3. 4.
සුන්දරිකභාරද්වාජ සුත්තං
එවං මෙ සුතං: එකං භගවා කොසලෙසු විහරති සුන්දරිකාය නදියා තීරෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සුන්දරිකභාරද්වාජො බ්රාහ්මණො සුන්දරිකාය නදියා තීරෙ අග්ගිං ජුහති, අග්ගිහුත්තං පරිචරති, අථ ඛො සුන්දරිකභාරද්වාජො බ්රාහ්මණො අග්ගිං ජුහිත්වා අග්ගිහුත්තං පරිචරිත්වා උට්ඨායාසනා සමන්තා චතුද්දිසා අනුවිලොකෙසි කො නු ඛො ඉමං හව්යසෙසං භුඤ්ජෙය්යාති. අද්දසා ඛො සුන්දරිකභාරද්වාජො බ්රාහ්මණො භගවන්තං අවිදූරෙ අඤ්ඤතරස්මිං රුක්ඛමූලෙ සසීසං පාරුතං නිසින්නං දිස්වාන වාමෙන හත්ථෙන හව්යසෙසං ගහෙත්වා දක්ඛිණෙන හත්ථෙන කමණ්ඩලුං ගහෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි.
අථ ඛො භගවා සුන්දරික භාරද්වාජස්ස බ්රාහ්මණස්ස පදසද්දෙන සීසං විවරි, අථ ඛො සුන්දරිකභාරද්වාජො බ්රාහ්මණො “මුණ්ඩො අයං භවං මුණ්ඩකො අයං භවන්ති” තතො ව පුන නිවත්තිතුකාමො අහොසි, අථ ඛො සුන්දරිකභාරද්වාජස්ස බ්රාහ්මණස්ස එතදහොසි.
මුණ්ඩාපි භි ඉධෙකච්චෙ බ්රාහ්මණා භවන්ති යන්නූනාහං උපසඞ්කමිත්වා ජාතිං පුච්ඡෙය්යන්ති, අථ ඛො සුන්දරිකභාරද්වාජො බ්රාහ්මණො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි, උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං එතදවොච කිංජච්චො භවන්ති, අථ ඛො භගවා සුන්දරිකභාරද්වාජං බ්රාහ්මණං ගාථාහි අජ්ඣභාසි.
457. න බ්රාහ්මණො නො’ම්හි න රාජපුත්තො
න වෙස්සායනො උද කොචි නො’ම්හි,
ගොත්තං පරිඤ්ඤාය පුථුජ්ජනානං
අකිඤ්චනො මන්ත චරාමි ලොකෙ.
458. සඞ්ඝාටිවාසී අගහො චරාමි
නිවුත්තකෙසො අභිනිබ්බුතත්තො,
අලිප්පමානො ඉධ මානවෙහි
අකල්ලං මං බ්රාහ්මණ පුච්ඡසි ගොත්තපඤ්හං.
459. පුච්ඡන්ති වෙ භො බ්රාහ්මණා බ්රාහ්මණෙහි
සහ බ්රාහ්මණො නො භවන්ති බ්රාහ්මණො,
වෙ ත්වං බ්රූසි මඤ්ච බ්රූසි අබ්රාහ්මණන්තං
සාචිත්තිං පුච්ඡාමි තිපදං චතුවීසතක්ඛරං.
460. කිං නිස්සිතා ඉසයො මනුජා ඛත්තියා බ්රාහ්මණා
දෙවතානං යඤ්ඤමකප්පයිංසු පුථු ඉධ ලොකෙ,
යදන්තගු වෙදගූ යඤ්ඤ කාලෙ,
යස්සාහුතිං තස්සිජ්ඣෙති බ්රූමි.
461. අද්ධා හි තස්ස හුතමිජ්ඣෙ (ඉති බ්රාහ්මණො)
යං තාදිසං වෙදගුං අද්දසාමි,
තුම්හාදිසානං හි අදස්සනෙන
අඤ්ඤො ජනො භුඤ්ජති පූරළාසං.