939. අත්තදණ්ඩා භයං ජාතං ජනං පස්සථ මෙධගං
සංවෙගං කිත්තයිස්සාමි යථා සංවිජිතං මයා.

940. ඵන්දමානං පජං දිස්වා මච්ඡෙ අප්පොදකෙ යථා,
අඤ්ඤමඤ්ඤෙහි ව්යාරුද්ධෙ දිස්වා මං භයමාවිසි.

941. සමන්තමසාරො ලොකො දිසා සබ්බා සමෙරිතා,
ඉච්ඡා භවනමත්තනො නාද්දසාසිං අනොසිතං.

942. ඔසානෙත්වෙව ව්යාරුද්ධෙ දිස්වා මෙ අරතී අහු,
අථෙත්ථ සල්ලං අද්දක්ඛිං දුද්දසං හදයනිස්සිතං.

943. යෙන සල්ලෙන ඔතිණ්ණො දිසා සබ්බා විධාවති,
තමෙව සල්ලං අබ්බුය්හ න ධාවති න සීදති.

944. තත්ථ සික්ඛානුගීයන්ති
යානි ලොකෙ ගථිතානි න තෙසු පසුතො සියා.
නිබ්බිජ්ඣ සබ්බසො කාමෙ
සික්ඛෙ නිබ්බාන මත්තනො.

945. සච්චො සියා අප්පගබ්භො අමායො රිත්තපෙසුනො,
අක්කොධනො ලොභපාපං වෙවිච්ඡං විතරෙ මුනි.

946. නිද්දං තන්දිං සහෙ ථිනං පමාදෙන න සංවසෙ,
අතිමානෙ න තිට්ඨෙය්ය නිබ්බානමනසො නරො.

947. මොසවජ්ජෙ න නිය්යෙථ රූපෙ ස්නෙහං න කුබ්බයෙ,
මානඤ්ච පරිජානෙය්ය සහසා විරතො චරෙ.

948. පුරාණං නාභිනන්දෙය්ය නවෙ ඛන්තිං න කුබ්බයෙ,
හීයමානෙ න සොචෙය්ය ආකාසං න සිතො සියා.

949. ගෙධං බ්රූමි මහොඝොති ආජවං බ්රූමි ජප්පනං,
ආරම්මණං පකප්පනං කාමපඞ්කො දුරච්චයො.

950. සච්චා අවොක්කම්ම මුනි ථලෙ තිට්ඨති බ්රාහ්මණො,
සබ්බං සො පටිනිස්සජ්ජ ස වෙ සන්තොති වුච්චති.

951. ස වෙ විද්වා ස වෙදගූ ඤත්වා ධම්මං අනිස්සිතො,
සම්මා සො ලොකෙ ඉරියානො න පිහෙතී’ධ කස්සචි.