9. 1. 2. 9.
දෙවතා සුත්තං
[සාවත්ථිනිදානං]
ඉමං භික්ඛවෙ, රත්තිං සම්බහුලා දෙවතා අභික්කන්තාය රත්තියා අභික්කන්තවණ්ණා කෙවලකප්පං ජෙතවනං ඔභාසෙත්වා යෙනාහං තෙනුපසඞ්කමිංසු. උපසඞ්කමිත්වා මං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨංසු. එකමන්තං ඨිතා ඛො භික්ඛවෙ, තා දෙවතා මං එතදවොචුං:
උපසඞ්කමිංසු නො භන්තෙ, පුබ්බෙ මනුස්සභූතානං පබ්බජිතා අගාරානි, තා මයං භන්තෙ, පච්චුට්ඨිම්හ, නො ච ඛො අභිවාදිම්හ, තා මයං භන්තෙ, අපරිපුණ්ණකම්මන්තා විප්පටිසාරිනියො පච්ඡානුතාපිනියො හීනං කායං උපපන්නා”ති.
අපරාපි මං භික්ඛවෙ, සම්බහුලා දෙවතා උපසඞ්කමිත්වා එතදවොචුං “උපසඞ්කමිංසු නො භන්තෙ පුබ්බෙ මනුස්සභූතානං පබ්බජිතා අගාරානි තා මයං භන්තෙ පච්චුට්ඨිම්හ, අභිවාදිම්හ නො ච ඛො ආසනං අදම්හ, තා මයං භන්තෙ, අපරිපුණ්ණකම්මන්තා විප්පටිසාරිනියො පච්ඡානුතාපිනියො හීනං කායං උපපන්නා”ති.
අපරාපි මං භික්ඛවෙ, සම්බහුලා දෙවතා උපසඞ්කමිත්වා එතදවොචුං “උපසඞ්කමිංසු නො භන්තෙ, පුබ්බෙ මනුස්සභූතානං පබ්බජිතා අගාරානි, තා මයං භන්තෙ පච්චුට්ඨිම්හ, අභිවාදිම්හ ආසනඤ්ච අදම්හ නො ච ඛො යථාසත්ති යථාබලං සංවිභජිම්හ -පෙ- යථාසත්ති යථාබලං සංවිභජිම්හ. නො ච ඛො උපනිසීදිම්හ ධම්මසවණාය -පෙ- උපනිසීදිම්හ ධම්මසවණාය නො ච ඛො ඔහිතසොතො ධම්මං සුණිම්හ -පෙ- ඔහිතසොතො ධම්මං සුණිම්හ, නො ච සුත්වා ධම්මං ධාරයිම්හ -පෙ- සුත්වා ධම්මං ධාරයිම්හ, නො ච ධතානං ධම්මානං අත්ථං උපපරික්ඛිම්හ -පෙ- ධතානං ධම්මානං අත්ථං උපපරික්ඛිම්හ, නො ච ඛො අත්ථමඤ්ඤාය ධම්මමඤ්ඤාය ධම්මානුධම්මං පටිපජ්ජිම්හ. තා මයං භන්තෙ අපරිපුණ්ණකම්මන්තා විප්පටිසාරිනියො පච්ඡානුතාපිනියො හීනං කායං උපපන්නා”ති.
අපරාපි මං භික්ඛවෙ, සම්බහුලා දෙවතා උපසඞ්කමිත්වා එතදවොචුං:
“උපසඞ්කමිංසු නො භන්තෙ, පුබ්බෙ මනුස්සභූතානං පබ්බජිතා අගාරානි. තා මයං භන්තෙ, පච්චුට්ඨිම්හ, අභිවාදිම්හ, ආසනං අදම්හ, යථාසත්ති යථාබලං සංවිභජිම්හ, උපනිසීදිම්හ ධම්මසවණාය, ඔහිතසොතා ච ධම්මං සුණිම්හ, සුත්වා ච ධම්මං ධාරයිම්හ, ධතානඤ්ච ධම්මානං අත්ථං උපපරික්ඛිම්හ. අත්ථමඤ්ඤාය ධම්මමඤ්ඤාය ධම්මානුධම්මං පටිපජ්ජිම්හ. තා මයං භන්තෙ, පරිපුණ්ණකම්මන්තා අවිප්පටිසාරිනියො අපච්ඡානුතාපිනියො පණීතං කායං උපපන්නා”ති.
එතානි භික්ඛවෙ, රුක්ඛමූලානි එතානි සුඤ්ඤාගාරානි ඣායථ භික්ඛවෙ, මා පමාදත්ථ, මා පච්ඡා විප්පටිසාරිනො අහුවත්ථ, සෙය්යථාපි තා පුරිමිකා දෙවතාති.
9. 1. 2. 10.
වෙලාම සුත්තං
එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ, අථ ඛො අනාථපිණ්ඩිකො ගහපති යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නං ඛො අනාථපිණ්ඩිකං ගහපතිං භගවා එතදවොච:
අපි නු තෙ ගහපති, කුලෙ දානං දීයතීති? දීයති මෙ භන්තෙ, කුලෙ දානං, තඤ්ච ඛො ලූඛං කණාකං බිලඞ්ගදුතියන්ති.
ලූඛඤ්චෙපි ගහපති, දානං දෙති පණීතං වා, තඤ්ච අසක්කච්චං දෙති, අචිත්තීකත්වා දෙති, අසහත්ථා දෙති, අපවිද්ධං දෙති, අනාගමනදිට්ඨිකො දෙති. යත්ථ යත්ථ තස්ස තස්ස දානස්ස විපාකො නිබ්බත්තති, න උළාරාය භත්තභොගාය චිත්තං නමති, න උළාරාය වත්ථභොගාය චිත්තං නමති, න උළාරාය යානභොගාය චිත්තං නමති,න උළාරෙසු පඤ්චසු කාමගුණෙසු භොගාය චිත්තං නමති. යෙපිස්ස තෙ හොන්ති පුත්තාති වා දාරාති වා දාසාති වා පෙස්සාති වා කම්මකරාති වා, තෙපි න සුස්සූසන්ති, න සොතං ඔදාහන්ති, න අඤ්ඤා චිත්තං උපට්ඨපෙන්ති. තං කිස්සහෙතු: එවං හෙතං ගහපති, හොති අසක්කච්චකතානං කම්මානං විපාකො.