8. 10.
දුතියදබ්බසුත්තං
1. එවං මෙ සුතං: එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තත්ර ඛො භගවා භික්ඛූ ආමන්තෙසි භික්ඛවො’ති. ‘භදන්තෙ’ති තෙ භික්ඛූ භගවතො පච්චස්සොසුං. භගවා එතදවොච: “දබ්බස්ස භික්ඛවෙ මල්ලපුත්තස්ස වෙහාසං අබ්භුග්ගන්ත්වා ආකාසෙ අන්තළික්ඛෙ පල්ලඞ්කෙන නිසීදිත්වා තෙජොධාතුං සමාපජ්ජිත්වා වුට්ඨහිත්වා පරිනිබ්බුතස්ස සරීරස්ස ඣායමානස්ස ඩය්හමානස්ස නෙව ඡාරිකා පඤ්ඤායිත්ථ න මසි. සෙය්යථාපි නාම සප්පිස්ස වා තෙලස්ස වා ඣායමානස්ස ඩය්හමානස්ස නෙව ඡාරිකා පඤ්ඤායති න මසි. එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ දබ්බස්ස මල්ලපුත්තස්ස වෙහාසං අබ්භුග්ගන්ත්වා ආකාසෙ අන්තළික්ඛෙ පල්ලඞ්කෙන නිසීදිත්වා තෙජොධාතුං සමාපජ්ජිත්වා වුට්ඨහිත්වා පරිනිබ්බුතස්ස සරීරස්ස ඣායමානස්ස නෙව ඡාරිකා පඤ්ඤායි න මසී”ති.
2. අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි:
“අයොඝනහතස්සෙව ජලතො ජාතවෙදසො,
අනුපුබ්බූපසන්තස්ස යථා න ඤායතෙ ගති.
එවං සම්මා විමුත්තානං කාමබන්ධොඝතාරිනං,
පඤ්ඤාපෙතුං ගති නත්ථි පත්තානං අචලං සුඛං”ති.
පාටලිගාමියවග්ගො අට්ඨමො.
තස්සුද්දානං:
නිබ්බානා චතුරො වුත්තා චුන්දො පාටලිගාමියො,
ද්විධා පථො විසාඛා ච දබ්බෙහි ද්වීහි තෙ දසා’ති.
වග්ගමිදං පඨමං වර බොධි වග්ගමිදං දුතියං මුචලින්දො,
නන්දකවග්ගවරො තතියො තු මෙඝීයවග්ගවරො ච චතුත්ථො.
පඤ්චමවග්ගවරන්තිධ සොණො ඡට්ඨමවග්ගවරං ජච්චන්ධො,
සත්තමවග්ගවරන්ති ච චූල්ලො පාටලිගාමවරට්ඨමවග්ගො.
අසීති මනූනක සුත්තවරං වග්ගමිධට්ඨකං සුවිභත්තං,
දස්සිත චක්ඛුමතා විමලෙන අද්ධා තමුදානමිතීදමාහූ.
උදානපාළි සමත්තා.