ ස්ථවිරයන් වහන්සේ අපගේ ඉගෙනීමටද උපකාරස්ථානයක් වූ ගාල්ලේ විජයානන්ද පිරිවෙනෙහි අධිපතිව මීට අවුරුදු 25 කට තරම් පෙර වැඩවිසූ ආචාර්ය පස්යාල ශ්‍රී සුමනතිස්ස මහාස්ථවිරයන් වහන්සේගේ සද්ධිවිහාරිවෙන් පසු බුරුම දේශයට වැඩ ප්‍රසිද්ධ ඡගර මහාථෙර පාරම්පරික මහතෙරුන් වහන්සේලාගේ ආශ්‍රය ලැබ අභිධර්මාර්ථ විනයත් ඉගෙන නිම කළා සහ ඒ රට උසස් ධර්ම විනයාචාර්ය පදවියද ලැබ නැවත අවුරුදු 7ක් තරම කල් බුරුම ගිහිපැවිදි සියගණන් ශිෂ්‍ය සමූහයාට ඉගැන්වීමද කොට ලංකාවට ගෞරව ලබා දුන්නේය. ශක්‍රාරාධනාවෙන් සිදුවූවක් මෙන් ලක්දිවින් ආරාධනා වක්ලැබ ලක්දිවට වැඩම කළේය. කොළඹ සාසනාලයෙහි දායක පිරිසක් විසින් මේ ගෞරවාර්හ සිරිධම්ම ස්ථවිරයන් වහන්සේ ලවා ශාසන සංග්‍රහ කරවනු සඳහා කොළඹ මාලිගාවත්තේ විසුද්ධාරාමය කරවන ලද්දේය. මගේ අදහස මුදුන්පත් කරගැන්මට මෙම පූජ්‍ය වාර්ය්‍ය සිරිධම්ම ස්ථවිරයන් වහන්සේ මුණිවැසි ධර්ම සාකච්ඡා කිරීමෙන් අවබෝධ විය. ඉන්පසු ගෞරවාර්හ රාමඤ්ඤ නිකායික තංගල්ලේ සුනන්දාසභ ස්වාමින් වහන්සේගේ ආධාරයෙන් දෙමටගොඩ නවාතැනක් ලැබ එහි ආවාසයක් පිළියෙළ කරවාගෙන එහි නැවතී ක්‍රි: 1918 අප්‍රේලි 3 පටන් අභිධර්මොද්ග්‍රහණය පටන්ගතිමි. එසේ අභිධර්මෝද්ග්‍රහණය කරනාතර මේ ධර්ම ප්‍රකරණය ලියනලද බව දතයුතුය. ඇතැම්හු අනුන් කළ පොත්පත්වල තමන්ගේ නම්ගම් රුවා මුද්‍රණය කරවා ලෝකයා ද මුළාකර පණ්ඩිතකම් ලබන්නාහුයි. මේ අරුම පුදුම කුපණ්ඩිත චාරිත්‍රය මේ ආත්මයේ තබා සසර වසන තුරාවත් අපට නොලැබේවායි ප්‍රාර්ථනා කරමි. ක්‍රි: 1918 ජනවාරි මාසයේදී දඹදිව සිද්ධස්ථාන වන්දනාවේ ගොස් පැමිණි මට ඒ ගමනින් අතුරු මනෝපකරණ මේ පර්ය්‍යාප්ති ධර්මොද්ග්‍රහණයට අත්‍යන්තෙන උපකාරී වූ හෙයින් ඒ ගමනට උපකාර කළ සියල්ලන් විසින්ම ඊටත් වඩා පින් රැසක් මෙයින් අත්පත් කරගත් බැව් සලකා පින් අනුමෝදන් විය යුත්තේය. තවද කෙතරම් යහපත් දෙයක් කරන්ට පටන් ගත් නමුත් ඊට ශත්‍රැ උපද්‍රව ඇතිවීමද නින්දා ප්‍රශංසාදිය ඇතිවීමද ලෝකස්වභාවකි සියලුදේම උතුම් සම්පන්නභාවය ලැබීමට පවා උපකාරීයි. නුමුත් ඒ නොසලකා ස්වාත්මපරාර්ථ දෙක්හි යෙදී නොපසුබට වීර්යයෙන් ක්‍රියාකිරීමේ යහපත්කම මෙයින් මට ප්‍රත්‍යක්ෂවිය. මේ පොත තනා අවුරුද්දක් තරම් ගතවූයේ නමුදු මෙය මුද්‍රණය කරවීමට දායකයෙක් නොලැබීමද, කඩදාසි ගණන් වැඩිකමද ප්‍රමාදයට හේතුවිය. ධනවත් කීපදෙනෙකුට කීමුත් යම්කිසි ආධාරයක් මිස තනියම බාරගත නොහැකියයි කීහ. මෙසේ පවත්නා තර කොළඹ කොල්ලුපිටියේ හැවුලොක් ටවුන් එකේ වසන සාදුනාථත් කේ. ඩී. ඇම්. පෙරේරා මහත්මයා මේ පොත අවසානය දක්වා කියවා බලා මෙහි උතුම් කම හිතට ගෙන වැඩිදුරටත් උසස් පණ්ඩිතයන්ගෙන්ද විමසා මෙකල ඉතා අනර්ඝ ශාසන සංග්‍රහයක් බව පිළිගෙන එකතුවී තිබුන මුදල් සමඟ ඒ මහත්මයා විසින්ද රු: 50 ක් දී කේ. ඩී. පෙරේරා සහ පුත්‍ර මහතුන්ට පොත මුද්‍රණයට භාරදුන්නේය. මේ පොත ලෝකයායහපතට දීමට ප්‍රධාන කල්ප්‍යාණ මිත්‍රයා කේ. ඩී. ඇම්. පෙරේරා මහත්මයා බව සියල්ලන් විසින් සිතතබාගත යුතුය.

තවද පානදුරේ අභය කරුණා රත්නාරාමාධිපති ආචාර්ය අභිධම්මික මොරටුවේ මේධානන්ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ පොත මුලපටන් අවසානය දක්වා කියවාබලා විචිත්‍ර සහතික පත්‍රයක් දීමෙන් මෙය මුද්‍රණයට මහෝපකාරී විය

විචිත්‍ර ධර්මකථික වූ ශාසනවංශාලංකාර වාගීශ්වර කරපුටුගල ශ්‍රී ධම්මාලෝක ස්ථවිරයන් වහන්සේද මේ පොතෙහි මාහැඟිභාවය ප්‍රකාශකොට ලියමනක් දීමෙන් මෙය මුද්‍රණය සඳහා වැදගත් මහතුන් කීපදෙනෙකුගෙන් ආධාර ලබාදෙන්ට යෙදුනේය.

මගේ අවැමෙන් මේ පොතෙහි අයිතිවාසිකම යථෝක්ත කේ. ඩී. ඇම්. පෙරේරා මහත්මයා වෙත සහ කහපල සිරිසද්ධර්මාරාමයේ දැනට වසන මා ශිෂ්‍ය මලවැන්නේ ගිලාරාම භික්ෂුව වෙතද පවරමි.

මේවගට,
ශාසන චිරස්ථිතිකාමී වූ
මලලගම ශ්‍රී විජයනාග ස්ථවිර.
M. S. Wijayanaga,
1920.-9. 1 දින
කොළඹ මාලිගාවත්තේ විසුද්ධාරාමයේදීය.

නාම විපර්‍ය්‍යාසයක්.

පෙර වැඩවිසූ ශාරීපුත්‍ර මහා මෞද්ගල්‍යානාදී පෘථිවිය සමාන ගුණ නැන ඇති මහරහතුන් වහන්සේලාහට සාරිපුත්ත ථෙර සාරිපුත්ත මහා ථෙර, මොග්ගල්ලාන ථෙර, මොග්ගල්ලාන මහා ථෙර යනාදී පාලි ව්‍යවහාරයද, සැරියුත් මහතෙරුන් වහන්සේ, මුගලන් මහතෙරුන් වහන්සේ යනාදී සිංහල ව්‍යවහාරයද පොත්පත්හි දක්නාලැබේ. ඒ පොත් ශුද්ධකොට මුද්‍රණය කරවන ඇතැම්හු ස්වකීය ආචාර්ය ප්‍රාචාර්ය්‍යදීන්ට ස්ථවිරපාදෝත්තම, ස්ථවිර ස්වාමිපාදෝත්තම, සංඝනායක ස්වාමිපාදෝත්තම යනාදී ව්‍යවහාර කරති, ප්‍රබන්ධයෙහිත් ඒහැටියමයි. මේ උභයනාම ව්‍යවහාරය කිරාබලන විට අභිනව ව්‍යවහාරාභිධිය ඉතා උසස්වශයෙන්ද පුරාණ ව්‍යවහාරාභිධිය ඉතා පහත්වශයෙන්ද පෙනේ. මීට අවුරුදු 18 කට තරම් පෙර මේ අපරාධයෙහි වැරැද්ද කියා සඟරාවෙහි පළකළ ලියමනටත් මේ වනතුරු උත්තරනැත. ප්‍රතිරූප ව්‍යවහාරානුකූලව ස්ථවිර කීප නමකට ලියනලද ලියුම්වලින් අප්‍රසාදය පහළවූ බවද දනිමු.

නුමුත් මේ විපර්‍ය්‍යාස ධර්මය ගරු නොකොට පුරාණ ආචාර්ය සංඝගුණය ගරුකොට තදනුරූප ව්‍යවහාරයෙන් විඥාපනයෙහි වාග්ව්‍යවහාරය යොදනලද බව දතයුතු.

මේවගට,
M. S. Wijayanaga.