ධමෙ ධමෙති ඉදං සත්ථා ජෙතවනෙ විහරන්තො අඤ්ඤතරං දුබ්බචභික්ඛුං ආරබ්භ කථෙසි. තඤ්හි භික්ඛුං සත්ථා “සච්චං කිර ත්වං භික්ඛු දුබ්බචොසී”ති පුච්ඡිත්වා “සච්චං, භගවා”ති වුත්තෙ “න ත්වං භික්ඛු ඉදානෙව දුබ්බචො, පුබ්බෙපි දුබ්බචොයෙවා”ති වත්වා අතීතං ආහරි.

අතීතෙ බාරාණසියං බ්රහ්මදත්තෙ රජ්ජං කාරෙන්තෙ බොධිසත්තො භෙරිවාදකකුලෙ නිබ්බත්තිත්වා ගාමකෙ වසති. සො “බාරාණසියං නක්ඛත්තං ඝුට්ඨ”න්ති සුත්වා “සමජ්ජමණ්ඩලෙ භෙරිං වාදෙත්වා ධනං ආහරිස්සාමී”ති පුත්තං ආදාය තත්ථ ගන්ත්වා භෙරිං වාදෙත්වා බහුධනං ලභි. සො තං ආදාය අත්තනො ගාමං ගච්ඡන්තො චොරාටවිං පත්වා පුත්තං නිරන්තරං භෙරිං වාදෙන්තං වාරෙසි “තාත, නිරන්තරං අවාදෙත්වා මග්ගපටිපන්නස්ස ඉස්සරස්ස භෙරිං විය අන්තරන්තරා වාදෙහී”ති සො පිතරා වාරියමානොපි “භෙරිසද්දෙනෙව චොරෙ පලාපෙස්සාමී”ති වත්වා නිරන්තරමෙව වාදෙසි. චොරා පඨමඤ්ඤෙව භෙරිසද්දං සුත්වා “ඉස්සරභෙරී භවිස්සතී”ති පලායිත්වා අති විය එකාබද්ධං සද්දං සුත්වා “නායං ඉස්සරභෙරී භවිස්සතී”ති ආගන්ත්වා උපධාරෙන්තා ද්වෙයෙව ජනෙ දිස්වා පොථෙත්වා විලුම්පිංසු. බොධිසත්තො “කිච්ඡෙන වත නො ලද්ධං ධනං එකාබද්ධං කත්වා වාදෙන්තො නාසෙසී”ති වත්වා ඉමං ගාථමාහ –

තත්ථ ධමෙ ධමෙති ධමෙය්ය නො න ධමෙය්ය, භෙරිං වාදෙය්ය නො න වාදෙය්යාති අත්ථො. නාතිධමෙති අතික්කමිත්වා පන නිරන්තරමෙව කත්වා න වාදෙය්ය. කිංකාරණා? අතිධන්තඤ්හි පාපකං, නිරන්තරං භෙරිවාදනං ඉදානි අම්හාකං පාපකං ලාමකං ජාතං. ධන්තෙන හි සතං ලද්ධන්ති නගරෙ ධමන්තෙන භෙරිවාදනෙන කහාපණසතං ලද්ධං. අතිධන්තෙන නාසිතන්ති ඉදානි පන මෙ පුත්තෙන වචනං අකත්වා යදිදං අටවියං අතිධන්තං, තෙන අතිධන්තෙන සබ්බං නාසිතන්ති.

සත්ථා ඉමං ධම්මදෙසනං ආහරිත්වා අනුසන්ධිං ඝටෙත්වා ජාතකං සමොධානෙසි – “තදා පුත්තො දුබ්බචභික්ඛු අහොසි, පිතා පන අහමෙව අහොසි”න්ති.

ධමෙ ධමෙති ඉදං සත්ථා ජෙතවනෙ විහරන්තො දුබ්බචමෙවාරබ්භ කථෙසි.

අතීතෙ බාරාණසියං බ්රහ්මදත්තෙ රජ්ජං කාරෙන්තෙ බොධිසත්තො සඞ්ඛධමකකුලෙ නිබ්බත්තිත්වා බාරාණසියං නක්ඛත්තෙ ඝුට්ඨෙ පිතරං ආදාය සඞ්ඛධමනකම්මෙන ධනං ලභිත්වා ආගමනකාලෙ චොරාටවියං පිතරං නිරන්තරං සඞ්ඛං ධමන්තං වාරෙසි. සො “සඞ්ඛසද්දෙන චොරෙ පලාපෙස්සාමී”ති නිරන්තරමෙව ධමි, චොරා පුරිමනයෙනෙව ආගන්ත්වා විලුම්පිංසු. බොධිසත්තො පුරිමනයෙනෙව ගාථං අභාසි –

තත්ථ තෙ තාතො විධමී ධමන්ති තෙ සඞ්ඛං ධමිත්වා ලද්ධභොගෙ මම පිතා පුනප්පුනං ධමන්තො විධමි විද්ධංසෙසි විනාසෙසීති.

සත්ථා ඉමං ධම්මදෙසනං ආහරිත්වා අනුසන්ධිං ඝටෙත්වා ජාතකං සමොධානෙසි – “තදා පිතා දුබ්බචභික්ඛු අහොසි, පුත්තො පනස්ස අහමෙව අහොසි”න්ති.

තස්සුද්දානං –

අසා ලොකිත්ථියො නාමාති ඉදං සත්ථා ජෙතවනෙ විහරන්තො උක්කණ්ඨිතං භික්ඛුං ආරබ්භ කථෙසි. තස්ස වත්ථු උම්මාදන්තිජාතකෙ ආවි භවිස්සති. තං පන භික්ඛුං සත්ථා “භික්ඛු ඉත්ථියො නාම අසාතා අසතියො ලාමිකා පච්ඡිමිකා, ත්වං එවරූපං ලාමිකං ඉත්ථිං නිස්සාය කස්මා උක්කණ්ඨිතොසී”ති වත්වා අතීතං ආහරි.