නිගමනකථා
එත්තාවතා ච –
දෙවතානං විමානාදි-සම්පත්තිං තස්ස කාරණං;
පකාසයන්තී සත්තානං, සබ්බලොකහිතාවහා.
අප්පකානම්පි කාරානං, යා විභාවෙති දෙසනා;
උළාරඵලතං චිත්ත-ඛෙත්තසම්පත්තියොගතො.
යං කථාවත්ථුකුසලා, සුපරිඤ්ඤාතවත්ථුකා;
විමානවත්ථුඉච්චෙව, සඞ්ගායිංසු මහෙසයො.
තස්ස අත්ථං පකාසෙතුං, පොරාණට්ඨකථානයං;
සන්නිස්සාය සමාරද්ධා, අත්ථසංවණ්ණනා මයා.
යා තත්ථ පරමත්ථානං, තත්ථ තත්ථ යථාරහං;
පකාසනා පරමත්ථ-දීපනී නාම නාමතො.
සම්පත්තා පරිනිට්ඨානං, අනාකුලවිනිච්ඡයා;
සා සත්තරසමත්තාය, පාළියා භාණවාරතො.
ඉති තං සඞ්ඛරොන්තෙන, යං තං අධිගතං මයා;
පුඤ්ඤං තස්සානුභාවෙන, ලොකනාථස්ස සාසනං.
ඔගාහෙත්වා විසුද්ධාය, සීලාදිපටිපත්තියා;
සබ්බෙපි දෙහිනො හොන්තු, විමුත්තිරසභාගිනො.
චිරං තිට්ඨතු ලොකස්මිං, සම්මාසම්බුද්ධසාසනං;
තස්මිං සගාරවා නිච්චං, හොන්තු සබ්බෙපි පාණිනො.
සම්මා වස්සතු කාලෙන, දෙවොපි ජගතීපති;
සද්ධම්මනිරතො ලොකං, ධම්මෙනෙව පසාසතූති.
ඉති බදරතිත්ථවිහාරවාසිනා ආචරියධම්මපාලෙන කතාය
පරමත්ථදීපනියා ඛුද්දක-අට්ඨකථාය විමානවත්ථුඅත්ථවණ්ණනා නිට්ඨිතා.
විමානවත්ථු-අට්ඨකථා සමත්තා.