සුභූතත්ථෙරගාථාවණ්ණනා
අයොගෙතිආදිකා ආයස්මතො සුභූතත්ථෙරස්ස ගාථා. කා උප්පත්ති? අයම්පි පුරිමබුද්ධෙසු කතාධිකාරො තත්ථ තත්ථ භවෙ පුඤ්ඤානි උපචිනන්තො කස්සපස්ස භගවතො කාලෙ බාරාණසියං ගහපතිමහාසාලකුලෙ නිබ්බත්තිත්වා විඤ්ඤුතං පත්තො එකදිවසං සත්ථු සන්තිකෙ ධම්මං සුත්වා පසන්නමානසො සරණෙසු ච සීලෙසු ච පතිට්ඨාය මාසෙ මාසෙ අට්ඨක්ඛත්තුං චතුජ්ජාතියගන්ධෙන සත්ථු ගන්ධකුටිං ඔපුඤ්ජාපෙසි. සො තෙන පුඤ්ඤකම්මෙන නිබ්බත්තනිබ්බත්තට්ඨානෙ සුගන්ධසරීරො හුත්වා, ඉමස්මිං බුද්ධුප්පාදෙ මගධරට්ඨෙ ගහපතිකුලෙ නිබ්බත්තිත්වා සුභූතොති ලද්ධනාමො වයප්පත්තො, නිස්සරණජ්ඣාසයතාය ඝරාවාසං පහාය තිත්ථියෙසු පබ්බජිත්වා තත්ථ සාරං අලභන්තො, සත්ථු සන්තිකෙ උපතිස්සකොලිතසෙලාදිකෙ බහූ සමණබ්රාහ්මණෙ පබ්බජිත්වා සාමඤ්ඤසුඛං අනුභවන්තෙ දිස්වා සාසනෙ පටිලද්ධසද්ධො පබ්බජිත්වා ආචරියුපජ්ඣායෙ ආරාධෙත්වා කම්මට්ඨානං ගහෙත්වා විවෙකවාසං වසන්තො විපස්සනං වඩ්ඪෙත්වා අරහත්තං පාපුණි. තෙන වුත්තං අපදානෙ (අප· ථෙර 2.55.272-308) –
“ඉමම්හි භද්දකෙ කප්පෙ, බ්රහ්මබන්ධු මහායසො;
කස්සපො නාම ගොත්තෙන, උප්පජ්ජි වදතං වරො.
කස්සපො නාම ගොත්තෙන, උප්පජ්ජි වදතං වරො.
“අනුබ්යඤ්ජනසම්පන්නො, බාත්තිංසවරලක්ඛණො;
බ්යාමප්පභාපරිවුතො, රංසිජාලසමොත්ථටො.
බ්යාමප්පභාපරිවුතො, රංසිජාලසමොත්ථටො.
“අස්සාසෙතා යථා චන්දො, සූරියොව පභඞ්කරො;
නිබ්බාපෙතා යථා මෙඝො, සාගරොව ගුණාකරො.
නිබ්බාපෙතා යථා මෙඝො, සාගරොව ගුණාකරො.
“ධරණීරිව සීලෙන, හිමවාව සමාධිනා;
ආකාසො විය පඤ්ඤාය, අසඞ්ගො අනිලො යථා.
ආකාසො විය පඤ්ඤාය, අසඞ්ගො අනිලො යථා.
“තදාහං බාරාණසියං, උපපන්නො මහාකුලෙ;
පහූතධනධඤ්ඤස්මිං, නානාරතනසඤ්චයෙ.
පහූතධනධඤ්ඤස්මිං, නානාරතනසඤ්චයෙ.
“මහතා පරිවාරෙන, නිසින්නං ලොකනායකං;
උපෙච්ච ධම්මමස්සොසිං, අමතංව මනොහරං.
උපෙච්ච ධම්මමස්සොසිං, අමතංව මනොහරං.
“ද්වත්තිංසලක්ඛණධරො, සනක්ඛත්තොව චන්දිමා;
අනුබ්යඤ්ජනසම්පන්නො, සාලරාජාව ඵුල්ලිතො.
අනුබ්යඤ්ජනසම්පන්නො, සාලරාජාව ඵුල්ලිතො.
“රංසිජාලපරික්ඛිත්තො, දිත්තොව කනකාචලො;
බ්යාමප්පභාපරිවුතො, සතරංසී දිවාකරො.
බ්යාමප්පභාපරිවුතො, සතරංසී දිවාකරො.
“සොණ්ණානනො ජිනවරො, සමණීව සිලුච්චයො;
කරුණාපුණ්ණහදයො, ගුණෙන විය සාගරො.
කරුණාපුණ්ණහදයො, ගුණෙන විය සාගරො.
“ලොකවිස්සුතකිත්ති ච, සිනෙරූව නගුත්තමො;
යසසා විත්ථතො වීරො, ආකාසසදිසො මුනි.
යසසා විත්ථතො වීරො, ආකාසසදිසො මුනි.
“අසඞ්ගචිත්තො සබ්බත්ථ, අනිලො විය නායකො;
පතිට්ඨා සබ්බභූතානං, මහීව මුනිසත්තමො.
පතිට්ඨා සබ්බභූතානං, මහීව මුනිසත්තමො.
“අනුපලිත්තො ලොකෙන, තොයෙන පදුමං යථා;
කුවාදගච්ඡදහනො, අග්ගික්ඛන්ධොව සොභති.
කුවාදගච්ඡදහනො, අග්ගික්ඛන්ධොව සොභති.
“අගදො විය සබ්බත්ථ, කිලෙසවිසනාසකො;
ගන්ධමාදනසෙලොව, ගුණගන්ධවිභූසිතො.
ගන්ධමාදනසෙලොව, ගුණගන්ධවිභූසිතො.
“ගුණානං ආකරො වීරො, රතනානංව සාගරො;
සින්ධූව වනරාජීනං, කිලෙසමලහාරකො.
සින්ධූව වනරාජීනං, කිලෙසමලහාරකො.
“විජයීව මහායොධො, මාරසෙනාවමද්දනො;
චක්කවත්තීව සො රාජා, බොජ්ඣඞ්ගරතනිස්සරො.
චක්කවත්තීව සො රාජා, බොජ්ඣඞ්ගරතනිස්සරො.
“මහාභිසක්කසඞ්කාසො, දොසබ්යාධිතිකිච්ඡකො;
සල්ලකත්තො යථා වෙජ්ජො, දිට්ඨිගණ්ඩවිඵාලකො.
සල්ලකත්තො යථා වෙජ්ජො, දිට්ඨිගණ්ඩවිඵාලකො.
“සො තදා ලොකපජ්ජොතො, සනරාමරසක්කතො;
පරිසාසු නරාදිච්චො, ධම්මං දෙසයතෙ ජිනො.
පරිසාසු නරාදිච්චො, ධම්මං දෙසයතෙ ජිනො.
“දානං දත්වා මහාභොගො, සීලෙන සුගතූපගො;
භාවනාය ච නිබ්බාති, ඉච්චෙවමනුසාසථ.
භාවනාය ච නිබ්බාති, ඉච්චෙවමනුසාසථ.
“දෙසනං තං මහස්සාදං, ආදිමජ්ඣන්තසොභනං;
සුණන්ති පරිසා සබ්බා, අමතංව මහාරසං.
සුණන්ති පරිසා සබ්බා, අමතංව මහාරසං.
“සුත්වා සුමධුරං ධම්මං, පසන්නො ජිනසාසනෙ;
සුගතං සරණං ගන්ත්වා, යාවජීවං නමස්සහං.
සුගතං සරණං ගන්ත්වා, යාවජීවං නමස්සහං.