5. 5. 5. 6.
[අපරකායදුච්චරිතසුත්තං]
[සාවත්ථිනිදානං]
46. පඤ්චිමෙ භික්ඛවෙ ආදීනවා කායදුච්චරිතෙ -පෙ- [අත්තාපි අත්තානං උපවදති -පෙ-]
පඤ්චිමෙ භික්ඛවෙ ආනිසංසා කායසුචරිතෙ, -පෙ- [අත්තාපි අත්තානං න උපවදති -පෙ-]
5. 5. 5. 7.
[අපරවචීදුච්චරිතසුත්තං]
[සාවත්ථිනිදානං]
47. පඤ්චිමෙ භික්ඛවෙ ආදීනවා වචීදුච්චරිතෙ -පෙ- [අත්තාපි අත්තානං උපවදති -පෙ-]
පඤ්චිමෙ භික්ඛවෙ ආනිසංසා වචීසුචරිතෙ -පෙ- [අත්තාපි අත්තානං න උපවදති -පෙ-]
5. 5. 5. 8.
[අපරමනොදුච්චරිතසුත්තං]
[සාවත්ථිනිදානං]
48. පඤ්චිමෙ භික්ඛවෙ ආදීනවා මනොදුච්චරිතෙ -පෙ- [අත්තාපි අත්තානං උපවදති -පෙ-]
පඤ්චිමෙ භික්ඛවෙ ආනිසංසා මනොසුචරිතෙ. කතමෙ පඤ්ච:
අත්තාපි අත්තානං න උපවදති, අනුවිච්ච විඤ්ඤූ පසංසන්ති, කල්යාණො කිත්තිසද්දො අබ්භුග්ගච්ඡති, අසද්ධම්මා වුට්ඨාති, සද්ධම්මෙ පතිට්ඨාති.
ඉමෙ ඛො භික්ඛවෙ පඤ්ච ආනිසංසා මනොසුචරිතෙ’ති.
5. 5. 5. 9.
[සීවථිකාසුත්තං]
[සාවත්ථිනිදානං]
49. පඤ්චිමෙ භික්ඛවෙ ආදීනවා සීවථිකාය. කතමෙ පඤ්ච:
අසුචි, දුග්ගන්ධා, සප්පටිභයා, වාළානං අමනුස්සානං ආවාසො, බහුනො ජනස්ස ආරොදනා.
ඉමෙ ඛො භික්ඛවෙ පඤ්ච ආදීනවා සීවථිකාය.
එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ පඤ්චිමෙ ආදීනවා සීවථිකූපමෙ පුග්ගලෙ. කතමෙ පඤ්ච:
ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො පුග්ගලො අසුචිනා කායකම්මෙන සමන්නාගතො හොති, අසුචිනා වචීකම්මෙන සමන්නාගතො හොති, අසුචිනා මනොකම්මෙන සමන්නාගතො, හොති, ඉදමස්ස අසුචිතාය වදාමි. සෙය්යථාපි සා භික්ඛවෙ, සීවථිකා අසුචි, තථූපමාහං භික්ඛවෙ ඉමං පුග්ගලං වදාමි.
තස්ස අසුචිනා කායකම්මෙන සමන්නාගතස්ස අසුචිනා වචීකම්මෙන සමන්නාගතස්ස අසුචිනා මනොකම්මෙන සමන්නාගතස්ස පාපකො කිත්තිසද්දො අබ්භුග්ගච්ඡති, ඉදමස්ස දුග්ගන්ධතාය වදාමි. සෙය්යථාපි සා භික්ඛවෙ සීවථිකා දුග්ගන්ධා, තථූපමාහං භික්ඛවෙ ඉමං පුග්ගලං වදාමි.
තමෙනං අසුචිනා කායකම්මෙන සමන්නාගතං අසුචිනා වචීකම්මෙන සමන්නාගතං අසුචිනා මනොකම්මෙන සමන්නාගතං පෙසලා සබ්රහ්මචාරී ආරකා පරිවජ්ජෙන්ති. ඉදමස්ස සප්පටිභයස්මිං වදාමි. සෙය්යථාපි සා භික්ඛවෙ සීවථිකා සප්පටිභයා, තථූපමාහං භික්ඛවෙ ඉමං පුග්ගලං වදාමි.
සො අසුචිනා කායකම්මෙන සමන්නාගතො අසුචිනා වචීකම්මෙන සමන්නාගතො අසුචිනා මනොකම්මෙන සමන්නාගතො සභාගෙහි පුග්ගලෙහි සද්ධිං සංවසති. ඉදමස්ස වාළාවාසස්මිං වදාමි. සෙය්යථාපි සා භික්ඛවෙ සීවථිකා වාළානං අමනුස්සානං ආවාසො, තථූපමාහං භික්ඛවෙ ඉමං පුග්ගලං වදාමි.
තමෙනං අසුචිනා කායකම්මෙන සමන්නාගතං අසුචිනා වචීකම්මෙන සමන්නාගතං අසුචිනා මනොකම්මෙන සමන්නාගතං පෙසලා සබ්රහ්මචාරී දිස්වා ඛීයනධම්මං ආපජ්ජන්ති. ‘අහො වත නො දුක්ඛං, යෙ මයං එවරූපෙහි පුග්ගලෙහි සද්ධිං සංවසාමා’ති, ඉදමස්ස ආරොදනාය වදාමි. සෙය්යථාපි සා භික්ඛවෙ සීවථිකා බහුනො ජනස්ස ආරොදනා, තථූපමාහං භික්ඛවෙ ඉමං පුග්ගලං වදාමි.
ඉමෙ ඛො භික්ඛවෙ පඤ්ච ආදීනවා සීවථිකූපමෙ පුග්ගලෙ’ති.