දීපවංසො (සිංහල අනුවාදය) - පින්වත්තේ ශ්‍රී සීලානන්ද හිමි සහ පී. ඤාණානන්ද හිමි 1927.pdf

ලංකාවේ ඉපැරණිතම ඓතිහාසික වංශකතාව වන දීපවංසය පාලි ගාථා සහ ඊට අදාළ සිංහල භාවාර්ථ/අන්වය සහිතව මෙම ග්‍රන්ථයෙන් ඉදිරිපත් කර ඇත.

මෙම කෘතිය පානදුරේ පින්වත්තේ සද්ධර්මාකර පිරිවෙනේ ආදිකර්තෘ අතිපූජ්‍ය පින්වත්තේ ශ්‍රී සීලානන්ද නායක මාහිමියන්ගේ සහ උන්වහන්සේගේ ප්‍රධාන ශිෂ්‍ය පූජ්‍ය පොහද්දරමුල්ලේ ශ්‍රී විසුද්ධාචාරිය ඤාණානන්ද හිමියන්ගේ පරිශ්‍රමයෙන් සංස්කරණය හා සිංහලයට පරිවර්තනය කරන ලද්දකි.

එගොඩ උයනේ ඇම්. ඇන්. පීරිස් මහතාගේ ප්‍රකාශනයක් ලෙස ක්‍රි.ව. 1927 (බු.ව. 2470) දී පානදුර ස්ටාර් මුද්‍රණාලයේ මුද්‍රණය කරවා ඇති අතර, අධ්‍යාපන දෙපාර්තමේන්තුව මගින් උසස් ඉතිහාස සිසුන් සඳහා අනුමත කරන ලද ග්‍රන්ථයකි.

PREFACE.

WE have been fortunate enough to have preserved to the present day the valuable chroniclessuch as Mahawansa and Rajaratnakara recording the various customs, manners, laws, principal works and achievements of our kings and sub- jects Of the chronicles relating to this Island it is the opinion of scholars that the Dipawansa holds the most original place in antiquity.

Mahawansa, both in brief and in detail, records events of the life of Buddha and the accounts of our Island from primi- tive times; and similarly the Dipawansa chronicles matters relating to the arrival of Buddha in this Island and other religious events of historic importance, and also the succession of royalty in this Island.

Lord Buddha, who arrived in this Island in the ninth month of his attainment of Buddhahood, preached to the yak- khas and Rakshas that dwelt in the area where now stands the Mahiyangana Chaitya and snbdued them. Subsequently He founded an abode for them in Giri Diwayina and thus protected the Island. In the 5th year of his attainment of B u d d h a h o o d due to a difference between the snake kings Chulodera and Mahodara, over a between the snake kings Chulodera and Mahodara, over a gemmed throne, which nearly terminated in warfare and bloodshed, Hemade his reappearance in Lanka, and, having per- formed many miracles from above, struck terror into their hearts and pacified both parties. This throne was subse- quent ly offered by them to the Holy One, who occupied it and expounded the Dharma to them with a view to promoting their unity, and left for Jetha Vanarama

Thus writes Vedeha Thera with reference to this in- cident, “Sarwaggna, (The Omniscient One), having descended from the heavens, was seated on the throne like the sun in