නිගමනකථා
එත්තාවතා ච –
ආයාචිතො සුමතිනා ථෙරෙන භදන්තජොතිපාලෙන;
කඤ්චිපුරාදීසු මයා පුබ්බෙ සද්ධිං වසන්තෙන.
වරතම්බපණ්ණිදීපෙ මහාවිහාරම්හි වසනකාලෙපි;
පාකං ගතෙ විය දුමෙ වලඤ්ජමානම්හි සද්ධම්මෙ.
පාරං පිටකත්තයසාගරස්ස ගන්ත්වා ඨිතෙන සුමතිනා;
පරිසුද්ධාජීවෙනාභියාචිතො ජීවකෙනාපි.
ධම්මකථාය නිපුණපරමනිකායස්සට්ඨකථං ආරද්ධො;
යමහං චිරකාලට්ඨිතිමිච්ඡන්තො සාසනවරස්ස.
සා හි මහාඅට්ඨකථාය සාරමාදාය නිට්ඨිතා එසා;
චතුනවුතිපරිමාණාය පාළියා භාණවාරෙහි.
සබ්බාගමසංවණ්ණනමනොරථො පූරිතො ච මෙ යස්මා;
එතාය මනොරථපූරණීති නාමං තතො අස්සා.
එකූනසට්ඨිමත්තො විසුද්ධිමග්ගොපි භාණවාරෙහි;
අත්ථප්පකාසනත්ථාය ආගමානං කතො යස්මා.
තස්මා තෙන සහායං ගාථාගණනානයෙන අට්ඨකථා;
තීහාධිකදියඩ්ඪසතං විඤ්ඤෙය්යා භාණවාරානං.
තීහාධිකදියඩ්ඪසතප්පමාණමිති භාණවාරතො එසා;
සමයං පකාසයන්තී මහාවිහාරාධිවාසීනං.
මූලට්ඨකථාසාරං ආදාය මයා ඉමං කරොන්තෙන;
යං පුඤ්ඤමුපචිතං තෙන හොතු ලොකො සදා සුඛිතොති.
පරමවිසුද්ධසද්ධාබුද්ධිවීරියප්පටිමණ්ඩිතෙන සීලාචාරජ්ජවමද්දවාදිගුණසමුදයසමුදිතෙන සකසමයසමයන්තරගහනජ්ඣොගාහනසමත්ථෙන පඤ්ඤාවෙය්යත්තියසමන්නාගතෙන තිපිටකපරියත්තිප්පභෙදෙ සාට්ඨකථෙ සත්ථු සාසනෙ අප්පටිහතඤාණප්පභාවෙන මහාවෙය්යාකරණෙන කරණසම්පත්තිජනිතසුඛවිනිග්ගතමධුරොදාරවචනලාවණ්ණයුත්තෙන යුත්තමුත්තවාදිනා වාදීවරෙන මහාකවිනා පභින්නපටිසම්භිදාපරිවාරෙ ඡළභිඤ්ඤාදිප්පභෙදගුණප්පටිමණ්ඩිතෙ උත්තරිමනුස්සධම්මෙ සුප්පතිට්ඨිතබුද්ධීනං ථෙරානං ථෙරවංසප්පදීපානං මහාවිහාරවාසීනං වංසාලඞ්කාරභූතෙන සුවිපුලවිසුද්ධබුද්ධිනා බුද්ධඝොසොති ගරූහි ගහිතනාමධෙය්යෙන ථෙරෙන කතා අයං මනොරථපූරණී නාම අඞ්ගුත්තරනිකායට්ඨකථා –
තාව තිට්ඨතු ලොකස්මිං, ලොකනිත්ථරණෙසිනං;
දස්සෙන්තී කුලපුත්තානං, නයං චිත්තවිසුද්ධියා.
යාව බුද්ධොති නාමම්පි, සුද්ධචිත්තස්ස තාදිනො;
ලොකම්හි ලොකජෙට්ඨස්ස, පවත්තති මහෙසිනොති.
මනොරථපූරණී නාම
අඞ්ගුත්තරනිකාය-අට්ඨකථා සබ්බාකාරෙන නිට්ඨිතා.