වික්කම රෙ හරිපාදාති ඉදං සත්ථා ජෙතවනෙ විහරන්තො සාවත්ථියං එකං කුලධීතරං ආරබ්භ කථෙසි. සා කිර සාවත්ථියං ද්වින්නං අග්ගසාවකානං උපට්ඨාකකුලස්ස ධීතා සද්ධා පසන්නා බුද්ධමාමකා ධම්මමාමකා සඞ්ඝමාමකා ආචාරසම්පන්නා පණ්ඩිතා දානාදිපුඤ්ඤාභිරතා. තං අඤ්ඤං සාවත්ථියමෙව සමානජාතිකං මිච්ඡාදිට්ඨිකකුලං වාරෙසි. අථස්සා මාතාපිතරො “අම්හාකං ධීතා සද්ධා පසන්නා තීණි රතනානි මමායති දානාදිපුඤ්ඤාභිරතා, තුම්හෙ මිච්ඡාදිට්ඨිකා ඉමිස්සාපි යථාරුචියා දානං වා දාතුං ධම්මං වා සොතුං විහාරං වා ගන්තුං සීලං වා රක්ඛිතුං උපොසථකම්මං වා කාතුං න දස්සථ, න මයං තුම්හාකං දෙම, අත්තනා සදිසං මිච්ඡාදිට්ඨිකකුලාව කුමාරිකං ගණ්හථා”ති ආහංසු. තෙ තෙහි පටික්ඛිත්තා “තුම්හාකං ධීතා අම්හාකං ඝරං ගන්ත්වා යථාධිප්පායෙන සබ්බමෙතං කරොතු, මයං න වාරෙස්සාම, දෙථ නො එත”න්ති වත්වා “තෙන හි ගණ්හථා”ති වුත්තා භද්දකෙන නක්ඛත්තෙන මඞ්ගලං කත්වා තං අත්තනො ඝරං නයිංසු. සා වත්තාචාරසම්පන්නා පතිදෙවතා අහොසි, සස්සුසසුරසාමිකවත්තානි කතානෙව හොන්ති.

සා එකදිවසං සාමිකං ආහ – “ඉච්ඡාමහං, අය්යපුත්ත, අම්හාකං කුලූපකත්ථෙරානං දානං දාතු”න්ති. සාධු, භද්දෙ, යථාජ්ඣාසයෙන දානං දෙහීති. සා ථෙරෙ නිමන්තාපෙත්වා මහන්තං සක්කාරං කත්වා පණීතභොජනං භොජෙත්වා එකමන්තං නිසීදිත්වා “භන්තෙ, ඉමං කුලං මිච්ඡාදිට්ඨිකං අස්සද්ධං තිණ්ණං රතනානං ගුණං න ජානාති, සාධු, අය්යා, යාව ඉමං කුලං තිණ්ණං රතනානං ගුණං ජානාති, තාව ඉධෙව භික්ඛං ගණ්හථා”ති ආහ. ථෙරා අධිවාසෙත්වා තත්ථ නිබද්ධං භුඤ්ජන්ති. පුන සාමිකං ආහ “අය්යපුත්ත, ථෙරා ඉධ නිබද්ධං ආගච්ඡන්ති, කිංකාරණා තුම්හෙ න පස්සථා”ති. “සාධු, පස්සිස්සාමී”ති. සා පුනදිවසෙ ථෙරානං භත්තකිච්චපරියොසානෙ තස්ස ආරොචෙසි . සො උපසඞ්කමිත්වා ථෙරෙහි සද්ධිං පටිසන්ථාරං කත්වා එකමන්තං නිසීදි. අථස්ස ධම්මසෙනාපති ධම්මකථං කථෙසි. සො ථෙරස්ස ධම්මකථාය ච ඉරියාපථෙසු ච පසීදිත්වා තතො පට්ඨාය ථෙරානං ආසනං පඤ්ඤපෙති, පානීයං පරිස්සාවෙති, අන්තරාභත්තෙ ධම්මකථං සුණාති, තස්ස අපරභාගෙ මිච්ඡාදිට්ඨි භිජ්ජි.

අථෙකදිවසං ථෙරො ද්වින්නම්පි ධම්මකථං කථෙන්තො සච්චානි පකාසෙසි, සච්චපරියොසානෙ උභොපි ජයම්පතිකා සොතාපත්තිඵලෙ පතිට්ඨහිංසු. තතො පට්ඨාය තස්ස මාතාපිතරො ආදිං කත්වා අන්තමසො දාසකම්මකරාපි සබ්බෙ මිච්ඡාදිට්ඨිං භින්දිත්වා බුද්ධධම්මසඞ්ඝමාමකායෙව ජාතා. අථෙකදිවසං දාරිකා සාමිකං ආහ – “අය්යපුත්ත, කිං මෙ ඝරාවාසෙන, ඉච්ඡාමහං පබ්බජිතු”න්ති. සො “සාධු භද්දෙ, අහම්පි පබ්බජිස්සාමී”ති මහන්තෙන පරිවාරෙන තං භික්ඛුනුපස්සයං නෙත්වා පබ්බාජෙත්වා සයම්පි සත්ථාරං උපසඞ්කමිත්වා පබ්බජ්ජං යාචි. තං සත්ථා පබ්බාජෙසි. උභොපි විපස්සනං වඩ්ඪෙත්වා න චිරස්සෙව අරහත්තං පාපුණිංසු. අථෙකදිවසං භික්ඛූ ධම්මසභායං කථං සමුට්ඨාපෙසුං “ආවුසො, අසුකා නාම දහරභික්ඛුනී අත්තනො චෙව පච්චයා ජාතා සාමිකස්ස ච, අත්තනාපි පබ්බජිත්වා අරහත්තං පත්වා තම්පි පාපෙසී”ති. සත්ථා ආගන්ත්වා “කාය නුත්ථ, භික්ඛවෙ, එතරහි කථාය සන්නිසින්නා”ති පුච්ඡිත්වා “ඉමාය නාමා”ති වුත්තෙ “න, භික්ඛවෙ, ඉදානෙව තාව එසා සාමිකං රාගපාසා මොචෙසි, පුබ්බෙපෙසා පොරාණකපණ්ඩිතෙ පන මරණපාසා මොචෙසී”ති වත්වා අතීතං ආහරි.

අතීතෙ බාරාණසියං බ්රහ්මදත්තෙ රජ්ජං කාරෙන්තෙ බොධිසත්තො මිගයොනියං නිබ්බත්තිත්වා වයප්පත්තො අභිරූපො අහොසි පාසාදිකො දස්සනීයො සුවණ්ණවණ්ණො ලාඛාරසපරිකම්මකතෙහි විය හත්ථපාදෙහි රජතදාමසදිසෙහි විසාණෙහි මණිගුළිකපටිභාගෙහි අක්ඛීහි රත්තකම්බලගෙණ්ඩුසදිසෙන මුඛෙන සමන්නාගතො. භරියාපිස්ස තරුණමිගී අභිරූපා අහොසි දස්සනීයා. තෙ සමග්ගවාසං වසිංසු, අසීතිසහස්සචිත්රමිගා බොධිසත්තං උපට්ඨහිංසු. තදා ලුද්දකා මිගවීථීසු පාසෙ ඔඩ්ඩෙසුං. අථෙකදිවසං බොධිසත්තො මිගානං පුරතො ගච්ඡන්තො පාදෙ පාසෙන බජ්ඣිත්වා “ඡින්දිස්සාමි න”න්ති ආකඩ්ඪි, චම්මං ඡිජ්ජි, පුන ආකඩ්ඪන්තස්ස මංසං ඡිජ්ජි, පුන න්හාරු ඡිජ්ජි, පාසො අට්ඨිමාහච්ච අට්ඨාසි. සො පාසං ඡින්දිතුං අසක්කොන්තො මරණභයතජ්ජිතො බද්ධරවං රවි. තං සුත්වා භීතො මිගගණො පලායි. භරියා පනස්ස පලායිත්වා මිගානං අන්තරෙ ඔලොකෙන්තී තං අදිස්වා “ඉදං භයං මය්හං පියසාමිකස්ස උප්පන්නං භවිස්සතී”ති වෙගෙන තස්ස සන්තිකං ගන්ත්වා අස්සුමුඛී රොදමානා “සාමි , ත්වං මහබ්බලො, කිං එතං පාසං සන්ධාරෙතුං න සක්ඛිස්සසි, වෙගං ජනෙත්වා ඡින්දාහි න”න්ති තස්ස උස්සාහං ජනෙන්තී පඨමං ගාථමාහ –