කිං පන ත්වං සාරිපුත්ත, ධනඤ්ජානිං බ්රාහ්මණං සති උත්තරිං කරණීයෙ හීනෙ බ්රහ්මලොකෙ පතිට්ඨාපෙත්වා උට්ඨායාසනා පක්කන්තොති?

මය්හං ඛො භන්තෙ, එවං අහොසි: ඉමෙ ඛො බ්රාහ්මණා බ්රහ්මලොකාධිමුත්තා, යන්නූනාහං ධනඤ්ජානිස්ස බ්රාහ්මණස්ස බ්රහ්මානං සහව්යතාය මග්ගං දෙසෙය්යන්ති.

කාලකතො ච සාරිපුත්ත, ධනඤ්ජානි බ්රාහ්මණො බ්රහ්මලොකඤ්ච උපපන්නොති.

එවං මෙ සුතං: එකං සමයං භගවා ඉච්ඡානඞ්ගලෙ විහරති ඉච්ඡානඞ්ගලවනසණ්ඩෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා අභිඤ්ඤාතා අභිඤ්ඤාතා බ්රාහ්මණමහාසාළා ඉච්ඡානඞ්ගලෙ පටිවසන්ති. සෙය්යථිදං: චඞ්කී බ්රාහ්මණො, තාරුක්ඛො බ්රාහ්මණො, පොක්ඛරසාති බ්රාහ්මණො, ජාණුස්සොණී බ්රාහ්මණො, තොදෙය්යො බ්රාහ්මණො, අඤ්ඤො ච අභිඤ්ඤාතා අභිඤ්ඤාතා බ්රාහ්මණ මහාසාළා.

අථ ඛො වාසෙට්ඨභාරද්වාජානං මාණවානං ජඞ්ඝාවිහාරං අනුචඞ්කමමානානං අනුවිචරමානානං අයමන්තරා කථා උදපාදි: ‘කථම්හො බ්රාහ්මණො හොතී’ති. භාරද්වාජො මාණවො එවමාහ: යතො ඛො භො උභතො සුජාතො මාතිතො ච පිතිතො ච, සංසුද්ධගහණිකො යාව සත්තමා පිතාමහයුගා අක්ඛිත්තො අනුපක්කුට්ඨො ජාතිවාදෙන. එත්තාවතා ඛො භො, බ්රාහ්මණො හොතී’ති. වාසෙට්ඨො මාණවො එවමාහ: ‘යතො ඛො භො, සීලවා ච හොති වත්තසම්පන්නො ච එත්තාවතා ඛො භො, බ්රාහ්මණො හොතී’ති. නෙව ඛො අසක්ඛි භාරද්වාජො මාණවො වාසෙට්ඨං මාණවං සඤ්ඤාපෙතුං. න පන අසක්ඛි වාසෙට්ඨො මාණවො භාරද්වාජං මාණවං සඤ්ඤාපෙතුං.

අථ ඛො වාසෙට්ඨො මාණවො භාරද්වාජං මාණවං ආමන්තෙසි: ‘අයං ඛො භො භාරද්වාජ, සමණො ගොතමො සක්යපුත්තො සක්යකුලා පබ්බජිතො ඉච්ඡානඞ්ගලෙ විහරති ඉච්ඡානඞ්ගලවනසණ්ඩෙ. තං ඛො පන භගවන්තං ගොතමං එවං කල්යාණො කිත්තිසද්දො අබ්භුග්ගතො: ඉතිපි සො භගවා අරහං සම්මාසම්බුද්ධො විජ්ජාචරණසම්පන්නො සුගතො ලොකවිදූ අනුත්තරො පුරිසදම්මසාරථි සත්ථා දෙවමනුස්සානං බුද්ධො භගවා’ති. ආයාම භො භාරද්වාජ, යෙන සමණො ගොතමො තෙනුපසඞ්කමිස්සාම. උපසඞ්කමිත්වා සමණං ගොතමං එතමත්ථං පුච්ඡිස්සාම. යථා නො සමණො ගොතමො බ්යාකරිස්සති තථා නං ධාරෙස්සාමා’ති. එවම්භොති ඛො භාරද්වාජො මාණවො වාසෙට්ඨස්ස මාණවස්ස පච්චස්සොසි.

අථ ඛො වාසෙට්ඨ, භාරද්වාජා මාණවා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු. උපසඞ්කමිත්වා භගවතා සද්ධිං සම්මොදිංසු, සම්මොදනීයං කථං සාරාණීයං වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නො ඛො වාසෙට්ඨො මාණවො භගවන්තං ගාථාහි අජ්ඣභාසි: