“යෙ තෙ සම්පන්නසද්ධම්මා, ධම්මරාජස්ස සත්ථුනො;
ඔරසා මුඛජා පුත්තා, දායාදා ධම්මනිම්මිතා.

“සීලාදිගුණසම්පන්නා, කතකිච්චා අනාසවා;
සුභූතිආදයො ථෙරා, ථෙරියො ථෙරිකාදයො.

“තෙහි යා භාසිතා ගාථා, අඤ්ඤබ්යාකරණාදිනා;
තා සබ්බා එකතො කත්වා, ථෙරගාථාති සඞ්ගහං.

“ආරොපෙසුං මහාථෙරා, ථෙරීගාථාති තාදිනො;
තාසං අත්ථං පකාසෙතුං, පොරාණට්ඨකථානයං.

“නිස්සාය යා සමාරද්ධා, අත්ථසංවණ්ණනා මයා;
සා තත්ථ පරමත්ථානං, තත්ථ තත්ථ යථාරහං.

“පකාසනා පරමත්ථදීපනී, නාම නාමතො;
සම්පත්තා පරිනිට්ඨානං, අනාකුලවිනිච්ඡයා;
ද්වානවුතිපරිමාණා, පාළියා භාණවාරතො.

“ඉති තං සඞ්ඛරොන්තෙන, යං තං අධිගතං මයා;
පුඤ්ඤං තස්සානුභාවෙන, ලොකනාථස්ස සාසනං.

“ඔගාහෙත්වා විසුද්ධාය, සීලාදිපටිපත්තියා;
සබ්බෙපි දෙහිනො හොන්තු, විමුත්තිරසභාගිනො.

“චිරං තිට්ඨතු ලොකස්මිං, සම්මාසම්බුද්ධසාසනං;
තස්මිං සගාරවා නිච්චං, හොන්තු සබ්බෙපි පාණිනො.

“සම්මා වස්සතු කාලෙන, දෙවොපි ජගතීපති;
සද්ධම්මනිරතො ලොකං, ධම්මෙනෙව පසාසතූ”ති.