සංවර සීල දීපනිය - පල්ලේගම රත්නාලංකාර හිමි.pdf
- කතෘ :
- පල්ලේගම රත්නාලංකාර හිමි
- ප්‍රකාශිත වර්ෂය :
- 1938
- මුද්‍රිත වර්ෂය :
- 1938
- පිටු ගණන :
- 213
- බාගත කිරීම් ගණන :
- 1,415
- වෙබ් අඩවියට එක් කළ දිනය :
- 2019-03-29
- ගොනුවේ ප්‍රමාණය :
- 13 MB
පොතේ පිටු කිහිපයක ඡායාරූප පහතින් බලන්න.
සංවර සීල දීපනිය යනු අලව්වේ ශ්‍රී රාහුල පිරිවෙණාධිපති පල්ලේගම ශ්‍රී රතනාලංකාර මහාස්ථවිරයන් වහන්සේ විසින් සම්පාදිත විනය ධර්ම ග්‍රන්ථයකි. පාණදුරේ වලපොළ ශ්‍රී සද්ධර්මෝදය පරිවෙණාධිපති කෝදාගොඩ උපසේන මහානායක මාහිමියන්ගේ ප්‍රතිශෝධනයෙන් යුක්තව 1938 (බු.ව. 2482) දී කොළඹ විමුක්ති දේශක සමිතිය මඟින් නොමිලයේ ධර්මදානය පිණිස මෙය ප්‍රකාශයට පත් කර ඇත.
භික්ෂු විනය ධර්මය පිළිබඳ නිවැරදි අවබෝධයක් ගිහි පැවිදි සැදැහැවතුන් අතර ඇති කිරීම අරමුණු කරගනිමින් සමන්තපාසාදිකාව, විසුද්ධිමාර්ගය, ප්‍රපඤ්චසූදනිය, සිඛවලඳ හා සිඛවලඳ විනිස ආදී ග්‍රන්ථ ඇසුරින් මෙම කෘතිය සම්පාදනය වී තිබේ. පොත අවසානයෙහි පමුණුවේ බුද්ධදත්ත මහාස්ථවිරයන් වහන්සේ විසින් රචිත ‘කර්මස්ථාන භාවනා සංග්‍රහය’ පරිශිෂ්ටයක් ලෙස ඇතුළත් කර ඇත.
මෙහි අන්තර්ගත ප්‍රධාන මාතෘකා:
- ද්විධ විනය හා එහි ප්‍රභේද
- ප්‍රාතිමෝක්ෂ ශික්ෂාපදයන්ගේ සංක්ෂේප සිංහලානුවාදය
- සප්තාපත්තික්ඛන්ධය හා සතර සංවර සීලය
- ආභිසමාචාරික භික්ෂු ප්‍රතිපත්තිය, සාමණේර හා ගෘහස්ථ ප්‍රතිපත්ති
- දූත විභාගය සහ දුශ්ශීල සේවනයෙහි ආදීනව
- කර්මස්ථාන භාවනා සංග්‍රහය සහ කායගතා සති භාවනාව
මෙත් කුළුණු පෙරදැරිව ලියමි.
කොළඹ “විමුක්ති දෙශක” සමිතියෙහි ආරාධනය පරිදි අපගේ ශිෂ්‍ය තැනක් වූ අලව්වේ ශ්‍රී රාහුල පාරිවෙණිකාචාර්‍ය්‍ය පල්ලේගම රතනාලංකාර පණ්ඩිත ස්ථවිර නම විසින් ලියන ලද “සංවර සීල දීපනිය” නම්වූ මෙම බණපොත මා වෙත සමර්පණය කරණ ලදුව සමාදර පූර්වකවැ පිළිගෙණ යථාවකාශ පරිදි කියවා බැලීමෙන්; ධර්මවිනයානුකූල කරුණු ඇතුළත් වූ යහපත් ග්‍රන්ථයක් බව වැටහීගිය හෙයින්; ඒබව මෙහි ප්‍රීතියෙන් සඳහන් කරණවත් හැර සැදැහැති ගිහි පැවිදි තැන් විසින් ආදරයෙන් පරිශීලනීය ග්‍රන්ථයක් බවද කියමි! තවද මෙම බණපොත මුද්‍රණය කරවා අප බෞද්ධයන් අතට පත්කිරීම ගැන මුදල් වියදම් කළාවූ ශ්‍රී සද්ධර්මප්‍රචාරක “විමුක්ති දෙශක,, සමිතිය කෙරෙහි ද අපගේ ඉමහත් සතුට මෙයින් ප්‍රකාශ කරමි.
මෙහිවගට, ශාසනස්ථිතිකාමී, ආචාර්‍ය්‍ය. කෝ: උපසෙන ස්ථවිරයෙමි. (අත්සන) උපසෙන.
ආචාර්‍ය්‍ය. කෝ: උපසෙන ස්ථවිරයෙමි. (අත්සන) උපසෙන. 2481/1938 අප්‍රියෙල් මස 23 දින ශ්‍රී සද්ධර්මොදය පරිවෙණදී ය.
සංඥාපනය.
සංවර සීල දීපනිය නම් වූ මෙම ධර්ම පුස්තකය වනාහි කොළඹ “විමුක්ති දෙශක” සමිතියෙහි ආරාධනයෙන් විනය ධර්මය නොදැන සිටින ගෘහස්ථයන් අතර එය ප්‍රකට කිරීමෙන් ඔවුන් තුළ ශාසනධර්මය ගැන ගැඹුරු ප්‍රසාදයක් ඇතිකරවී ම පිණිස සැපයුණෙකි.
“විනය ධර්මය ගෘහස්ථයනට ආවරණය වියයුතුය,, යන ඇතැම් අයගේ ප්‍රකාශයෝ ධර්මවිනයට හාත්පසින් විරුද්ධ ව කියන හිස් ප්‍රලාපයෝය. සඟහිරු දෙදෙන ලොකයෙහි අනාවරණය වැ බබලන්නාක් මෙන් ම ධර්මවිනයදෙක ද අවිශෙෂයෙන් කා අතරත් ප්‍රකට වැ පැවතිය යුතුබව බුදුන් වහන්සේ විසින් ම වදාළ හෙයිනි,
ඇතැම් දුස්සීල මහණහු තමතමන්ගේ අශාස්තෘක දුෂ්ප්‍රතිපත්ති ගෘහස්ථයන් අතර ප්‍රකටවුව හොත් එයින් ඔවුන් තමතමන් කෙරෙහි පිළිකුල් කෙරෙත් යයි සිතා “විනයධර්මය ගෘහස්ථයනට නොකිව යුතුය”යි ප්‍රකාශ කෙරෙති! මෙයින් සිල්වත් භික්‍ෂූහු බොහෝ කරදරයට පැමිණෙති! ශාසන හානියක් සිදුවනු මිස එයින් ශාසනයට කිසිසේත් ම යහපතෙක් සිදු නොවේ ය. එහෙයින් ගෘහස්ථයන් විසින්ද පුළුවනිතාක් විනය ධර්මය භාවිත කළයුතු යි. එයින් භික්‍ෂූහු ද බෙහෙවින් සංවරයට පැමිණෙති. ශාසනය ද බොහෝ කලක් නිමලව පැවැත්මට හේතුවන්නේය.
මේ කාලයෙහි ඇතැම් ගිහි පැවිදි පින්වත්හු බොහෝ ප්‍රයෝජනවත් වූ ද, කාලොචිත වූ ද, ධර්මශාස්ත්‍රීය පොත් පත් හා ප්‍රවෘත්ති පත්‍ර සඟරාදියෙහි සාරවත් වූ ලිපි ද සපයන අතර ඔවුනොවුනට ඇණුම් බැනුම් ද කියමින් ගරහති. නින්දා අපහාස මුඛයෙන් ද ලියති. ඛෙදයකි! හේ නොමැනවි! යම් යම් අයට ඇණුම් බැනුම් සහිත ව ලියන කියන ධර්මානුශාසනයෝ වැඩදායක නොවෙති.
කවරෙකුට නමුත් මින් දෝෂාරෝපණ මුඛයෙන් කරනු ලබන අනුශාසනයෙන් ඇතිවනුයේ අනෙකක් මිස එයින් රටට කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් සිදු නොවන්නේ ය. පොෂ්‍යදායක මධුරාහාර පානාදියක් වුවද, ආමක ඡර්‍ද්‍යදියෙන් යුක්තවුවෙක්හට එය විෂමවනු මිස ජීවිත වලංගු වට හේතු නොවන්නාක් මෙනි.
යමෙක් තමන් කරන අනුශාසනයෙහි පළමුකොටම තෙමේ පිහිටා නිශ්ශරණාධ්‍යාසයෙන් ඒ අනුශාසනය කෙරේ නම් එයින් තමන් නොකෙලෙසන බවත්, රටට ප්‍රයෝජන වන බවත්, ප්‍රාණවත් වූ ඒ වචන ඔවුනොවුන්ගේ සිත්වල කාවැදී අර්ත්‍ථසාධක වන බවත් කා විසින් දුත් සැලකිය යුතුය. තම අනුශාසනයෙහි තෙමේ නොපිහිටියේ නම් තදනුශාසනය ප්‍රාණවත් නොවන බැවින් ඔවුන්ගේ සිත්වල කාවැදීමෙහි අපොහොසත් වෙයි! එයින් සිදුවන ප්‍රයෝජනයක් ද නැත. තෙමේ ද අපහාස ලැබීමෙහි සුදුස්සෙක් වන්නේ ය. තමා කියන දෙයෙහි පළමු කොට තමන් ම පිහිටීම උත්තමයන්ගේ සිරිතෙකි.
බුද්ධාදී උත්තමයෝ කිසිවකුට ගරහන අදහසින් දොෂාරොපණ මුඛයෙන් කිසි දු ධර්මානුශාසනයක් නොකළෝ ය. තමන්වහන්සේලා නොකළ නොකරන දෙයෙහි මෙරමා පිහිටුවීමෙහි යතන ද නොකළෝ ය. එහෙයින් ඒ ධර්මානුශාසනයෝ ලොකාර්ථ සිද්ධියෙහි ලා අතිශයින් ප්‍රබලවූ හ.
“මේ කාලයෙහි කවුරුත් පාහේ ගිහිපැවිදි පින්වත්හු කියමින් ලියමින් බෙහෙවින් රටට අනුශාසනා කරන නමුත් තදනුශාසනයන් හි පිහිටා එය ක්‍රියාවෙහි යොදවන්නෝ ඉතා දුර්ලභයහ,,යි රටේ ඝොෂාවක් පැනනැගී තිබේ! එය එසේ ම බව කරුණු සැලකීමේ දී කාටත් වැටහෙනවා ඇත.
පිළිපැදියයුතු ධර්මප්‍රතිපත්ති විස්තර කොට රටට අනුශාසනා කළ යුතුය. එයින් රටට ප්‍රයෝජනයක් වනු ඒකාන්තය. එහෙත් එම ධර්මප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාවෙහි යොදවන ගිහි පැවිදි උතුමන් දක්නට ලැබෙතොත් එය ම රටේ ගුණ ධර්මයන් වැඩි දියුණු වීමට හේතුවක් වන බව ස්ථිර ව කියමු.
ශ්‍රව්‍යකාව්‍යයට වඩා දෘශ්‍යකාව්‍යය අවලොකනය කරන මහජනයාගේ සිත්වල එය ස්ථිර ලෙස ඇඳී පවත්නාක් මෙන් කනට ඇසෙන ධර්මානුශාසනයට වඩා තමතමන් කෙරෙහි ස්ථිර ව පෙනෙන්ට තිබෙන ප්‍රතිපත්තිධර්මයක් ඇතිවුව හොත් එය අසන දකින සියල්ලන්ගේ ම සිත්වල කාවැදී පවත්නා බව සත්‍යයෙකි. එහෙයින් මේ කාලයෙහි ශ්‍රව්‍යධර්ම සමායොගයට වඩා දෘශ්‍යධර්ම සමායොගය ම රටට අර්ත්‍ථසිද්ධියක් ඇතිකරලීමෙහි සමර්ත්‍ථවන බව කා අතරත් ප්‍රත්‍යක්‍ෂවිය යුතුය.
මෙහි අප විසින් ගිහි පැවිදි කිසි ම පින්වතෙකුට ඇණුම් බැනුම් ගැරහුම් සහිත එක වචනයකු දු නොයොදන ලදී. එසේ ම විවාද මුඛයෙහි පවත්නා කරුණු ගැන ද කිසිවක් නොලියන ලදී. අපේ සද්ධර්මසරණ වහන්සේලා විසින් නිතර පාලනය කරනු ලබන පිළිපදිනු ලබන ධර්මප්‍රතිපත්ති වැඩිවශයෙන් ඇතුළත් කොට නොගැඹුරු සිලුටු සියබසින් මෙය සපයන ලදී.
මෙම ධර්මපුස්තකය සම්පාදනය කිරීමෙහිදී අපට ඉතාප්‍රයෝජනවත් උපදෙශ රාශියක් ලබාදීමෙන් හිතවත් ව ක්‍රියාකළ ශ්‍රී සද්ධර්මොදය පරිවෙණාධිවාසී අපගේ ධර්මාචාර්‍ය්‍ය ශ්‍රී ලංකාරාමඤ්ඤ නිකායෙහි විංශති වර්‍ගික කාරක සංඝ සභාභ්‍යාන්තරීන අතිගරු පමුණුවේ බුද්ධදත්ත මහාස්ථවිර පාදයන් වහන්සේගේ විශෙෂ නියමය පරිදි සමන්තපාසාදිකා නම්වූ විනය අටුවාව, විසුද්ධිමාර්ගය, ප්‍රපඤ්චසූදනී නම්වූ මැදුම්සඟි අටුවාව, සිඛවලඳ සහ සිඛවලඳ විනිස, භික්ෂු ශීලය යන මේ පොත්පත් ඇසුරු කොට මෙය සම්පාදනය කරනලදුවත් හැර එතුමන් වහන්සේ විසින් මාතර කිරින්දේ අරණ්‍ය සෙනාසනයෙහි වැඩවිසූ කාලයක ලියනලද “කර්මස්ථාන භාවනා සංග්‍රහය” නමැති මා ඈඟි ධර්මසංග්‍රහයකු දු මෙහි පරිශිෂ්ට සංග්‍රහයක් වශයෙන් පොතේ අගට යොදා ඇත.
මෙහි ඇතුළත් වූ ධර්ම නම්:- 1. ද්විධ විනය, 2. එහි ප්‍රභෙද, 3. ප්‍රාතිමොක්‍ෂයෙහි ඇතුළත් ශික්ෂාපදයන්ගේ සංක්‍ෂෙප සිංහලානු වාදය, 4. සප්තාපත්තික්ඛන්ධය, 5. සතරසංවර සීලය, 6. ආභිසමාචාරික භික්ෂු ප්‍රතිපත්තිය, 7. සාමණෙර ප්‍රති පත්තිය, 8. ගෘහස්ථ ප්‍රතිපත්තිය, 9. දූත විභාගය හා එහි ආනිසංස, 10. දුශ්ශීල සෙවනයෙහි ආදීනව, 11. කර්මස්ථාන භාවනා සංග්‍රහය, 12. කායගතා සති භාවනාව යන මේ විසිතුරු ධර්ම මෙහි අන්තර්ගතවී තිබෙත්.
මෙම ධර්මපුස්තකය සියලු සැදැහැවත් ශාසනමාමක බෞද්ධ ස්ත්‍රී පුරුෂයන් විසින් එක්වරක් පරිශීලනය කිරීමෙන් නියම ශාසන ධර්මය මෙයැයි තේරුම් ගෙන යහපත් ගුණධර්මයන්ට අවනත ව තමනුත් සද්ධාධර්මයෙහි පිහිටීමෙන් ස්වර්‍ගාපවර්‍ග සම්පත් ප්‍රතිලාභයෙහි උත්සාහ දැරියයුතු යි.
මෙය මුද්‍රණාවස්ථාවෙහි මුද්‍රණීය පත්‍ර සමාලොචනය කරදීම ආදිය සඳහා වලපොළ ශ්‍රී සද්ධර්මොදය පාරිවෙණික දම්පැලැල්ලේ ගුණසිරි භික්ෂු නමගෙන් ලැබුනු සහාය අපගේ පරිශ්‍රමොල්ලාසයට හේතු වූ බව කෘතඥතා පූර්වක ව සඳහන් කරමි හ.
කලක පටන් වර්ෂයක් පාසා කාලොචිත ධර්මපුස්තකයන් මුද්‍රණය කරවා ලාංකික ගිහිපැවිදි භවතුන් අතර නොමිලයේ විසුරුවා හරිමින් රට ජාතිය ආගමය වෙනුවෙන් අගනා සෙවයක් කරන්නාවූ ද මෙම ධර්මපුස්තකය සම්පාදනය කිරීමෙහි ලා අපව මෙහෙයවනලද්දාවූ ද ශ්‍රී ලංකා විමුක්ති දෙශක සමිතියෙහි ශාසනමාමික උද්‍යොගවත් සකල සාමාජිකයන් වෙත ද අප අදහස් අයුරු කලට වේලාවට මෙය මුද්‍රණය කරදුන් පාණදුරේ ශිල්පාලංකාර යන්ත්‍රාලයෙහි සෙවක මණ්ඩලය වෙත ද අපගේ ස්තුති පූර්වක කෘතඥතාවය දයාවෙන් පිරිනමමි හ.
තවද මෙම ධර්මපුස්තකය සැපයුණේ නොයෙක් අනවකාශ කම් මධ්‍යයෙහිය. පොත ප්‍රසිද්ධ කළ යුතු කාලය ද ආසන්නවූයෙන් මුද්‍රණ කාර්‍ය්‍යය ද කැරුණේ ඉතා ඉක්මනින් ය. මේ හේතුකොටගෙන වර්ණ විපර්‍ය්‍යාසාදී යම් යම් ඛලිතස්ථාන මෙහි ඇතිවිය හැකි වුව ද එයින් යථාර්‍ත්‍ථාවබොධයට බාධාවක් නොවන්නේය.
එහෙත් මෙහි වර්ණදොෂකයන්ගේ බලවත් ප්‍රමාදයකින් 40 වන පිටුවේ අග “රාත්‍රියෙහි=පෙ=නොසැලී”- යන පේළි පසකින් යුත් වාක්‍යය වැරදී වැටී තිබේ. එය එතනට අනවශ්‍ය බවත් 42 වන පිටුවෙහි එය සඳහන්වන බවත් කරුණාවෙන් සැලකිය යුතුයි.
මා ලාභ සක්කාර සිලොක කාමා, භවන්තු! සබ්බේ යතයො ජිනත්‍රජා සුපෙසලා සන්ත නිවාත වුත්තීනො සික්ඛාරතා හොන්තු! සදා සගාරවා.
පල්ලේගම සිරි රතනාලංකාර ස්ථවිර.
2482/1938 මැයි මස 13 දින අලව්වේ ශ්‍රී රාහුල පිරිවෙණ දී ය.
පල්ලේගම සිරි රතනාලංකාර ස්ථවිර. 2482/1938 මැයි මස 13 දින අලව්වේ ශ්‍රී රාහුල පිරිවෙණ දී ය.