15. 7.
සච්චො සියා අප්පගබ්භො අමායො රිත්තපෙසුනො,
අක්කොධනො ලොභපාපං වෙවිච්ඡං විතරෙ මුනි.
සච්චො සියා අප්පගබ්භොති - ‘සච්චො සියා’ති සච්චවාචාය සමන්නාගතො සියා, සම්මාදිට්ඨියා සමන්නාගතො සියා, අරියෙන අට්ඨඞ්ගිකෙන මග්ගෙන සමන්නාගතො සියාති සච්චො සියා; අප්පගබ්භොති තීණි පාගබ්භියානි: කායිකං පාගබ්භියං වාචසිකං පාගබ්භියං චෙතසිකං පාගබ්භියං -පෙ- ඉදං චෙතසිකං පාගබ්භියං. යස්සිමානි තීණි පාගබ්භියානි පහීනානි සමුච්ඡින්නානි වුපසන්තානි. පටිප්පස්සද්ධානි අභබ්බුප්පත්තිකානි ඤාණග්ගිනා දඩ්ඪානි, සො වුච්චති අප්පගබ්භොති - සච්චො සියා අප්පගබ්භො.
අමායො රිත්තපෙසුනොති - මායා වුච්චති වඤ්චනිකා චරියා. ඉධෙකච්චො කායෙන දුච්චරිතං චරිත්වා වාචාය දුච්චරිතං චරිත්වා මනසා දුච්චරිතං චරිත්වා තස්ස පටිච්ඡාදනහෙතු පාපිකං ඉච්ඡං පණිදහති: මා මං ජඤ්ඤා: ති ඉච්ඡති, ‘මා මං ජඤ්ඤා’ති සඞ්කප්පෙති, ‘මා මං කඤ්ඤා’ති වාචං භාසති, ‘මා මං ජඤ්ඤා’ති කායෙන පරක්කමති. යා එවරූපා මායා මායාවිතා අච්චසරා වඤ්චනා නිකති නිකිරණා පරිහරණා ගූහනා පරිගූහනා ඡාදනා පටිච්ඡාදනා අනුත්තානීකම්මං අනාවීකම්මං වොච්ඡාදනා පාපකිරියා. අයං වුච්චති මායා. යස්සෙසා මායා පහීනා සමුච්ඡින්නා වූපසන්තා පටිප්පස්සද්ධා අභබ්බුප්පත්තිකා ඤාණග්ගිනා දඩ්ඪා. සො වුච්චති අමායො. රිත්තපෙසුනොති ‘පෙසුඤ්ඤ’න්ති: ඉධෙකච්චො පිසුනවාචො හොති -පෙ- එවං භෙදාධිප්පායො පෙසුඤ්ඤං උපසංහරති; යස්සෙතං පෙසුඤ්ඤං පහීනං සමුච්ඡින්නං වූපසන්තං පටිප්පස්සද්ධං අභබ්බුප්පත්තිකං ඤාණග්ගිනා දඩ්ඪං, සො වුච්චති රිත්තපෙසුනො විවිත්තපෙසුනො පවිවිත්තපෙසුනොති - අමායො රිත්තපෙසුනො.
අක්කොධනො ලොභපාපං වෙවිච්ඡං විතරෙ මුනීති - අක්කොධනොති හි වුත්තං. අපි ච කොධො තාව වත්තබ්බො. දසහාකාරෙහි කොධො ජායති: අනත්ථං මෙ අචරීති කොධො ජායති -පෙ- යස්සෙසෙ කොධො පහීනො සමුච්ඡින්නො වූපසන්තො පටිප්පස්සද්ධො අභබ්බුප්පත්තිකො ඤාණග්ගිනා දඩ්ඪො, සො වුච්චති අක්කොධනො. කොධස්ස පහීනත්තා අක්කොධනො, කොධවත්ථුස්ස පරිඤ්ඤාතත්තා අක්කොධනො, කොධහෙතුස්ස උපච්ඡින්නත්තා අක්කොධනො. ලොභොති යො ලොභො ලුබ්භනා ලුබ්භිතත්තං -පෙ- අභිජ්ඣා ලොභො අකුසලමූලං; වෙවිච්ඡං වුච්චති පඤ්ච මච්ඡරියානි ආවාසමච්ඡරියං -පෙ- ගාහො වුච්චති මච්ඡරියං. මුනීති මොනං වුච්චති ඤාණං -පෙ- “සඞ්ගජාලමතිච්ච සො මුනී”. අක්කොධනො. ලොභපාපං වෙවිච්ඡං විතරෙ මුනීති - මුනි ලොභපාපඤ්ච වෙවිච්ඡඤ්ච අතරි උත්තරි පතරි සමතික්කමි වීතික්කමි වීතිවත්තයීති - අක්කොධනො ලොභපාපං වෙවිච්ඡං විතරෙ මුනි.
තෙනාහ භගවා:
“සච්චො සියා අප්පගබ්භො අමායො රිත්තපෙසුනො,
අක්කොධනො ලොභපාපං වෙවිච්ඡං විතරෙ මුනී”ති.
15. 8.
නිද්දං තන්දිං ථීනං පමාදෙන න සංවසෙ,
අතිමානෙ න තිට්ඨෙය්ය නිබ්බානමානසො නරො.
නිද්දං තන්දිං සහෙ ථීනන්ති - ‘නිද්දා’ති යා කායස්ස අකල්යතා අකම්මඤ්ඤතා ඔනාහො පරියොනාහො අන්තොසමොරොධො මිද්ධං සොප්පං පචලායිකා සොප්පනා සුපනා සුපිතත්තං තන්දින්ති යා තන්දි තන්දියනා තන්දිමනකතා ආලස්සං ආලසියං ආලස්යායනා ආලසායිතත්තංa; ථීනන්ති යා චිත්තස්ස අකල්යතා අකම්මඤ්ඤතා ඔලීයනා සල්ලීයනා ලීනං ලීයනා ලීයිතත්තං ථීනං ථීයනා ථීයිතත්තං චිත්තස්ස; නිද්දං තන්දිං සහෙ ථීනන්ති නිද්දඤ්ච තන්දිඤ්ච ථීනඤ්ච. සහෙ - සහෙය්ය පරිසහෙය්ය අභිභවෙය්ය අජ්ඣොත්ථරෙය්ය පරියාදියෙය්ය මද්දෙය්යාති - නිද්දං තන්දිං සහෙ ථීනං.