5. 1. 7.
345. පාතො මජ්ඣන්තිකං සායං තික්ඛත්තුං දිවසස්සහං,
ඔතරිං උදකං සො’හං ගයාය ගයඵග්ගුයා.
346. යං මයා පකතං පාපං පුබ්බෙ අඤ්ඤාසු ජාතිසු,
තං දානීධ පවාහෙමි එවංදිට්ඨි පුරෙ අහුං.
347. සුත්වා සුභාසිතං වාචං ධම්මත්ථසහිතං පදං,
තථං යාථාවතං අත්ථං යොනිසො පච්චවෙක්ඛිසං.
348. නින්හාතසබ්බපාපොම්හි නිම්මලො පයතො සුචි,
සුද්ධො සුද්ධස්ස දායාදො පුත්තො බුද්ධස්ස ඔරසො.
349. ඔගය්හට්ඨඞ්ගිකං සොතං සබ්බපාපං පවාහයිං,
තිස්සො විජ්ජා අජ්ඣගමිං කතං බුද්ධස්ස සාසන’න්ති.
ඉත්ථං සුදං ආයස්මා ගයාකස්සපො ථෙරො ගාථායො අභාසිත්ථා’ති.
ගයාකස්සපත්ථෙරගාථා.
5. 1. 8.
350. වාතරොගාභිනීතො ත්වං විහරං කානනෙ වනෙ,
පවිද්ධගොචරෙ ලූඛෙ කථං භික්ඛු කරිස්සසි.
351. පීතිසුඛෙන විපුලෙන ඵරමානො සමුස්සයං,
ලූඛම්පි අභිසම්භොන්තො විහරිස්සාමි කානනෙ.
352. භාවෙන්තො සතිපට්ඨානෙ ඉන්ද්රියානි බලානි ච,
බොජ්ඣඞ්ගානි ච භාවෙන්තො විහරිස්සාමි කානනෙ.
353. ආරද්ධවිරියො පහිතත්තො නිච්චං දළ්හපරක්කමො,
සමග්ගෙ සහිතෙ දිස්වා විහරිස්සාමි කානනෙ.
354. අනුස්සරන්තො සම්බුද්ධං අග්ගං දන්තං සමාහිතං,
අතන්දිතො රත්තින්දිවං විහරිස්සාමි කානනෙ’ති.
ඉත්ථං සුදං ආයස්මා වක්කලිත්ථෙරො ගාථායො අභාසිත්ථා’ති.
වක්කලිත්ථෙරගාථා.
5. 1. 9.
355. ඔලග්ගෙස්සාමි තෙ චිත්ත ආණිද්වාරෙව හත්ථිනං,
න තං පාපෙ නියොජෙස්සං කාමජාල සරිරජ.
356. ත්වං ඔලග්ගො න ගච්ඡසි ද්වාරවිවරං ගජො’ව අලභන්තො,
න ච චිත්තකලි පුනප්පුනං පසහං පාපරතො චරිස්සසි.
357. යථා කුඤ්ජරං අදන්තං නවග්ගහමඞ්කුසග්ගහො,
බලවා ආවත්තෙති අකාමං එවං ආවත්තයිස්සං තං.
358. යථා වරහයදමකුසලො සාරථි පවරො දමෙති ආජඤ්ඤං,
එවං දමයිස්සං තං පතිට්ඨිතො පඤ්චසු බලෙසු.
359. සතියා තං නිබන්ධිස්සං පයතත්තො වොදපෙස්සාමි,
විරියධුරනිග්ගහිතො න නියතො දූරං ගමිස්සසෙ චිත්තා’ති.
ඉත්ථං සුදං ආයස්මා විජිතසෙනො ථෙරො ගාථායො අභාසිත්ථා’ති.
විජිතසෙනත්ථෙරගාථා.
5. 1. 10.
360. උපාරම්භචිත්තො දුම්මෙධො සුණාති ජිනසාසනං,
ආරකා හොති සද්ධම්මා නභසො පඨවී යථා.
361. උපාරම්භචිත්තො දුම්මෙධො සුණාති ජිනසාසනං,
පරිහායති සද්ධම්මා කාළපක්ඛෙව චන්දිමා.
362. උපාරම්භචිත්තො දුම්මෙධො සුණාති ජිනසාසනං,
පරිසුස්සති සද්ධම්මෙ මච්ඡා අප්පොදකෙ යථා.
363. උපාරම්භචිත්තො දුම්මෙධො සුණාති ජිනසාසනං,
න විරූහති සද්ධම්මෙ ඛෙත්තෙ බීජංව පූතිකං.
364. යො ච තුට්ඨෙන චිත්තෙන සුණාති ජිනසාසනං,
ඛෙපෙත්වා ආසවෙ සබ්බෙ සච්ඡිකත්වා අකුප්පතං,
පප්පුය්ය පරමං සන්තිං පරිනිබ්බාති අනාසවො’ති.
ඉත්ථං සුදං ආයස්මා යසදත්තො ථෙරො ගාථායො අභාසිත්ථා’ති.
යසදත්තත්ථෙරගාථා.