එවං ධම්මභණ්ඩාගාරිකෙන පටිඤ්ඤාතෙසු චතුරාසීතියා ධම්මක්ඛන්ධසහස්සෙසු කතිපයධම්මක්ඛන්ධසඞ්ගහං. සුත්තතො එකකනිපාතෙ තාව සත්තවීසති සුත්තානි, දුකනිපාතෙ ද්වාවීසති, තිකනිපාතෙ පඤ්ඤාස, චතුක්කනිපාතෙ තෙරසාති ද්වාදසාධිකසුත්තසතසඞ්ගහං.

ආදීසු (ජා· 2.22.19) වපනෙ ආගතො. “නො ච ඛො පටිවුත්ත”න්තිආදීසු (පාරා· 289) අට්ඨදන්තකාදීහි වාපසමකරණෙ. “කාපටිකො මාණවො දහරො වුත්තසිරො”තිආදීසු (ම· නි· 2.426) කෙසොහාරණෙ. “පන්නලොමො පරදත්තවුත්තො මිගභූතෙන චෙතසා විහරතී”තිආදීසු (චූළව· 332) ජීවිතවුත්තියං. “සෙය්යථාපි නාම පණ්ඩුපලාසො බන්ධනා පවුත්තො අභබ්බො හරිතත්ථායා”තිආදීසු (පාරා· 92; පාචි· 666; මහාව· 129) බන්ධනතො පවුත්තභාවෙ. “යෙසමිදං එතරහි, බ්රාහ්මණා, පොරාණං මන්තපදං ගීතං පවුත්තං සමිහිත”න්තිආදීසු පාවචනභාවෙන පවත්තිතෙ. ලොකෙ පන – “වුත්තො ගණො වුත්තො පාරායනො”තිආදීසු අජ්ඣෙනෙ. “වුත්තං ඛො පනෙතං භගවතා ධම්මදායාදා මෙ, භික්ඛවෙ, භවථ, මා ආමිසදායාදා”තිආදීසු (ම· නි· 1.30) කථනෙ. ඉධාපි කථනෙ දට්ඨබ්බො. තස්මා වුත්තං කථිතං භාසිතන්ති අත්ථො.