952. එකස්මිං සමයෙ රම්මෙ ඉද්ධෙ රාජගහෙ පුරෙ
පබ්භාරම්හි වරෙකස්මිං වසන්තෙ නරනායකෙ.

953. වසන්තියා තම්හි නගරෙ රම්මෙ භික්ඛුනුපස්සයෙ
යසොධරා භික්ඛුනියා එවං ආසි විතක්කිතං;

954. “නන්දො රාහුලභද්දො ච සාවකග්ගා තථෙව ච
සුද්ධොදනො මහාරාජා ගොතමී ච පජාපතී.

955. අභිඤ්ඤාතා ච මහාථෙරා ථෙරියො ච මහිද්ධිකා
සන්තිං ගතාව ආසුං තෙ දීපච්වීව නිරාසවා.

956. ලොකනාථෙ ධරන්තෙව අහම්පි ච සිවං පදං
ගමිස්සාමී”ති චින්තෙත්වා පස්සන්තී ආයුමත්තනො.

957. පස්සිත්වා ආයුසඞ්ඛාරං තදහෙව ඛයං ගතං
පත්තචීවරමාදාය නික්ඛමිත්වා සකස්සමා.

958. පුරක්ඛතා භික්ඛුනීහි සතෙහි සහස්සෙහි සා
මහිද්ධිකා මහාපඤ්ඤා සම්බුද්ධං උපසඞ්කමි.

959. සම්බුද්ධං අභිවාදෙත්වා සත්ථුනො චක්කලක්ඛිනො
නිසින්නා එකමන්තම්හි ඉදං වචනමබ්රවී:

960. “අට්ඨසත්තතිවස්සා’හං පච්ඡිමො වත්තතෙ වයො
පබ්භාරං හි අනුප්පත්තා ආරොචෙමි මහාමුනෙ.

961. පරිපක්කො වයො මය්හං පරිත්තං මම ජීවිතං
පහාය වො ගමිස්සාමි කතං මෙ සරණමත්තනො.

962. වයං හි පච්ඡිමෙ කාලෙ මරණං උපරුන්ධති
අජ්ජ රත්තිං මහාවීර පාපුණිස්සාමි නිබ්බුතිං.

963. නත්ථි ජාති ජරා ව්යාධි මරණඤ්ච යහිං මුනෙ
තත්ථ ගච්ඡාම’හං වීර ගතො යත්ථ න දිස්සති.

964. යාවතා පරිසා එත්ථ සමුපාසන්ති සත්ථුනො
අපරාධං පජානන්ති ඛමන්තං සම්මුඛා මුනෙ.

965. සංසරිත්වා ච සංසාරෙ ඛලිතං චෙ මමං තයි
ආරොචෙමි මහාවීර අපරාධං ඛමස්සු මෙ.

966. සුත්වාන තස්සා වචනං මුනින්දො ඉදමබ්රවි
කිමුත්තරං තෙ වක්ඛාමි නිබ්බානාය වජන්තියා.

967. ඉද්ධිං චාපි නිදස්සෙහි මම සාසනකාරිකෙ
පරිසානඤ්ච සබ්බාසං කඞ්ඛං ඡින්දස්සු සාසනෙ.

968. සුත්වා තං මුනිනො වාචං භික්ඛුනී සා යසොධරා
වන්දිත්වා මුනිරාජං තං ඉදං වචනමබ්රවි:

969. “යසොධරා අහං වීර අගාරෙ තෙ පජාපති
සාකියම්හි කුලෙ ජාතා ඉත්ථියඞ්ගෙ පතිට්ඨිතා.

970. ථිනං සතහසස්සානං නවුතීනං ඡළුත්තරි
අගාරෙ තෙ අහං වීර පාමොක්ඛා සබ්බඉස්සරා.

971. රූපාචාරගුණූපෙතා යොබ්බනට්ඨා පියංවදා
සබ්බා මං අපචායන්ති දෙවතා විය මානුසා.

972. කඤ්ඤාසහස්සප්පමුඛා සක්යපුත්තනිවෙසනෙ
සමානසුඛදුක්ඛා තා දෙවතා විය නන්දනෙ.

973. කාමධාතුමතික්කන්තා සණ්ඨිතා රූපධාතුයා
රූපෙන සදිසා නත්ථි ඨපෙත්වා ලොකනායකං.”

974. එවමාදීනි වත්වාන උප්පතිත්වාන අම්බරං
ඉද්ධි අනෙකා දස්සෙසි බුද්ධානුඤ්ඤා යසොධරා.