දසමෙ අජ්ඣභාසීති කස්මා එස පුනප්පුනං එවං භාසතීති? සක්කස්ස කිර දෙවරඤ්ඤො සද්දො මධුරො, සුඵසිතං දන්තාවරණං, කථනකාලෙ සුවණ්ණකිඞ්කිණිකසද්දො විය නිච්ඡරති. තං පුනප්පුනං සොතුං ලභිස්සාමීති භාසති. පූතිදෙහසයාති පූතිම්හි මාතුසරීරෙ වා, අත්තනොයෙව වා සරීරං අවත්ථරිත්වා සයනතො පූතිදෙහසයා. නිමුග්ගා කුණපම්හෙතෙති දසමාසෙ මාතුකුච්ඡිසඞ්ඛාතෙ කුණපස්මිං එතෙ නිමුග්ගා. එතං තෙසං පිහයාමීති එතෙසං එතං පිහයාමි පත්ථයාමි. න තෙ සං කොට්ඨෙ ඔපෙන්තීති න තෙ සං සන්තකං ධඤ්ඤං කොට්ඨෙ පක්ඛිපන්ති. න හි එතෙසං ධඤ්ඤං අත්ථි. න කුම්භීති න කුම්භියං. න කළොපියන්ති න පච්ඡියං. පරනිට්ඨිතමෙසානාති පරෙසං නිට්ඨිතං පරඝරෙ පක්කං භික්ඛාචාරවත්තෙන එසමානා ගවෙසමානා. තෙනාති එවං පරියිට්ඨෙන. සුබ්බතාති දසපි…පෙ… සට්ඨිපි වස්සානි සුසමාදින්නසුන්දරවතා.

සුමන්තමන්තිනොති ධම්මං සජ්ඣායිස්සාම, ධුතඞ්ගං සමාදියිස්සාම, අමතං පරිභුඤ්ජිස්සාම, සමණධම්මං කරිස්සාමාති එවං සුභාසිතභාසිනො. තුණ්හීභූතා සමඤ්චරාති තියාමරත්තිං අසනිඝොසෙන ඝොසිතා විය ධම්මං කථෙන්තාපි තුණ්හීභූතා සමං චරන්තියෙව නාම. කස්මා? නිරත්ථකවචනස්සාභාවා. පුථුමච්චා චාති බහුසත්තා ච අඤ්ඤමඤ්ඤං විරුද්ධා. අත්තදණ්ඩෙසු නිබ්බුතාති පරවිහෙඨනත්ථං ගහිතදණ්ඩෙසු සත්තෙසු නිබ්බුතා විස්සට්ඨදණ්ඩා. සාදානෙසු අනාදානාති සගහණෙසු සත්තෙසු ච භවයොනිආදීනං එකකොට්ඨාසස්සාපි අගහිතත්තා අගහණා.

තතියවග්ගස්ස පඨමං වුත්තත්ථමෙව.

දුතියෙ දුබ්බණ්ණොති ඣාමඛාණුවණ්ණො. ඔකොටිමකොති ලකුණ්ඩකො මහොදරො. ආසනෙති පණ්ඩුකම්බලසිලායං. කොධභක්ඛොති සක්කෙන ගහිතනාමමෙවෙතං. සො පන එකො රූපාවචරබ්රහ්මා, “සක්කො කිර ඛන්තිබලෙන සමන්නාගතො”ති සුත්වා වීමංසනත්ථං ආගතො. අවරුද්ධකයක්ඛා පන එවරූපං සංවිහිතාරක්ඛං ඨානං පවිසිතුං න සක්කොන්ති. උපසඞ්කමීති දෙවානං සුත්වා “න සක්කා එස ඵරුසෙන චාලෙතුං, නීචවුත්තිනා පන ඛන්තියං ඨිතෙන සක්කා පලාපෙතු”න්ති තථා පලාපෙතුකාමො උපසඞ්කමි. අන්තරධායීති ඛන්තියං ඨත්වා බලවචිත්තීකාරං පච්චුපට්ඨපෙත්වා නීචවුත්තියා දස්සියමානාය සක්කාසනෙ ඨාතුං අසක්කොන්තො අන්තරධායි. න සූපහතචිත්තොම්හීති එත්ථ සූති නිපාතමත්තං, උපහතචිත්තොම්හීති ආහ. නාවත්තෙන සුවානයොති න කොධාවත්තෙන සුආනයො, කොධවසෙ වත්තෙතුං න සුකරොම්හීති වදති. න වො චිරාහන්ති වොති නිපාතමත්තං, අහං චිරං න කුජ්ඣාමීති වදති.

තතියෙ ආබාධිකොති ඉසිගණෙන අභිසපකාලෙ උප්පන්නාබාධෙන ආබාධිකො. වාචෙහි මන්ති සචෙ මං සම්බරිමායං වාචෙසි, එවමහං තම්පි තිකිච්ඡිස්සාමීති වදති. මා ඛො ත්වං, මාරිස, වාචෙසීති විනාපි තාව සම්බරිමායං සක්කො අම්හෙ බාධති, යදි පන තං ජානිස්සති, නට්ඨා මයං, මා අත්තනො එකස්ස අත්ථාය අම්හෙ නාසෙහීති වත්වා නිවාරයිංසු. සම්බරොව සතං සමන්ති යථා සම්බරො අසුරින්දො මායාවී මායං පයොජෙත්වා වස්සසතං නිරයෙ පක්කො, එවං පච්චති. තුම්හෙ ධම්මිකාව, අලං වො මායායාති වදති. කිං පන සක්කො තස්ස කොධං තිකිච්ඡිතුං සක්කුණෙය්යාති? ආම සක්කුණෙය්ය. කථං? තදා කිර සො ඉසිගණො ධරතියෙව, තස්මා නං ඉසීනං සන්තිකං නෙත්වා ඛමාපෙය්ය, එවමස්ස ඵාසු භවෙය්ය. තෙන පන වඤ්චිතත්තා තථා අකත්වා පක්කන්තොව.