මුලුසික වර්ණනාව.pdf
- කතෘ :
- සීනාවත්තේ ගුණාලංකාර තිස්ස හිමි
- ප්‍රකාශිත වර්ෂය :
- 1935
- මුද්‍රිත වර්ෂය :
- 1935
- පිටු ගණන :
- 146
- බාගත කිරීම් ගණන :
- 1,613
- වෙබ් අඩවියට එක් කළ දිනය :
- 2018-02-14
- ගොනුවේ ප්‍රමාණය :
- 9.7 MB
පොතේ පිටු කිහිපයක ඡායාරූප පහතින් බලන්න.
මුලුසික වණ්ණනාව යනු භික්ෂු විනය සංග්‍රහයක් වන ප්‍රකට පාලි ‘මූලසික්ඛා’ (මුලුසික) ග්‍රන්ථය සඳහා සම්පාදනය කරන ලද සවිස්තරාත්මක සිංහල ව්‍යාඛ්‍යානයකි (වර්ණනාවකි). කල්දේමුල්ලේ පුලිනතලාරාමාධිපති ආචාර්ය සීනාවත්තේ ගුණාලංකාර තිස්ස ස්වාමීන් වහන්සේ විසින් මෙම කෘතිය රචනා කර ඇත්තේ, වරාපිටියේ ධම්මපාල තිස්ස ස්ථවිරයන් වහන්සේගේ ආරාධනයෙනි.
මෙහි ප්‍රස්තාවනාවෙහි දැක්වෙන පරිදි, පාලි අට්ඨකථා හා ටීකා ආශ්‍රයෙන් භික්ෂු විනය හදාරන ආධුනිකයන්ට මෙන්ම සාමාන්‍ය පාඨකයාට ද පහසුවෙන් තේරුම් ගත හැකි පරිදි පාලි ගාථාවල පදගත අර්ථ සහ සවිස්තර විස්තර සහිතව මෙය සම්පාදනය කර තිබේ. පාරාජිකා, සංඝාදිසේස, නිස්සග්ගිය පාචිත්තිය, සුද්ධ පාචිත්තිය, ථුල්ලච්චය, දුක්කට ආදී විනය ශික්ෂාපද හා නීතිරීති මෙහි මනාව විග්‍රහ කර ඇත.
රත්මලානේ බී. ආබ්‍රහම් සිල්වා උපාසක මහතාගේ අනුග්‍රහයෙන් බී. රැක්ස් ද සිල්වා මහතා විසින් මෙම කෘතිය ප්‍රකාශයට පත් කර ඇති අතර, මුද්‍රණය කර ඇත්තේ අලුත්ගම විද්‍යාවිලාස යන්ත්‍රාලයෙනි (බු.ව. 2479 / ක්‍රි.ව. 1935).
සංඥාපනය.
වෙනෙය්‍යසඤ්ඤෙහරවිඤ්ඤාණානං විසුද්ධධම්මම්බුධිවිසෙසඤ්චයං පබුද්ධසද්ධම්මදිවාකරං වරං නමෙ මුදාහං නරදම්මසාරථිං
ශ්‍රීමත් ශ්‍රී ඝන ශාක්‍යමුනීන්ද්‍රොත්තමයන් වහන්සේ විසින් විනය. සකල ප්‍රජාව කෙරෙහි මහාකාරුණිකත්වයෙන් වදාළ ත්‍රිවිධ කල්‍යාණාදී පරමොදාරගුණසමන්විතවූ බුද්ධභාෂිතය ධර්මවිනයයි ද්විප්‍රකාර වේ. ඒ ද්විප්‍රකාර බුද්ධභාෂිතය අතුරෙන් කාය වාචසික දුරාචාරව්‍යතික්‍රමයන් නිවාරණයෙහි පොහොසත්වූ ප්‍රඥප්තිය විනය නම් විය. විනය වනාහී ප්‍රථම සඞ්ගීතිකාරක මහාකාශ්‍යප ස්ථවිර ප්‍රමුඛ පඤ්චසතවසිගණයො විසින් තදවස්ථාවෙහි උභතො විභඞ්ග ඛන්ධක පරිවාර නාමයෙන් බෙදන ලද්දේය. පාරාජිකාපාළි පාචිත්තියපාළි යි ප්‍රකට ග්‍රන්ථයෝ භික්ඛු විභඞ්ග භික්ඛුණී විභඞ්ග විසින් විභක්තවූ උභතො විභඞ්ග නාමයෙන් ද දෙවිසිකඳුවතින් යුත් මහාවග්ගපාළි චුල්ලවග්ගපාළි යි ප්‍රකට ග්‍රන්ථයෝ ඛන්ධක නාමයෙන් ද සොළොස් පිරිවරින් හෙබියාවූ විනය පාළිය පරිවාරනාමයෙන් ද ව්‍යවහාරප්‍රාප්තකරණ ලදහ. සූත්‍රාභිධර්ම වශයෙන් විභක්තවූ ධර්මය වූකලී ශ්‍රාවක පාරමී ඥානයට ද විෂය විය. තෘතිය සංගීතිකාරක මොග්ගලීපුත්තතිස්ස මහරහත් තෙමේ බුදුන් වදාළ මාතෘකා නය ගෙණ කථාවත්ථුප්‍රකරණය වදාළ හෙයින් එය සප්‍රභය. විනය ප්‍රඥප්ති තොමෝ සර්වඥ බුදුවරයින්ට ම විෂය වූවකි. ඕ තොමෝ සර්වඥවරයින් විසින් ම පණවන ලද්දීය. පසේබුදුන්ට හා රහතුන්ට උත්සුකවුවත් අවිෂයමය. එසේ හෙයින් විනය ප්‍රඥප්තියෙහි විශිෂ්ටතරභාවය ප්‍රකාශ වන්නේය.
අධිශීල අධිචිත්ත අධිප්‍රඥාවෝ මෙහි ශික්‍ෂා නම්වූහ. මුලුසික. ඒ ශික්‍ෂාත්‍රයෙන් ප්‍රාතිමොක්‍ෂසංවරසංඛ්‍යාත අධිශීලය මූලශීලය වේ. තදධිශීලයවූ මූලශීලය ග්‍රන්ථනයින් හකුළුවා කියනලද හෙයින් ද උපසම්පත්තිලාභී මූලාවස්ථාවෙහි පටන් භික්‍ෂූන් විසින් පරිහරණය කටයුතු ශික්‍ෂාවන් ග්‍රන්ථවශයෙන් හකුළුවා කියනලද හෙයින් ද මෙය මුලුසික යි ව්‍යවහෘතය. “උපසම්පන්නස්ස සුප්පතිට්ඨිතභාවසාධනෙන මූලං ච සා සික්ඛාතික්ඛණෙ සික්ඛා වාති මූලසික්ඛා,” යනු මෙහි නිරුක්තියි. පාරාජිකනිද්දෙසය සංඝාදිසෙසනිද්දෙසය නිස්සග්ගිපාචිත්තිය නිද්දෙසය සුද්ධපාචිත්තිය නිද්දෙසය පකිණ්ණකනිද්දෙසය වත්ථාදි නිද්දෙස යි නිද්දෙසෂට්කයකින් උපලක්‍ෂිත කොට පාළිය සංක්‍ෂෙප කිරීම් වශයෙන් මෙය මොනවට ගලපාතිබෙන රඟ පෙනේ. ශාස්තෘවරචර මහළු පැවිද්දන්ට ග්‍රහණ ධාරණ ප්‍රතිපත්ති විසින් නිරන්තර පරිහරණයට යොග්‍යවූ විනය ශික්‍ෂාවෝ මෙහි විද්‍යමානයහ. සංක්‍ෂෙපනයින් නිපැයූ විනය ග්‍රන්ථයන් අතර මෙතරම් සංක්‍ෂිප්ත විනය ග්‍රන්ථයක් තව ඇතැයි කිය නොහැක. එසේ නමුත් විනය පාළියෙහි ශාකල්‍යාභිසාරය උරගැහීම මාර්ග කොට ග්‍රන්ථය කිරීම ග්‍රන්ථගෞරවයට හේතුවන්නේය.
මුලුසික නම්වූ මෙම ග්‍රන්ථය අසවල් කාලයෙහි කර්තෘ හා නිර්මාණ කාලය. අසවල් ආචාර්‍ය්‍යවරයා විසින් රචනා කරණ ලදැයි නිශ්චය කිරීමට උපකාරීවන කිසිම ප්‍රවෘත්තියක් මෙම ග්‍රන්ථයෙහි හෝ ග්‍රන්ථයාන්තරයක නොදක්නා ලැබේ. එසේ වුවත් ශ්‍රී බුද්ධ වර්‍ෂ නවසිය තෙපණස් (953) වැන්නෙහි ලංකා රාජ්‍ය ශ්‍රී පදප්‍රාප්ත මහානාම රජු දවස ලංකාවතීර්‍ණවූ අනුබුද්ධ බුද්ධඝොෂ මහා ස්වාමිපාදයන් වහන්සේගේ අටුවා නිර්‍මාණයට සමීපකාලයෙහි විනය ධර්‍ම විෂයෙහි ප්‍රවීනතර බුද්ධිමත් ආචාර්‍ය්‍යවරයෙකු විසින් ග්‍රන්ථිත බැව් රචනා විලාශයෙන් හැඟේ
බුද්ධඝොෂකාලය හෝ තත් සමීපකාලය ලක්දිව පාළිග්‍රන්ථයන්ගේ නිර්මාණය ආරම්භවූ හෙයින් ඊට ග්‍රන්ථකාලය යි කීම වටී. බුද්ධඝොෂ ආචාරීන් ආදර්ශී කොට ගත් තදන්තරීක ඇතැම් ආචාර්‍ය්‍යවරු බොහෝ ග්‍රන්ථ නිෂ්පාදනය කළෝ. අටුවා නිර්‍මාණයෙන් මොබෙහි රචනාකළ ග්‍රන්ථයන් අතර කුදුසික මුලුසික යන ග්‍රන්ථයෝ මූලිකවූහ. කුදුසික රචනා කළ ධම්මශ්‍රී ආචාර්‍ය්‍යපාදයෝ බුද්ධඝොෂ කාලයෙන් ශතවර්‍ෂකාලයෙහි ජීවමානවූහයි නිකාය සංග්‍රහයෙහි දැක්වෙන ඇඳුරුපරපුර සලකන විට වැටහේ. මුලුසික ද ඊට ප්‍රථමයෙහි හෝ තත් සමයෙහි රචනා කරණලදැයි සිතීමට අවකාශ තිබේ. නමුත් මේ ග්‍රන්ථයන්ගෙන් කවරක් ප්‍රථමසිද්ධියි නිගමනය කිරීමට තරම් ප්‍රවෘත්ති අවිද්‍යමානය
මුලුසික ග්‍රන්ථයට පුරාණ අභිනව වශයෙන් ටීකා ද්වයකි. සිකවළඳ එහි භාවසන්නයකි. සිකවළඳ විනිස භාවයෙහි ගැටපදයෙකි. සිකවළඳ සිකවළඳ විනිස යන ග්‍රන්ථයෝ මීට පසුකාලයෙහි එකම ආචාර්‍ය්‍යවරයෙකු විසින් නිපයන ලදැයි පිළිගතයුතුය. භාෂාවිලාශය හා ග්‍රන්ථවිලාශය ඊට සාක්‍ෂි කියයි. තවද “සික්ඛාපදවළඤ්ජන” නම් ග්‍රන්ථය මූලික ග්‍රන්ථයක් හැටියට රචිත නමුත් මෙය ගුරුබසෙහි ලා රචිත බැව් ග්‍රන්ථිත විලාශයෙන් හැඟෙන හෙයින් හෙද මීටම පරිවාරයකැයි කිවයුතු.
බුරුමට මුද්‍රිත ව්‍යාඛ්‍යානයක් හා ලක්දිව මුද්‍රිත ව්‍යාඛ්‍යානයක් දැයි මීට ව්‍යාඛ්‍යානත්‍රයක් ප්‍රකට වූය. තද් ව්‍යාඛ්‍යානයෝ වූකළී අපගේ මේ කෘත්‍යය විෂයෙහි සාතිශය වහල් වූ බැව් කෘතඥතා පූර්‍වව ප්‍රකාශ කරමු.
විනය සාගරය තරණය කරන්නවුන්ට ක්‍ෂුද්‍ර ස්වර්‍ණ නෞකාවක් බඳුවූ මෙම මුලුසික නම් ග්‍රන්ථයට දැනට නිපදවාලූ ව්‍යාඛ්‍යානයෝ නොවියත්නට විෂය නොවන බැවිනුත් විනය හදාරණ ආධුනිකයන්ගේ මනදොළ පුරණයෙහි නොසමත්ය. එසේ හෙයින් සාමාන්‍ය ආධුනිකයන්ගේ විජානනයට ඉවහල්වනසේ මීට සවිස්තර වර්‍ණනාවක් සියබසින් ප්‍රතිපාදනය කළොත් මැනවැයි වරාපිටියේ සුගතදස්සනාරාම විහාරාධිවාසී ආචාරී වරාපිටියේ ධම්මපාල තිස්සාභිධාන ස්ථවිර පාදයන් වහන්සේ විසින් සමාරාධිතවූ අපි පාල්‍යට්ඨකථාටීකා සමාශ්‍රයෙන් මෙම මුලුසික වර්ණනාව ප්‍රතිපාදනය කෙළෙමු.
ශුභං.
මීට, සීනාවත්තේ ගුණාලංකාරතිස්ස.
2479 1935. අගෝස්තු 20 වෙනි දින පුලිනතලාරාම විහාරස්ථානයේ දීය. කල්දේමුල්ල-අඟුලාන.
සීනාවත්තේ ගුණාලංකාරතිස්ස.
2479
1935. අගොස්තු 20 වෙනි දින
පුලිනතලාරාම විහාරස්ථානයේ දීය.
කල්දේමුල්ල-අඟුලාන.